ตอนนี้ยังไม่ถึงวันสิ้นโลก หลงเทียนอวี่ไม่มีเงินติดตัว
ดังนั้นสถานที่ประชุมของพวกเขาจึงเป็นโรงงานเก่าทรุดโทรม ลมพัดลอดเข้ามาได้จากทุกด้าน ทั้งสามนั่งอยู่บนพื้น เบื้องหน้ามีถุงชอปปิงจากซูเปอร์มาร์เก็ตใบหนึ่ง ข้างในใส่เบียร์กับขนมขบเคี้ยวไว้เล็กน้อย
——“ผู้ถูกเลือกจากฟ้า” ยังอยู่ในช่วงเติบโต แถมกระเป๋ายังแบนอีกต่างหาก
แน่นอนว่าอีกสองคนไม่ได้ใส่ใจ
เพราะพวกเขาก็จนพอกัน
เคอเจี่ยเสวี่ยกินมันฝรั่งทอดพลางถามอย่างอยากรู้ว่า “พี่หลง ก่อนที่พี่จะเกิดใหม่เกิดอะไรขึ้นบ้าง เล่าให้พวกเราฟังได้ไหม?”
จางคุนยื่นมือไปหยิบมันฝรั่งทอดจากถุงมากำหนึ่ง แววตาเต็มไปด้วยความคาดหวังไม่ต่างกัน
ไม่มีอะไรต้องปิดบัง หลงเทียนอวี่หยิบเบียร์จากถุงพลาสติกออกมา เปิดกระป๋องแล้วดื่มอึกใหญ่ ก่อนจะค่อย ๆ เล่าชีวิตในชาติก่อนของตัวเอง
ชาติก่อนเขามีชีวิตอยู่ถึงปีที่สองของวันสิ้นโลก และปลุกพลังเคลื่อนย้ายฉับพลันได้ตั้งแต่ปีแรก
แต่ในช่วงแรก พลังเคลื่อนย้ายฉับพลันยังไม่แข็งแกร่งนัก
ระยะเคลื่อนย้ายสั้นมาก เขาจึงเสียเปรียบอยู่หลายครั้ง
แต่ต่อมา เมื่อระยะเคลื่อนย้ายไกลขึ้น เขาก็กลายเป็นนักลอบสังหารที่สมบูรณ์แบบ สามารถไปปรากฏตัวข้างกายใครก็ได้ในชั่วพริบตา
ฉวยจังหวะที่อีกฝ่ายไม่ทันระวัง ทลายการป้องกัน แล้วลอบสังหารสำเร็จ
เขายังกลายเป็นผู้มีพลังพิเศษที่พอมีชื่อเสียง และเข้าร่วมทีมผู้มีพลังพิเศษชั้นแนวหน้าทีมหนึ่ง
แต่ภายหลัง ระหว่างที่พวกเขาแย่งชิงชิ้นส่วนอุกกาบาต ก็ถูกพันธุ์กลายที่ซุ่มซ่อนอยู่กลุ่มหนึ่งสังหาร