ยังดีที่เมื่อพลังสายนี้พลันมาถึง อำนาจที่พันธนาการพวกมันไว้ก็สูญสลาย พวกมันจึงขยับควบคุมพลังวิญญาณในร่างขึ้นมาป้องกันไอพลังส่วนเกินที่แผ่ซ่านเข้าใส่
ถึงกระนั้น สีหน้าพวกมันก็แย่ลงเรื่อย ๆ ขาวซีด ในขณะที่โลหิตก็ค่อย ๆ ไหลซึมออกจากมุมปาก
ร่างกายของพวกมันโยกเยกโงนเงนจะขาดใจ แต่ยังกัดฟันทนทานต่อไป
ศิษย์ที่รอดชีวิตมาจากลานหวงจื่อแห่งตระกูลมู่ ไม่อาจต้านทานแรงกดดันนี้ได้ โชคดีที่ผู้อาวุโสประจำลานสองสามท่านตอบสนองว่องไว ในจังหวะที่รู้ตัวว่าผิดสังเกตนั้น ก็รีบระดมพลังวิญญาณทั้งหมดในตัวสร้างเขตแดนขึ้นรายรอบ พร้อมกับนำศิษย์ที่มีพลังการฝึกตนต่ำเข้าไปในเขตแดนด้วยความเร็วสูงสุด
ในเสี้ยวขณะที่ไอพลังส่วนเกินแผ่ซ่านถึง เขตรอยร้าวก็ปรากฏขึ้นทันที
ผู้อาวุโสประจำลานทั้งหลายเห็นดังนั้น จึงเร่งมือซ่อมเสริมเขตแดน
ผ่านการโหมพลังจนปั่นป่วน สีหน้าพวกเขาก็กลับกลายเป็นซีดเซียวไร้สีเลือด
ส่วนศิษย์ลานหวงจื่อที่รอดตายมาได้ ก็มีแววเลื่อนลอย ราวกับยังไม่ฟื้นขึ้นจากความตื่นตระหนกแห่งความตาย
รอบข้างเสียงกรีดร้องโหยหวนไม่ขาดระยะ
ผู้บวงสรวงระดับพลังการฝึกตนต่ำกว่าขั้นรู้แจ้งสวรรค์จำนวนมหาศาลต่างล้มตายอยู่ใต้ไอพลังส่วนเกินที่กวาดล้างไปทั่วฟ้าดินนี้
ฝั่งสือชู ขณะที่ฝ่ามือมหึมากำลังฟาดทบลงมา นางตั้งใจจะลองเรียกหาเย่อีกครั้ง ทว่ายังไม่ทันได้ขยับตัว นางก็สัมผัสได้ถึงพลังตุ้นเคยกำลังพุ่งทะยานเข้าหาราวกับรู้เอง
ประกายยินดีฉายแวบมาในดวงตานาง
จากนั้นไม่นาน นางก็รู้สึกได้ถึงความเครียดตึงของร่างจี้เย่ที่อยู่เคียงข้าง และคาดเดาได้ว่าเขาคิดจะทำสิ่งใด จึงจับมือเขาไว้แผ่วเบา