【ส่งคำร้องขอให้ผู้อำนวยการพิพิธภัณฑ์ตรวจสอบซ้ำแล้ว】
【สถานะปัจจุบัน——】
【ผู้อำนวยการพิพิธภัณฑ์กำลังมุ่งหน้าไปยังห้องจัดแสดงที่ห้า】
หลังเสียงประกาศสิ้นสุดลง
ห้องจัดแสดงที่ห้าเงียบไปสองวินาที
จากนั้น
จออิเล็กทรอนิกส์สีแดงก็สว่างขึ้นข้างประตูเล็กสีดำ
【เวลาที่คาดว่าจะมาถึง: 02:59】
【02:58】
【02:57】
“……”
เสิ่นเนียนเนียนจ้องตัวเลขนับถอยหลัง
(; ̄Д ̄)
ผู้อำนวยการพิพิธภัณฑ์ของพวกคุณออกโรงทั้งที ยังมีระบบนำทางด้วยหรือไง?
โจวเหย่ตอบสนองเร็วกว่าหล่อน
“อย่ารอเขา”
“ค้นต่อ”
ไม่มีใครคัดค้าน
เมื่อครู่เจ้าหน้าที่ดูแลคลังยังไม่มีอำนาจตัดสินว่าอะไรเป็นของใคร แต่เกือบยัด “ของหาย” ให้เสิ่นเนียนเนียนอยู่แล้ว
ถ้าปล่อยให้ผู้อำนวยการพิพิธภัณฑ์ที่มีอำนาจตรวจสอบซ้ำมาถึงจริง ๆ …
ก็ไม่มีใครรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
ยิ่งไปกว่านั้น กฎหลักของห้องจัดแสดงที่ห้ายังไม่สิ้นสุด
【หากพบสิ่งของของตนเองในตู้จัดแสดง โปรดออกจากห้องจัดแสดงทันที】
วิธีที่ปลอดภัยที่สุดตอนนี้ คือยืนยันสิ่งที่จำเป็นให้เสร็จก่อนผู้อำนวยการมาถึง แล้วรีบออกไป
คนที่เหลืออีก 10 คนเร่งฝีเท้าขึ้นทันที
แต่ไม่มีใครกล้าวิ่ง
ยิ่งไม่มีใครกล้าเปิดตู้จัดแสดงส่งเดช
เมื่อเดินมาถึงแถวที่หก
ซุนเทาก็หยุดกะทันหัน
ในตู้กระจกมีกระเป๋าสตางค์สีดำธรรมดาใบหนึ่งวางอยู่
ขอบมุมสึกหรออย่างหนัก
มุมขวาล่างยังมีรอยไหม้กลม ๆ คล้ายถูกก้นบุหรี่จี้
ป้ายชื่อไม่ได้แสดงชื่อเจ้าของ
มีเพียงข้อมูลสั้น ๆ ชุดหนึ่ง
【สถานที่ทำหาย: สถานีรถไฟเจียงเฉิง】
【วันที่ทำหาย: 11 กุมภาพันธ์ 2016】
สีหน้าซุนเทาเปลี่ยนไป
