“ไม่หรอกขอรับ หลังจากส่งของให้ข้าแล้ว เขาก็เหาะจากไปทันที”
หวงจวิ้นเซิงส่ายหน้า
“เช่นนั้นก็ดี”
ฟางถงพลันก้มมองกระดาษในมือ
“เฮ้อ เรื่องนี้ต้องให้ท่านหญิงเป็นผู้ตัดสิน”
หลังอ่านกระดาษจบ ฟางถงก็ถอนหายใจยาว ก่อนลุกขึ้นกล่าว
ขณะเดียวกัน เขาก็โล่งใจขึ้นมาก ในเมื่ออีกฝ่ายรู้ว่าท่านหญิงหมายตาวิชาตัวเบาและวิชามีดบินของตน แล้วยังเสนอแลกเปลี่ยน เห็นได้ชัดว่าไม่ได้คิดเป็นศัตรูกับพวกเขา
พูดตามตรง นับตั้งแต่วิชามีดบินของคนลึกลับทะลวงม่านปราณของยอดฝีมืออย่างชิวฟางได้ในคราวก่อน เขาก็เลิกคิดจะตามหาคนผู้นั้นแล้ว ยามที่นางมารสั่งให้เขาตามหาตัว เขายังกังวลด้วยซ้ำว่า ด้วยนิสัยเอาแต่ใจของนางมาร หากพบกันแล้วทั้งสองฝ่ายจะลงเอยอย่างกระอักกระอ่วนหรือไม่
บัดนี้คนลึกลับผู้นั้นต้องการแลกวิชาตัวเบาของตนกับ[แปลงกายไร้ลักษณ์]ซึ่งเป็นวิชาหลอมกายหนึ่งเล่ม หากนางมารยอมตกลง ก็เป็นผลลัพธ์ที่เขาอยากเห็นที่สุด
ที่อีกฝ่ายต้องการ[แปลงกายไร้ลักษณ์]คงเพราะต้องการหลบหนีศัตรู จึงเลือกใช้วิชาตัวเบามาแลก ส่วนที่ในกระดาษไม่ได้เอ่ยถึงวิชามีดบิน เขาก็เข้าใจได้ เพราะวิชามีดบินนั้นร้ายกาจถึงเพียงนั้น ด้วยพลังระดับยอดฝีมือชั้นหนึ่งกลับสามารถแสดงอานุภาพระเบิดทะลวงม่านปราณของยอดฝีมือขั้นสูงได้ วิชายุทธ์ระดับนี้ย่อมไม่มีทางนำออกมาแลกเปลี่ยนง่าย ๆ
ถ้าเป็นเขา เขาต้องตอบตกลงแน่นอน แม้[แปลงกายไร้ลักษณ์]จะมีประสิทธิภาพแปลกประหลาด แต่ท้ายที่สุดก็แทบไม่มีประโยชน์ในการต่อสู้ วิชาหลอมกายระดับปฐพีแม้จะหาได้ยาก ทว่าเมื่อเทียบกับวิชาตัวเบาระดับปฐพีที่หายากยิ่งกว่า การแลกหนึ่งต่อสองก็ไม่ได้เสียเปรียบนัก แน่นอนว่าอีกฝ่ายจะแลกกับท่านหญิง เรื่องนี้ก็ต้องให้ท่านหญิงพยักหน้าเสียก่อน