อยากเข้าไปอัดคนจริง ๆ
แต่ก็สู้ไม่ไหว
“เอาเป็นว่าข้าพูดไว้ตรงนี้เลยนะ ถ้าเจ้าเป็นอะไรขึ้นมา ข้าจะแนะนำคู่ให้เมิ่งอู๋แน่นอน” จางซานไม่ถูกชะตาท่าทางย่ามใจของเจ้าหนุ่มนี่นัก จึงประกาศเสียงหนักแน่น
“ไสหัวไป” เนี่ยจวิ้นนั่งลงข้างเขา พอได้ยินก็ชกเขาอีกหมัด
หลายปีมานี้เขาปกปิดชื่อแซ่ มีคนรู้ตัวตนของเขาไม่มากนัก ส่วนใหญ่ล้วนเป็นเพียงคนที่พบกันโดยบังเอิญ
จางซานรู้ตัวตนที่แท้จริงของเขา อีกทั้งยังติดต่อกันมาโดยตลอด จึงนับเป็นหนึ่งในเพื่อนไม่กี่คนของเขา
เห็นเนี่ยจวิ้นไม่คิดจะลงมืออีก จางซานก็ลุกขึ้นนั่งบ้าง
มองรอยขาดวิ่นบนตัว เสื้อผ้าดี ๆ ชุดหนึ่งพังยับเยินไปหมด เขาจึงคร้านจะโมโหต่อแล้ว
จะไปถือสาอะไรกับพวกความรักบรรหารที่ในหัวมีแต่ความแค้นกับภรรยาของตัวเอง
“จะไสหัวไปหรือไม่ เจ้าก็จำที่ข้าพูดไว้ให้ดี”
เขาพูดต่อ ตั้งใจให้อีกฝ่ายจดจำไว้ให้ขึ้นใจ
“พูดอีกที ข้าจะอัดเจ้าจริง ๆ แล้วนะ” เนี่ยจวิ้นเริ่มหงุดหงิด
จางซานแค่นเสียง แต่ก็ไม่ได้พูดต่อจริง ๆ เขาหันไปถามถึงภารกิจของเนี่ยจวิ้นในวันนี้แทน
“ฆ่ามันแล้ว” เนี่ยจวิ้นตอบ
คนที่เขาฆ่าในวันนี้เป็นหนึ่งในคนสนิทของบิดาเขาในอดีต หลังบิดาเสียชีวิต อีกฝ่ายก็ไปสวามิภักดิ์กับหวังเฉวียน ไต่เต้าจนได้เป็นนายกเทศมนตรีของเมืองเล็ก ๆ แห่งหนึ่ง และกลายเป็นผู้มีพลังระดับ S
ส่วนหวังเฉวียน ตอนนี้เป็นคนสนิทและแขนขาซ้ายขวาของอารองผู้แสนดีคนนั้นไปแล้ว
ก่อนหน้านี้เขาไม่รู้ว่าเคยผ่านเมืองนั้นมากี่ครั้ง ไม่รู้ว่าเคยคิดจะบุกเข้าไปฆ่ามันกี่หน แต่สุดท้ายก็ข่มใจเอาไว้ทุกครั้ง
เมิ่งอู๋กำลังรอเขาอยู่ เขาจะเอาชีวิตไปทิ้งไม่ได้
กระทั่งวันนี้ เนี่ยจวิ้นใช้คมมีดมิติตัดศีรษะของมันต่อหน้าผู้คนมากมาย