【โครงการที่สาม — บ้านผีสิงหน้ายิ้ม】
【ขอให้นักท่องเที่ยวทุกคนที่ยังทำโครงการไม่เสร็จ มุ่งหน้าไปยังทางเข้าภายใน 10 นาที】
ข้อความสีแดงเลือดหายไป
ผู้เล่นที่เหลือทั้ง 14 คนรีบออกเดินทางทันที
ส่วนเจียงลั่วกับเจียงเสี่ยวไป๋ไม่ได้ตามไปต่อ
เดิมทีทั้งคู่มาเพื่อตรวจบัญชีอยู่แล้ว
ส่วนจะให้ช่วยผ่านด่านน่ะหรือ?
อย่าได้หวัง
ก่อนจากไป เจียงเสี่ยวไป๋ยังหันกลับไปมองเสิ่นเนียนเนียนหลายครั้งอย่างอาลัยอาวรณ์
แววตานั้น
มองอย่างไรก็เหมือนกำลังมองเค้กชิ้นเล็กที่ได้แค่ดม แต่กินไม่ได้
เสิ่นเนียนเนียนเร่งฝีเท้าเงียบ ๆ
(｡ŏ_ŏ)
อยู่ห่างจากเด็กคนนี้ไว้จะดีกว่า
ไม่กี่นาทีต่อมา
ทุกคนก็มาถึงทางเข้าบ้านผีสิง
ตรงหน้าคืออาคารสีดำสูงถึง 6 ชั้น
ผนังด้านนอกเต็มไปด้วยภาพใบหน้ายิ้มหลากหลายแบบ
แต่เมื่อเพ่งดูให้ดี
ใบหน้ายิ้มเหล่านั้นไม่ใช่สีที่วาดไว้เลย
แต่เป็นใบหน้าคนที่ถูกถลกออกมาทีละใบ!
มุมปากทุกใบถูกเย็บด้วยด้ายสีดำให้โค้งเป็นรอยยิ้มอันบิดเบี้ยว
หน้าประตู
ชายชราในชุดเครื่องแบบสีเทาถือตะเกียงน้ำมันก๊าดไว้ในมือ
บนอกห้อยตรารูปหน้ายิ้มสีแดง
เป็นเจ้าหน้าที่ประจำที่ถูกต้อง
กำไลวีไอพีสีดำทองบนข้อมือของเสิ่นเนียนเนียนเรืองแสงจาง ๆ
ชายชราหันมาทันที
“นักท่องเที่ยววีไอพีผู้ทรงเกียรติ ต้องการทราบกฎที่เปิดเผยของโครงการนี้หรือไม่?”
“ต้องการค่ะ”
เสิ่นเนียนเนียนตอบโดยไม่ลังเล
ตัวอักษรสีเลือดปรากฏขึ้นพร้อมกัน
【กฎสำหรับนักท่องเที่ยวบ้านผีสิงหน้ายิ้ม】
【หนึ่ง หลังเข้าไปในบ้านผีสิงแล้ว โปรดเดินตามลูกศรสีขาวบนพื้น อย่าเข้าไปในทางเดินที่ไม่มีลูกศรชี้นำ】
【สอง ภายในบ้านผีสิงมีนักแสดงอยู่เป็นจำนวนมาก โปรดอย่าโจมตีนักแสดงที่กำลังแสดงให้คุณชม】
【สาม เจ้าหน้าที่ประจำที่ถูกต้องจะติดตรารูปหน้ายิ้มสีแดงไว้บนอกตลอดเวลา】
【สี่ หากเจ้าหน้าที่เสนอจะพาคุณออกไป โปรดตรวจสอบตัวตนของอีกฝ่ายก่อน】
【ห้า หากได้ยินเสียงใครเรียกชื่อคุณจากด้านหลังติดต่อกัน 3 ครั้ง ให้หยุดอยู่กับที่ อย่าเดินหน้าต่อจนกว่าอีกฝ่ายจะเดินผ่านคุณไป】
【หก เมื่อเห็นทางออกแล้ว โปรดตรวจสอบก่อนว่ามีหน้ายิ้มสีเขียวอยู่บนประตูหรือไม่ ประตูที่ไม่มีหน้ายิ้มสีเขียวไม่ใช่ทางออก】
กฎมีไม่มาก
แต่ข้อสี่เห็นได้ชัดว่าควรใส่ใจ