ป้าคนใช้มักอยู่กันชั้นล่าง ส่วนชั้นบนมีแค่สองคน อยากจะหยอกล้อกันยังไงก็ไม่มีใครรู้
สามีภรรยาเจ้าของบ้านติดต่อกับทั้งคู่ทางโทรศัพท์เท่านั้น จึงไม่ทันสังเกตเห็นความผิดปกติอะไร พอเห็นว่าความสัมพันธ์ของทั้งสองดูเหมือนจะดีขึ้น ก็รู้สึกปลื้มใจ
ที่โรงเรียนทุกอย่างยังเป็นไปตามปกติ ทุกคนแค่รู้สึกว่าเมิ่งอู๋กับแฟนหนุ่มรักกันดีจริง ๆ
พอถึงสุดสัปดาห์กลับไปบ้านของตัวเอง ทั้งสองก็ยิ่งตัวติดกันมากขึ้นทุกที
สัปดาห์แล้วสัปดาห์เล่า เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว
เผลอแวบเดียวก็ถึงเดือนพฤษภาคม ช่วงพักระหว่างคาบเรียนตอนเช้า เมิ่งอู๋ไปห้องน้ำ แต่พอออกมาก็พบกับซ่งฉือหยี่ ศัตรูคู่อาฆาตของร่างเดิม
อีกฝ่ายบอกว่ามีเรื่องจะคุยด้วย แล้วเรียกเธอไปยังมุมหนึ่ง
จะว่าไป เหตุที่ทั้งสองเป็นศัตรูกันก็ยังเป็นเพราะหานเจิน
ตอนเพิ่งเปิดเทอมปีหนึ่ง ซ่งฉือหยี่สังเกตเห็นว่าร่างเดิมวางอำนาจกับหานเจินเป็นพิเศษ จึงไปหาร่างเดิมเพื่อเตือนว่าอย่าอาศัยว่าตัวเองมีเงินแล้วรังแกคนอื่น คำพูดที่ใช้ก็ไม่สุภาพนัก
ร่างเดิมคิดว่าอีกฝ่ายชอบสอดเรื่องชาวบ้าน ฟังแล้วก็ยิ่งโมโห มองหานเจินยิ่งขัดหูขัดตา จากนั้นจึงตั้งตัวเป็นปฏิปักษ์กับซ่งฉือหยี่
พอถึงภาคเรียนที่สองของปีหนึ่ง ร่างเดิมก็รู้ว่าซ่งฉือหยี่แอบชอบหานเจิน เรื่องราวต่อจากนั้นจึงเกิดขึ้น
“ฉันรู้หมดแล้ว ที่เธอเหยียดหยามหานเจินก็เพราะฉันใช่ไหม” ซ่งฉือหยี่ตัวสั่นไปทั้งร่าง ทั้งโกรธทั้งเกลียด สุดท้ายก็เอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนลง “ถ้าเป็นเพราะฉัน ฉันขอโทษเธอก็ได้ ขอร้องล่ะ ปล่อยหานเจินไปเถอะ!”