【ฉากสุดท้าย——《ใครคือคนตาย》】
ชั่วขณะที่ตัวอักษรสีเลือดปรากฏขึ้น
เรือนใหญ่ตระกูลเฉินก็หายวับไปจนหมดสิ้น
โคมแดง
โต๊ะมงคล
ชุดเจ้าสาว
ทุกสิ่งถูกความมืดกลืนกิน
เสิ่นเนียนเนียนรู้สึกเพียงว่าใต้เท้าว่างเปล่า
วินาทีถัดมา
เพียะ!
ลำแสงสีขาวซีดส่องลงมาจากเพดาน
เธอยืนอยู่กลางเวทีงิ้วขนาดมหึมาแล้ว
(｡ŏ_ŏ)
ใต้เวที
มีผู้ชมแน่นขนัดเต็มไปหมด
ไร้ใบหน้า
ไร้เครื่องหน้า
มีเพียงหัวดำทะมึนเรียงราย
นับร้อยนับพัน
นั่งเงียบสนิทอยู่ในความมืด
ตรงกลางแถวหน้าสุด
ซูวั่งอินกางร่มกระดาษสีแดงฉาน
ท่าทางสบายอารมณ์
ดูราวกับเตรียมตัวมาชมงิ้วอย่างเต็มที่
ทว่าเซี่ยหลินหยวนกลับหายไปแล้ว
ฉากที่สามจบลง
บทบาท “เจ้าบ่าว” ของเขาคงจบลงตามไปด้วย
เสิ่นเนียนเนียนรีบกวาดตามองรอบด้าน
เย่ชิงหลาน
เฉาหย่ง
จางอวี่
นายท่านตระกูลเฉิน
แขกอีกหลายคน
ผู้เล่นที่เหลืออีกสิบเอ็ดคนมากันครบแล้ว
แต่จำนวนคน——
ไม่ถูกต้อง
เสิ่นเนียนเนียนนับใหม่อีกครั้ง
สิบห้าคน!
บนเวทีมีนักแสดงทั้งหมดสิบห้าคน!
ส่วนผู้เล่นสี่คนที่ตายไปแล้ว
อู๋เหล่ย
ฟางข่าย
เหลียงเฟิง
หลินเยว่
กลับปรากฏตัวขึ้นมาอีกครั้งทั้งหมด!
ห้องถ่ายทอดสดระเบิดความโกลาหลทันที
“？？？？？”
“พวกเขาไม่ได้ตายไปแล้วหรือ?!”
“อู๋เหล่ยถูกแขวนคอตายตั้งแต่ฉากแรกเลยนะ!”
“หลินเยว่เพิ่งถูกโลงศพกินไปเมื่อกี้นี้เอง!”
“ไม่ใช่ฟื้นคืนชีพแน่ ต้องเป็นหุ่นกระดาษตัวแทน!”
“ใช่! โรงงิ้วคนตายใช้หุ่นกระดาษมาเติมบทตลอด!”
เสิ่นเนียนเนียนจ้องทั้งสี่คน
แฟ้มข้อมูลประจำตัวเลื่อนผ่านไปทีละรายการ
【เป้าหมาย: บ่าวชายหนึ่ง】
【ประเภทนักแสดง: หุ่นกระดาษตัวแทน】
【สถานะตัวละคร: ปกติ】
จากนั้นเธอมองหลินเยว่
【เป้าหมาย: ฮูหยิน】
【ประเภทนักแสดง: หุ่นกระดาษตัวแทน】
【สถานะตัวละคร: ปกติ】
เป็นอย่างที่คิด
พวกเขาไม่ได้ฟื้นคืนชีพ
โรงงิ้วคนตายเพียงดึงบทบาทของพวกเขากลับมายังเวทีสุดท้ายอีกครั้ง
ตัวละครสิบห้าบท
ขาดไปแม้แต่คนเดียวก็ไม่ได้