“วางใจเถอะ พอเด็กคลอดออกมา ข้อสงสัยทุกอย่างก็จะหมดไป” เมิ่งอู๋มั่นใจมาก
“แต่หน้าตาของเด็กไม่ได้ถ่ายทอดมาจากพ่อแม่แบบร้อยเปอร์เซ็นต์นะ” 008 ยังกังวล พลางหมุนมันเทศในความคิดของเมิ่งอู๋ไปหนึ่งรอบ “โฮสต์มีวิธีแก้หรือ”
หลังจากอยู่ด้วยกันมาระยะหนึ่ง มันก็พบว่าเมิ่งอู๋ไม่ใช่คนพูดอะไรโดยไม่มีเหตุผล
“แน่นอน” เมิ่งอู๋ตอบ
นางไม่ได้อธิบายละเอียด แต่ 008 กลับเดาออก
“พลังพิเศษของคุณแข็งแกร่งมาก” มันกล่าว
“ฉันก็คิดอย่างนั้น” เมิ่งอู๋ยิ้มบาง ๆ
พูดจบ นางก็หันไปเริ่มเก็บกวาดบ้าน กำลังกวาดพื้นอยู่ ก็ได้ยินเสียงคนเคาะประตูจากข้างนอก เป็นเสียงเด็กสาวที่หวานใสร้องเรียก “พี่ฮั่ว พี่ฮั่วอยู่บ้านไหมคะ”
เมิ่งอู๋เลิกคิ้วเล็กน้อยแล้วเดินออกไป นางยังไม่ทันถามอะไร 008 ก็เป็นฝ่ายบอกขึ้นมาก่อน “นางคือหูหมิงเยว่ คนที่ชอบฮั่วเซียว เป็นลูกสาวของผู้บังคับกรมหู”
ในฐานะผู้ช่วยทำภารกิจ มันรวบรวมข้อมูลเหล่านี้ไว้ตั้งนานแล้ว ตั้งใจรอให้โฮสต์ถามก่อนค่อยบอก แต่ปกติเมิ่งอู๋แทบไม่เคยคุยกับมันก่อน มันจึงต้องเป็นฝ่ายเปิดปากเอง
เมิ่งอู๋เข้าใจแล้ว
นางเปิดประตูออก ก็เห็นหญิงสาวในชุดกระโปรงยาวยืนอยู่ด้านนอก อายุราวยี่สิบสองหรือยี่สิบสามปี รูปลักษณ์อ่อนหวานงดงาม เมื่อเห็นคนเปิดประตูเป็นนาง ในแววตาก็ปรากฏความตกใจและระแวดระวัง
“สวัสดีค่ะ” นางทักทาย “ฮั่วเซียวออกไปข้างนอกค่ะ”
หูหมิงเยว่กวาดตามองเมิ่งอู๋ตั้งแต่หัวจรดเท้า ก่อนถามด้วยน้ำเสียงที่ตึงเล็กน้อย “คุณเป็นใคร”
เมิ่งอู๋กำลังจะตอบ แต่หางตากลับเห็นฮั่วเซียวเดินกลับมา
หลังออกจากบ้าน ฮั่วเซียวก็มุ่งตรงไปยังสำนักงานผู้บัญชาการ และได้รายงานการสมรสที่ได้รับอนุมัติมาอย่างราบรื่น ในใจจึงโล่งอก
“เรื่องนี้ฉันอนุมัติให้แล้ว คิดหรือยังว่าจะอธิบายกับปู่ของนายอย่างไร” ในสำนักงานมีเพียงผู้บัญชาการหลี่กับฮั่วเซียว ผู้บัญชาการไม่ได้วางท่า เพียงยกมือชี้เขาเบา ๆ
ผู้บัญชาการหลี่กับปู่ของฮั่วเซียวเป็นคนรู้จักเก่าแก่ เรียกได้ว่าเห็นฮั่วเซียวเติบโตมาตั้งแต่เด็ก