นี่เป็นครั้งแรกที่เจี่ยงอวี๋กับหลี่ซินได้เห็นหน่วยงานพิเศษปฏิบัติการ
เซิ่งอันสวมชุดปฏิบัติการ ท่วงท่าสง่างามเด็ดเดี่ยว มือกดวิทยุสื่อสารขนาดจิ๋วไว้ ใบหน้าเคร่งขรึม พอออกคำสั่ง ตำรวจติดอาวุธที่ประจำการอยู่ในฐานของหน่วยงานพิเศษก็ลงมือทันที
เซิ่งอันยกข้อมือขึ้น น้ำเสียงสงบนิ่ง “หน่วย 1 หน่วย 1”
“หน่วย 1 รับทราบ” เสียงจากวิทยุสื่อสารดังขึ้น “หน่วย 1 เข้าประจำตำแหน่งแล้ว”
เซิ่งอันกล่าว “หน่วย 21 หน่วย 21”
“หน่วย 21 เข้าประจำตำแหน่งแล้ว ควบคุมการจราจรในรัศมี 10 กิโลเมตรจากคลังสินค้าแช่เย็น”
“เป้าหมายออกจากบ้านแล้ว กำลังมุ่งหน้าไปร้านอาหารเช้า”
“หน่วย 832 เข้าประจำตำแหน่ง เมื่อรถของเป้าหมายเลี้ยวเข้าสู่ถนนอันชาง รถที่อยู่ด้านหน้าและด้านหลังจะถูกเบี่ยงออกไปทั้งหมด”
“รับทราบ รับทราบ กำลังตั้งเครื่องกีดขวางบริเวณช่วงกลางถนนหนานซาน”
“หน่วย 2 หน่วย 2”
“หน่วย 2 เข้าประจำตำแหน่งแล้ว ซุ่มอยู่รอบคลังสินค้าแช่เย็น”
“หน่วยโดรนเข้าประจำตำแหน่งแล้ว”
……
บนจอภาพตรงหน้าเซิ่งอัน มีจุดสีแดงกะพริบอยู่ นั่นคือรถที่หลงเทียนอวี่กับพวกจอดไว้
รอบรถคันนั้น มีการเคลื่อนไหวของคนทั้งสามถูกขึงโยงไว้เป็นตาข่ายหนาแน่น
ตาข่ายกำลังแผ่ขยาย รอเพียงเป้าหมายติดกับ แล้วจึงดึงเส้นปิดตาข่าย
หลี่ซินมองจนขวัญผวา
เขาพึมพำ “ที่แท้ตอนจับฉันถึงกับวางแผนล้อมไว้ใหญ่โตขนาดนี้ ฉันจะหนีรอดได้ยังไง?”
พอคิดแบบนี้ การที่เขาถูกจับได้ก็สมเหตุสมผลแล้ว
แอบรู้สึกโล่งใจขึ้นมาอย่างน่าประหลาด
เซิ่งอันปรายตามองเขา น้ำเสียงเรียบเฉย “ตอนจับนาย ใช้กำลังแค่หนึ่งในสิบของวันนี้เท่านั้น”