“ทะลุมิติก็ทะลุมิติสิ แล้วเด็กสาวตัวน้อยในกระจกนี่มันอะไรกัน?!”
เสิ่นเนียนเนียนยืนอยู่หน้ากระจกในห้องน้ำ
เธอก้มลงมองหนึ่งครั้ง
แล้วก็ยังไม่ยอมแพ้ ตรวจดูอีกครั้ง
หายไปแล้ว
หายไปจริง ๆ
เจ้าพี่ชายที่อยู่กับเธอมาตลอดยี่สิบสี่ปีหายไปอย่างหมดจด
ในกระจกเหลือเพียงเด็กสาวหน้าตาสะสวย ผมสีเงินตาสีแดงคนหนึ่ง
ผมสีเงินยาวถึงเอวสยายยุ่งเล็กน้อยอยู่บนไหล่ ดวงตาสีแดงฉานใสกระจ่างงดงาม ชุดนอนสีขาวตัวหลวมคลุมร่างบอบบางตัวเล็ก
อายุสิบเก้า
บรรลุนิติภาวะแล้ว
แต่ดูจากส่วนสูงแล้วน่าจะไม่ถึงหนึ่งเมตรห้าสิบ
เป็นร่างเด็กสาวตัวน้อยเต็มขั้น
เสิ่นเนียนเนียนนิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง
(￣ー￣)
“คิดในแง่ดี อย่างน้อยก็ไม่ได้ทะลุมาเป็นยายแก่อายุแปดสิบ แถมหน้าตาแบบนี้ เอาออกไปข้างนอกยังไงก็เรียกว่าฟ้าประทานให้กินข้าวได้”
เธอก้มลงมองอีกครั้ง
“แค่มื้อนี้ดูจะต้องแลกมาด้วยเจ้าพี่ชายไปหน่อย”
(T▽T)
ช่างมันเถอะ
มีชีวิตอยู่สำคัญที่สุด
ส่วนเจ้าพี่ชาย...
ต่อไปพอถึงเทศกาลสำคัญ ๆ ค่อยจุดธูปเพิ่มให้สักสองดอกแล้วกัน
เสิ่นเนียนเนียนทำหน้าบึ้งกลับไปที่ห้องนอน แล้วหยิบโทรศัพท์ข้างเตียงขึ้นมา
ปลดล็อกด้วยการสแกนใบหน้าได้อย่างราบรื่น
【ชื่อ: เสิ่นเนียนเนียน】
【อายุ: 19 ปี】
【สถานะ: นักศึกษาปีหนึ่ง มหาวิทยาลัยเจียงเฉิง】
นี่คือข้อมูลทั้งหมดที่เธอยืนยันได้ในตอนนี้
ส่วนความทรงจำของเจ้าของร่างเดิม
ไม่มี
ไม่มีแม้แต่นิดเดียว
ในหัวเหลือเพียงความทรงจำตลอดยี่สิบสี่ปีจากชาติก่อนของตัวเอง
เพศชาย
มนุษย์เงินเดือนธรรมดา
งานอดิเรกที่ชอบที่สุดคือเกมแนวสืบสวน ห้องหนีปริศนา และเรื่องเล่าประหลาดตามกฎสารพัดรูปแบบ
ผลคือแค่นอนหลับไปคืนเดียว
เพศก็ถูกเริ่มใหม่
ดูเหมือนโลกก็ถูกเริ่มใหม่ตามไปด้วย
เพราะโทรศัพท์เพิ่งปลดล็อก ข่าวสีแดงฉานข่าวหนึ่งจึงเด้งขึ้นมา
【ประกาศฉุกเฉินจากสำนักงานจัดการเหตุประหลาดเจียงเฉิง: พบเขตเหตุประหลาดระดับ C ในเขตเมืองใต้ ขณะนี้มีผู้สูญหายแล้วเจ็ดคน ขอให้ประชาชนในบริเวณใกล้เคียงอพยพทันที ห้ามเข้าใกล้!】
“เขตเหตุประหลาด?”
เสิ่นเนียนเนียนเอียงศีรษะน้อย ๆ
(・◇・)?
ไม่กี่นาทีต่อมา
ความผ่อนคลายบนใบหน้าของเธอก็หายไปกว่าครึ่ง
เมื่อสิบห้าปีก่อน
เหตุประหลาดปรากฏขึ้นทั่วโลก
โรงพยาบาล โรงเรียน โรงแรม หมู่บ้าน แม้แต่ตึกพักอาศัยธรรมดา ๆ ก็อาจกลายเป็นพื้นที่ประหลาดขึ้นมาโดยไม่มีสัญญาณเตือน
ขณะเดียวกัน พลังอำนาจอย่างหนึ่งที่มนุษย์ยังไม่อาจเข้าใจได้จนถึงทุกวันนี้ก็เริ่มสุ่มเลือกคนธรรมดา บังคับส่งพวกเขาเข้าไปใน——
【ดันเจี้ยนเหตุประหลาด】
คนที่ถูกเลือกเรียกว่าผู้เล่น
หลังจากผู้เล่นเข้าไปในดันเจี้ยนแล้ว จะต้องปฏิบัติตามกฎของดันเจี้ยนและทำภารกิจที่ได้รับมอบหมายให้สำเร็จ
ภารกิจล้มเหลวก็ต้องตาย
ฝ่าฝืนกฎการฆ่าของสิ่งประหลาดบางชนิด ก็ต้องตายเช่นกัน
ปัจจุบัน มนุษย์แบ่งสิ่งประหลาดที่เคยปรากฏต่อสาธารณะตามระดับอันตรายออกเป็นหกระดับ ได้แก่ E, D, C, B, A และ S
สิ่งประหลาดระดับ A สามารถควบคุมกฎการฆ่าที่สมบูรณ์และมั่นคงได้แล้ว
อาวุธปืนทั่วไปแทบไม่อาจสร้างความเสียหายที่มีผลต่อมันได้
ส่วนระดับ S...
คำแนะนำในการรับมือจากข้อมูลทางการเรียบง่ายอย่างยิ่ง
【วิ่ง】
เสิ่นเนียนเนียนก้มมองแขนเล็กเรียวขาวนุ่มของตัวเอง
แล้วกำหมัด
ออกแรง
(ง •̀_•́)ง
ดีมาก
ดูแล้วยังไม่มีอำนาจข่มขวัญสักนิด
“คนอื่นทะลุมิติมาก็มีรากวิญญาณเต็มเปี่ยมบ้าง พรสวรรค์ระดับเทพบ้าง ส่วนสเปกของฉันนี่จะว่ายังไงดี ถ้าเจอผีเข้าจริง ๆ อีกฝ่ายคงกินฉันแล้วยังรู้สึกว่าเนื้อน้อยเกินไป”
แต่ยังดี
ข้อมูลบนอินเทอร์เน็ตบอกว่าโอกาสที่คนธรรมดาจะถูกดันเจี้ยนเหตุประหลาดสุ่มเลือกนั้นไม่สูงนัก
ขอแค่โชคของเธอไม่ซวยเกินไป——
【ติ๊ง!】
เสียงกลไกเย็นชาเสียงหนึ่งดังขึ้นในสมองโดยไม่มีปี่มีขลุ่ย
รอยยิ้มบนใบหน้าของเสิ่นเนียนเนียนแข็งค้างทันที
(⊙_⊙)?
“ไม่ใช่มั้ง ฉันแค่พูดลอย ๆ เองนะ คุณจะตามใจขนาดนี้เลยเหรอ?”
วินาทีต่อมา
แผงข้อมูลกึ่งโปร่งใสที่มีเพียงเธอมองเห็นก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า
【ตรวจพบวิญญาณที่เข้ากันได้】
【ผูกแฟ้มตัวตนสำเร็จ】
【ผู้ดูแล: เสิ่นเนียนเนียน】
【สิทธิ์ตัวตน: ระดับ 0】
【ความสามารถปัจจุบัน: การพิสูจน์】
【สามารถพิสูจน์ข้อมูลตัวตนบางส่วนของเป้าหมายที่สัมผัสได้ ยิ่งระดับสิทธิ์ของทั้งสองฝ่ายแตกต่างกันมากเท่าไร ข้อมูลที่ได้รับก็ยิ่งน้อยลง】
เสิ่นเนียนเนียนกะพริบดวงตากลมโตดุจอัญมณีสีแดง
วินาทีถัดมา
ใบหน้าน้อย ๆ ที่เมื่อครู่ยังห่อเหี่ยวอยู่ก็สดใสขึ้นทันตา
(✧ω✧)
พลังพิเศษ!
แบบนี้สิถึงจะถูก!
ทะลุมิติจะไม่มีเจ้าพี่ชายก็ได้
แต่จะไม่มีของโกงไม่ได้!
“พี่ระบบ เรามาคุยกันหน่อย มีชุดของขวัญมือใหม่ไหม? ฉันไม่เรื่องมากหรอก ขอพรสวรรค์ระดับ SSS เขตไร้เทียมทาน หรือภูมิคุ้มกันกฎสักอย่างก็ได้ ถ้าไม่มีจริง ๆ ส่งดาบที่ฟันผีตายมาให้สักเล่ม ฉันก็พอจะรับได้”
ระบบไม่มีปฏิกิริยาใด ๆ
สามวินาทีต่อมา
ความคาดหวังบนใบหน้าของเสิ่นเนียนเนียนค่อย ๆ เลือนหาย
(￢_￢)
“แกล้งตายใช่ไหม?”
ระบบยังคงไม่สนใจเธอ
มีเพียงข้อความแจ้งเตือนใหม่ปรากฏขึ้นช้า ๆ
【ตรวจพบตัวตนซ่อนเร้นที่ยังไม่ได้บันทึกของผู้ดูแล】
【สิทธิ์ของตัวตนดังกล่าวสูงเกินไป ขณะนี้ไม่สามารถสืบค้นได้】
เสิ่นเนียนเนียนชะงัก
ตัวตนซ่อนเร้น?
สิทธิ์สูงเกินไปด้วย?
เธอก้มดูประวัติชีวิตแสนธรรมดาในโทรศัพท์
อายุสิบเก้า
นักศึกษา
ยอดเงินในบัญชีธนาคารสามพันหกร้อยยี่สิบเอ็ดหยวนห้าเหมา
มองยังไงก็ไม่เหมือนยอดฝีมือลึกลับอะไรสักหน่อย
“ระบบที่มีหน้าที่ตรวจสอบตัวตนโดยเฉพาะ แต่กลับตรวจสอบไม่ได้ด้วยซ้ำว่าผู้ดูแลของตัวเองเป็นใคร ความสามารถในการทำงานแบบนี้ไม่ค่อยสมกับชื่อเลยนะ?”
ระบบยังคงแกล้งตายต่อไป
เสิ่นเนียนเนียนเบ้ปาก ขี้เกียจจะคิดมากต่อ
จะตัวตนซ่อนเร้นหรือไม่ซ่อนเร้น ตอนนี้ไม่มีอะไรสำคัญไปกว่าชีวิตน้อย ๆ ของเธอ
ความสามารถพิเศษนี้มีประโยชน์ที่สุดในตอนนี้ก็คือ——
ตรวจทะเบียนบ้าน
ถ้าเจอผีเข้าจริง ๆ
หรือว่าเธอจะชี้หน้าอีกฝ่ายแล้วตะโกนว่า “ฉันรู้ว่าคุณชื่ออะไร” เพื่อทำให้อีกฝ่ายตกใจตายได้หรือไง?
ในตอนนั้นเอง
โทรศัพท์ที่วางอยู่บนเตียงก็สว่างวาบด้วยแสงสีแดงเลือดอันแสบตา
【การเรียกตัวเข้าดันเจี้ยนเหตุประหลาดเริ่มขึ้น!】
【สุ่มเลือกผู้เล่นรอบนี้เสร็จสิ้น!】
【ผู้เล่น: เสิ่นเนียนเนียน】
สีหน้าของเสิ่นเนียนเนียนแข็งค้างอีกครั้ง
“...”
(°ー°〃)
ข่าวร้าย
เจอผีเข้าแล้ว
ข่าวดี
เพิ่งได้ของโกงมา
ข่าวร้ายในข่าวร้าย——
【ดันเจี้ยนครั้งนี้: โรงแรมจันทร์เลือด】
【ระดับอันตราย: A】
【ผู้เล่นที่เข้าร่วม: 10 คน】
【อัตราผ่านด่านในอดีต: 8.7%】
เปลือกตาของเสิ่นเนียนเนียนกระตุกอย่างแรง
“ระดับ A? ฉันเพิ่งเข้าดันเจี้ยนครั้งแรก คุณก็ให้ฉันลุยระดับ A เลย แบบนี้ต่างอะไรกับให้ฉันเพิ่งออกจากหมู่บ้านมือใหม่ไปดวลบอสใหญ่คนเดียว? ระบบจับคู่ของพวกคุณป่วยหรือเปล่า?”
【นับถอยหลังสู่การเคลื่อนย้าย: 3】
“ฉันขอเปลี่ยนเป็นระดับ E ได้ไหม มือใหม่ก็ควรได้รับสิทธิ์ของมือใหม่สิ”
【2】
“ระดับ D ฉันก็รับได้ จริง ๆ แล้วฉันคุยง่ายมากนะ”
【1】
ใบหน้าน้อย ๆ ของเสิ่นเนียนเนียนยู่ลง
(╥﹏╥)
“ถ้าไม่ได้จริง ๆ ระดับ C ก็ยังพอคุยกันได้นะ เฮ้ย——!”
ฟึ่บ!
แสงสีแดงเลือดกลืนกินทั้งห้องในพริบตา
ก่อนสติจะดับวูบ
ในหัวของเสิ่นเนียนเนียนเหลือเพียงความคิดสุดท้าย
เข้าดันเจี้ยนครั้งแรกก็ระดับ A
โชคของวันนี้นี่มัน...
ทำไมตอนซื้อลอตเตอรี่ถึงไม่สุดโต่งแบบนี้บ้าง?
【เริ่มถ่ายทอดสดดันเจี้ยนระดับ A——โรงแรมจันทร์เลือดแล้ว!】
【ผู้เล่นที่เข้าร่วม: 10 คน】
【จำนวนผู้ชมออนไลน์ขณะนี้: 1.42 ล้านคน!】
นับตั้งแต่เหตุประหลาดปรากฏขึ้น ทุกครั้งที่มีดันเจี้ยนเกิดขึ้น จะมีพลังลึกลับบางอย่างบังคับถ่ายทอดสดไปยังโลกจริง
มนุษย์ไม่สามารถปิดการถ่ายทอดสดได้
แต่สามารถรวบรวมข้อมูลเกี่ยวกับดันเจี้ยนจากวิดีโอถ่ายทอดสดและผู้เล่นที่รอดชีวิตได้
ดังนั้นยิ่งดันเจี้ยนมีระดับสูงเท่าไร จำนวนผู้ชมที่ให้ความสนใจก็ยิ่งมากขึ้นเท่านั้น
เงาร่างสิบสายปรากฏขึ้นกลางอากาศนอกโรงแรมจันทร์เลือด
ทันทีที่เสิ่นเนียนเนียนได้สติคืนมา เธอก็รู้สึกว่าก้นกระแทกลงบนถนนหินเย็นเฉียบอย่างแรง
“โอ๊ย!”
เธอรีบยกมือกุมก้น
ผมยาวสีเงินขาวสยายลงถึงเอว ใบหน้าน้อย ๆ ประณีตน่ารักย่นเข้าหากันเพราะเจ็บปวด ดวงตาคู่สวยดุจอัญมณีสีแดงมีน้ำตาคลอขึ้นมาจาง ๆ
(｡•́︿•̀｡)
“จะเคลื่อนย้ายก็เคลื่อนย้ายสิ ช่วยใส่ใจคุณภาพการบริการหน่อยได้ไหม? ตอนนี้ฉันก็เป็นผู้หญิงแล้วนะ ถ้าก้นฉันเจ็บขึ้นมาพวกคุณจะรับผิดชอบไหม?”
ห้องถ่ายทอดสดเงียบไปครึ่งวินาที
ความคิดเห็นบนหน้าจอพุ่งขึ้นทันที
“???”
“สาวคนนี้โผล่มาจากไหน?”
“ผมสีเงินตาสีแดง หน้าตาแบบนี้จะเกินไปหน่อยไหม?”
“ข้อมูลออกมาแล้ว เสิ่นเนียนเนียน อายุสิบเก้า เข้าดันเจี้ยนเหตุประหลาดครั้งแรก!”
“มือใหม่เข้าครั้งแรกก็เจอโรงแรมจันทร์เลือดเลยเหรอ?”
“Σ(っ °Д °;)っ จบแล้ว สาวน้อยคนนี้คงอยู่ไม่ถึงคืนนี้แน่”
“ถึงจะไม่เหมาะที่จะพูดตอนนี้ แต่เธอน่ารักจริง ๆ”
“คนข้างบน ตื่นได้แล้ว นี่ดันเจี้ยนระดับ A ไม่ใช่ห้องถ่ายทอดสดสาวน้อยน่ารัก!”
แน่นอนว่าเสิ่นเนียนเนียนไม่รู้เลยว่าในโลกจริงมีคนเริ่มพิจารณาแล้วว่าจะเลือกรูปไหนของเธอไปทำรูปหน้าศพให้ดูดีที่สุด
เธอนวดก้นพลางลุกขึ้นยืน แล้วเริ่มสังเกตสภาพแวดล้อม
ดวงจันทร์สีแดงคล้ำลอยสูงอยู่บนท้องฟ้า
เบื้องหน้าตั้งตระหง่านด้วยโรงแรมสไตล์ตะวันตกเก่าแก่สูงเจ็ดชั้น
ผนังถูกเถาวัลย์แห้งตายเลื้อยปกคลุมไปทั่ว
หน้าต่างทุกบานมืดสนิท
ส่วนบนสุดของโรงแรมมีตัวอักษรสีแดงเลือดขนาดใหญ่สี่ตัวแขวนอยู่
【โรงแรมจันทร์เลือด】
ในอากาศอบอวลด้วยกลิ่นคาวเลือดจาง ๆ ผสมกับกลิ่นแปลกประหลาดของไม้ผุ
เสิ่นเนียนเนียนย่นจมูกน้อย ๆ
(>﹏<)
“เรื่องอื่นไม่ต้องพูดถึง คะแนนความสะอาดของโรงแรมนี้คงไม่สูงเท่าไรแน่”