【สถานะปัจจุบัน: อยากกระโดดลงจากรถไฟ】
เสิ่นเนียนเนียนจ้องแฟ้มข้อมูลประจำตัว
นิ่งเงียบไปเต็ม ๆ สามวินาที
จากนั้นก็เงยหน้าขึ้น
มองไปยังหัวขบวน
เครื่องแบบสีดำ
ร่างสูงใหญ่
ระดับเอสูงสุด
ผู้ดูแลสูงสุดของรถไฟไร้แสง
ไม่ว่าจะมองอย่างไร
ก็ควรเป็นตัวตนที่ไม่ควรไปแหย่ที่สุดในดันเจียนนี้
แต่ตอนนี้กลับ—
อยากกระโดดลงจากรถไฟ?
(⊙_⊙)
เดี๋ยวก่อน
พี่ชาย
นี่รถไฟที่คุณขับอยู่นะ!
ถ้าคุณกระโดดลงไป แล้วพวกเราจะทำยังไงล่ะ?!
ผู้ชมในห้องถ่ายทอดสดก็พบความผิดปกติอย่างรวดเร็วเช่นกัน
“เดี๋ยวนะ นายตรวจรถไฟแข็งทื่อไปแล้วหรือเปล่า?”
“เมื่อกี้ยังปกติดีอยู่เลย ทำไมเสิ่นเนียนเนียนตื่นแล้วถึงไม่ขยับล่ะ?”
“ฉันคุ้นกับภาพนี้มาก!”
“ปฏิกิริยาเหมือนเด็กยกกระเป๋าเลยใช่ไหม?!”
“อย่าบอกนะ! พวกผีในโรงแรมจันทร์เลือดรู้จักเธอก็ว่าไปอย่าง แต่นายใหญ่ของรถไฟไร้แสงก็รู้จักเธอด้วยหรือไง?!”
“ดันเจียนสองแห่งนี้อยู่กันคนละที่เลยนะ!”
จำนวนผู้ชมถ่ายทอดสดยังคงพุ่งขึ้นอย่างบ้าคลั่ง
3.17 ล้าน
3.5 ล้าน
4 ล้าน!
โรงแรมจันทร์เลือดเพิ่งจบไปได้ไม่นาน
ตอนนี้เสิ่นเนียนเนียนก็ถูกโยนเข้าดันเจียนระดับเออีกแล้ว
ผู้ชมจำนวนมากจากการถ่ายทอดสดครั้งก่อนแทบจะพุ่งเข้ามาทันทีที่ได้กลิ่นข่าว
ส่วนในโลกความเป็นจริง
เมื่อหลายคนเห็นท่าทางแข็งทื่ออย่างเห็นได้ชัดของนายตรวจรถไฟ ก็อดเกิดความรู้สึกคุ้นเคยอย่างเหลือเชื่อไม่ได้
อย่าบอกนะว่า
มาอีกแล้ว?!
แต่ครั้งนี้
ผู้เล่นคนอื่น ๆ ในตู้รถไฟไม่รู้เลยว่าเกิดอะไรขึ้นที่โรงแรมจันทร์เลือด
ในบรรดาคนทั้ง 12 คน
มีผู้เล่นหน้าใหม่ 7 คน
ส่วนอีก 5 คนที่เหลือดูสุขุมกว่าชัดเจน
ชายคนหนึ่งนั่งอยู่ริมหน้าต่าง พอเห็นนายตรวจรถไฟ เขาก็ไม่ได้ขยับตัวผลีผลามเป็นอย่างแรก
แต่กลับมองประตูรถไฟก่อน
จากนั้นมองหน้าต่าง
แล้วค่อยกวาดตามองไปทั่วทั้งตู้รถไฟ
อายุราว 28-29 ปี
สวมแจ็กเกตสีดำ
รูปร่างสูงโปร่ง
ข้อมือขวาพันเชือกเส้นเล็กสีแดงคล้ำไว้หนึ่งรอบ
ด้านหลังเอวเหน็บตะปูเหล็กสีดำยาวราว 20 เซนติเมตรไว้หนึ่งตัว
ไม่นานก็มีคนในห้องถ่ายทอดสดจำเขาได้
“เชี่ย เฉิงเย่ก็อยู่ด้วย!”
“ใครเหรอ?”
“เฉิงเย่ ผู้เล่นระดับบีจากเมืองตงหลิน เคลียร์ดันเจียนมาแล้ว 9 ครั้ง ในนั้นเป็นระดับเอ 2 ครั้ง!”