“ฮือ ๆ ๆ........”
ผู้คนรอบข้างต่างซาบซึ้งกับชะตากรรมของเซียงอ๋องและเรื่องราวความรักระหว่างเขากับพระชายาเซียงอ๋องจนดวงตาแดงก่ำ ฟางถงถึงกับร้องไห้โฮ เรื่องนี้สมจริงยิ่งกว่าบันทึกประวัติศาสตร์นอกตำราเสียอีก!
“เฮ้อ! ถามรักในหล้าเป็นเช่นไร ถึงได้ทำให้คนยอมตายเคียงกัน; ราชบัลลังก์และแผ่นดินยามสนทนาหัวร่อสิ้นฝัน แคว้นหวยเหลือเพียงขุนเขาสายน้ำในฝัน”
“ความยึดติดของเซียงอ๋องช่างลึกล้ำยิ่งนัก”
ผ่านไปเนิ่นนาน
หวงจวิ้นเซิงขยี้ตาที่แดงก่ำเล็กน้อย ตอนนี้เขาอยากหาที่สักแห่งแล้วร้องไห้ให้เต็มที่
ความรักระหว่างเซียงอ๋องกับพระชายาเซียงอ๋องช่างซาบซึ้งใจเหลือเกิน ดูเซียงอ๋องสิ ยามพระชายาเซียงอ๋องบาดเจ็บสาหัสใกล้สิ้นใจ เขาถึงกับลืมลูกของตัวเองไปเสียสนิท
ความรักยิ่งจริงใจเท่าไร ก็ยิ่งแสดงให้เห็นว่าเซียงอ๋องโง่เง่าเพียงใด
ในสายตาเขา การเป็นอ๋องที่ใช้ชีวิตอย่างอิสระนั้นดีจะตาย ชีวิตของเซียงอ๋องสุขสบายกว่าบรรดาอ๋องเจ้าครองแคว้นในประวัติศาสตร์ชาติที่แล้วของเขาเสียอีก ไม่เพียงมีเขตศักดินาของตนเอง ยังไม่ต้องถูกกักอยู่ใต้สายพระเนตรของฮ่องเต้เฒ่า แถมคนรักก็อยู่เคียงข้าง
ชีวิตแสนอิสระเช่นนี้ไม่รู้จักเสวยสุข กลับดั้นด้นไปก่อกบฏ ตอนนี้เป็นอย่างไรเล่า?
ลูกถูกพรากไป ส่วนตัวเองกับภรรยาก็ตายตามกัน
เขาไม่รู้ว่าฮ่องเต้ในโลกนี้มีชีวิตเป็นอย่างไร แต่คิดดูแล้วคงไม่ได้ว่างนัก เป็นฮ่องเต้จะสู้เป็นอ๋องได้อย่างไร!
ว่างจัดจนไม่รู้จะทำอะไรแล้วจริง ๆ.....
(⊙_⊙)
“ถามรักในหล้าเป็นเช่นไร ถึงได้ทำให้คนยอมตายเคียงกัน.....น้องชายช่างมีวาทศิลป์เลิศล้ำ”
“มีฝีมือถึงขั้นทั่นฮวาเช่นนี้ เหตุใดฝ่าบาทถึงมองข้ามไปได้เล่า!”