เนี่ยจวิ้นกำลังจะก้าวออกไปฉีกมิติเพื่อตามหาเมิ่งอู๋ แต่เมื่อได้ยินเสียงของนางก็ชะงัก พอได้ยินประโยคนั้น ร่างทั้งร่างก็โงนเงนจนแทบยืนไม่อยู่
เขาเบิกตากว้าง ถึงกับตะลึงงันไปเลย
ตั้งครรภ์หรือ?
เมิ่งอู๋ตั้งครรภ์แล้วหรือ?
นางมีลูกของเขาแล้วหรือ?
วินาทีถัดมา เนี่ยจวิ้นก็หายวับไป
เมิ่งอู๋ยิ้ม ก่อนจะใช้นิ้วบดกล้องตัวหนึ่งจนแหลก จอภาพขนาดใหญ่ทุกจอดับลงพร้อมกัน
ณ ตระกูลเนี่ย เนี่ยเซียนยืนนิ่งแข็งทื่ออยู่ตรงนั้น ไม่ขยับเขยื้อนเป็นเวลานาน
ไม่รู้เวลาผ่านไปนานเท่าใด จู่ ๆ เขาก็ตะโกนลั่น แล้วเริ่มทุบทำลายข้าวของในห้องอย่างบ้าคลั่ง
ระดับสามเอส เป็นระดับสามเอสได้อย่างไรกัน?
เมื่ออยู่ในระดับนี้แล้ว แทบเป็นไปไม่ได้ที่จะใช้อาวุธร้อนสังหารนาง
มีคำกล่าวหนึ่งว่า มีเพียงเทพครึ่งบาทเท่านั้นที่สังหารเทพครึ่งบาทได้
เมิ่งอู๋กลับเป็นระดับสามเอส นางเป็นระดับสามเอสจริง ๆ!
เนี่ยจวิ้นดวงดีได้อย่างไร? ทำไมเขาถึงได้โชคดีขนาดนี้!!!
เนี่ยเซียนยอมรับเรื่องนี้ไม่ได้โดยสิ้นเชิง แทบจะคลุ้มคลั่งไปแล้ว
พื้นที่เล็ก ๆ โดยรอบกลายเป็นแดนร้างจากการต่อสู้เมื่อครู่ เมิ่งอู๋เดินลึกเข้าไปสองสามก้าว หาที่ซึ่งยังพอสะอาดนั่งลง ล้วงบุหรี่ออกจากกระเป๋า หยิบออกมาหนึ่งมวนแล้วสูดกลิ่นที่ปลายจมูก แต่ไม่ได้สูบ เพียงคีบไว้ระหว่างนิ้วเล่นเท่านั้น
ไม่กี่นาทีต่อมา เนี่ยจวิ้นก็ปรากฏตัวขึ้น ทันทีที่มาถึง เขากวาดตามองรอบหนึ่ง ก่อนสาวเท้ายาว ๆ ตรงไปหาเมิ่งอู๋
“อาอู๋” เขาเรียกนางด้วยน้ำเสียงตื่นเต้นจนแทบอดกลั้นไม่อยู่
เมิ่งอู๋ส่งเสียงอืมอย่างเกียจคร้าน “มาแล้วหรือ”
เพียงพริบตาเนี่ยจวิ้นก็เดินมาถึงตรงหน้าเมิ่งอู๋ เขาก้มมองนาง ความตื่นเต้นเอ่อล้นจนห้ามไม่อยู่ แต่จ้องนางอยู่ตั้งนานกลับพูดไม่ออกสักคำ
“ตะลึงไปแล้วหรือ?” เมิ่งอู๋ใช้มือยันตัวไว้ด้านหลัง แล้วเอ่ยแซวเขาด้วยรอยยิ้ม
ในที่สุดเนี่ยจวิ้นก็ได้สติ เขาก้มตัวลงกอดนางไว้แน่น
“อาอู๋ อาอู๋ ดีเหลือเกิน” เขาพูดอย่างตื่นเต้นจนเรียบเรียงคำไม่ถูก
ดีเหลือเกินที่เจ้าไม่เป็นอะไร
ดีเหลือเกินที่เจ้ามีลูกของข้าแล้ว