เซิ่งอันให้คนเก็บอุปกรณ์
“ตรงนี้ฝากฉันเอง พวกเธอวางใจได้” เธอพูดกับกล้อง
เจี่ยงอวี๋สงสัย: “เธอพูดกับใคร?”
“บรรดาผู้นำระดับต่างๆ กับเหล่านักวิจัยไง” เซิ่งอันไม่เงยหน้า ตอบอย่างไม่ใส่ใจ
เจี่ยงอวี๋: “???”
เธอลูบหัวมันๆ ของตัวเอง ยังไม่ทันตั้งตัว
ส่วนหน้าคอมพิวเตอร์ของฮ่าวจิ้งเยี่ย เสียงทุ้มต่ำหนึ่งดังขึ้น—
“เจี่ยงอวี๋ ยินดีต้อนรับเธอเข้าสู่สำนักงานพิเศษเหตุการณ์วันสิ้นโลก เพื่อร่วมกันต่อสู้กับวันสิ้นโลกกับเรา”
ฮ่าวจิ้งเยี่ยหมุนคอมพิวเตอร์
บนจอ เป็นห้องประชุมใหญ่โต เต็มไปด้วยผู้คนนับไม่ถ้วน
เธอเห็นได้ว่า แถวหน้าบรรดาผู้นำที่เธอเคยเห็นแต่ในทีวี กำลังพยักหน้าให้เธอ
เจี่ยงอวี๋: “???”
เจี่ยงอวี๋: “!!!”
จอดับลง เจี่ยงอวี๋อึ้งไปนาน
แล้วเสียงตะโกนกู่ก้องจนแทบสั่นทั้งอาคารก็ดังขึ้น—
“อ๊ากกกก ฉันยังไม่ได้สระผม!”
—ทั้งชาตินี้ได้พูดคุยกับผู้ใหญ่ระดับนี้ ถึงจะรู้ว่าวันสิ้นโลกกำลังจะมา ก็ยังรู้สึกเป็นเกียรติ
—แต่ เธอยังไม่ได้สระผมนี่นา!
มีแต่ผู้หญิงด้วยกันที่รู้ว่าการสระผมก่อนพบคนสำคัญสำคัญแค่ไหน!
เซิ่งอันมองเธออย่างฉงน ไม่เข้าใจว่าเธอเป็นบ้าอะไร
เจี่ยงอวี๋สายตาเว้าวอน
พอมีเรื่องมาขัด อวี๋ลี่เทียนปรากฏตัวขึ้น ตอนที่เจี่ยงอวี๋ยังไม่ทันหายมึน
อวี๋ลี่เทียนปรากฏในสายตา
เป็นชายหนุ่มหน้าตาสะอาดตา คนหนึ่ง สวมแว่นเหมือนฮ่าวจิ้งเยี่ย
ฮ่าวจิ้งเยี่ยดูแข็งทื่อเกินไป ขณะที่อวี๋ลี่เทียนกลับดูสดใสหล่อเหลา เป็นแบบอย่างหนุ่มประจำห้องเรียน
“เสี่ยวอวี๋ เธอเป็นอะไรไป?” อวี๋ลี่เทียนเพิ่งก้าวเข้ามาก็รีบเอ่ยปาก “สองสามวันมานี้อารมณ์เธอ—”
เสียงขาดหายทันที
เขาถึงได้สังเกตว่าในห้องยังมีคนอีกหลายคน
อวี๋ลี่เทียนขมวดคิ้ว มองสำรวจคนอื่นๆ
ชายชุดพลเรือนสามคนดูธรรมดามาก ไม่สะดุดตา
แต่ฮ่าวจิ้งเยี่ยดูไม่ใช่คนธรรมดาแน่นอน