เซี่ยจี้วางโทรศัพท์ลง ไม่ตอบกลับอีก
เมิ่งอู๋ไม่ได้รอคำตอบจากเขา แต่การที่เขาไม่ปฏิเสธก็เท่ากับยอมรับแล้ว
นางเก็บโทรศัพท์อย่างพึงพอใจ
ตอนนี้เมิ่งอู๋กำลังเดินทางไปย้ายบ้านกับเทาอี้ เทาอี้เป็นคนขับรถ เห็นเมิ่งอู๋กำลังแชตกับใครสักคนก็ไม่ได้ถามอะไรเพิ่มเติม
“พี่เทาคะ ต่อไปนี้หนูอาจไม่ได้พักที่หอบ่อยแล้วค่ะ”
เทาอี้ไม่แปลกใจ ตั้งแต่เห็นเมิ่งอู๋ในวันนี้ นางก็รู้แล้วว่าเมิ่งอู๋มีคนคอยหนุนหลัง เรื่องแบบนี้เป็นเรื่องปกติมากในวงการ
แต่…หลังจากลังเลอยู่ครู่หนึ่ง นางก็ยังถามว่า “เมิ่งอู๋ พอจะบอกได้ไหมว่าคนที่หนุนหลังเธอเป็นใคร?”
นางไม่รู้จักจางชิง
“คงไม่ได้ค่ะ หนูเซ็นสัญญาไว้แล้ว พี่เทาไม่ต้องเป็นห่วงนะคะ อย่างน้อยภายในหนึ่งปีก็ไม่มีปัญหา” เมิ่งอู๋เป็นคนเปิดเผย จึงตอบไปตรง ๆ
เทาอี้โล่งใจขึ้นมา ในเมื่อสามารถจัดการให้เมิ่งอู๋เข้าบริษัทสวี่ฉุ่ยฉานได้โดยตรง คนคนนั้นย่อมมีฐานะไม่ธรรมดา ดังนั้นเมื่อเมิ่งอู๋พูดเช่นนี้ นางจึงเชื่อทันที
การย้ายบ้านเป็นไปอย่างราบรื่น
บริษัทรับจ้างขนย้ายจัดการทุกอย่าง โดยมีเทาอี้คอยดูแล ตอนแรกเมิ่งอู๋ยังพอช่วยดูได้ แต่พอถึงเวลาเลิกงาน โทรศัพท์จากคนขับรถก็ดังขึ้น
เรื่องนี้จางชิงติดต่อเมิ่งอู๋ไว้ล่วงหน้าแล้ว—
หากไม่มีอะไรผิดพลาด ต่อไปเรื่องที่เกี่ยวข้องกับเมิ่งอู๋ทั้งหมดจะเป็นนางที่คอยแจ้งให้ทราบ
เมิ่งอู๋ออกไปข้างนอก ตามคำบอกของคนขับรถจนพบรถ ทว่าพอขึ้นไปก็เพิ่งรู้ว่าเซี่ยจี้อยู่ในรถด้วย
“สวัสดีค่ะ คุณ” นางประหลาดใจเล็กน้อย ก่อนจะยิ้มทักทาย
“ขึ้นรถ” เซี่ยจี้พูดโดยไม่เงยหน้า ยังคงพลิกดูสมุดบันทึกในมือต่อไป
“ค่ะ” เมิ่งอู๋ตอบรับอย่างร่าเริง ขึ้นไปนั่งให้เรียบร้อย แล้วมองการตกแต่งภายในรถหรูอย่างสนอกสนใจ