ฟ้าว—!
แสงวาร์ปสีแดงฉานค่อย ๆ เลือนหาย
ห้องเช่าคุ้นตากลับมาปรากฏตรงหน้าอีกครั้ง
เสิ่นเนียนเนียนขาอ่อน เกือบทรุดนั่งลงกับพื้น
“……”
(；￣Д￣)
เป็นอย่างที่คิด
พอผ่อนคลายจากความตึงเครียดในดันเจี้ยน ร่างกายก็เริ่มทวงคืนความเหนื่อยล้าที่สะสมไว้พร้อมกัน
เธอพยุงตัวกับโซฟาข้าง ๆ แล้วค่อย ๆ นั่งลง วางร่มราตรีกุหลาบดำพิงไว้ข้างขา
【โลลิต้ายามราตรี】ไม่เสียหาย
【ปมแทนตนม่านชาด】คราวนี้ก็ไม่ได้ทำงาน
นอกจากอาการเหนื่อยล้าแล้ว ร่างกายแทบไม่มีบาดแผลให้เห็น
เทียบกับสวี่ฉิงที่เสียตาขวาไปข้างหนึ่ง และถังอวี่ที่สูญเสียความทรงจำไปครึ่งปีแล้ว การกลับมาของเธอเรียกได้ว่าครบถ้วนสมบูรณ์
“ไม่เลว”
เสิ่นเนียนเนียนพยักหน้าอย่างพอใจ
(￣▽￣)
“ฉันปฏิเสธการเป็นสมบัติสาธารณะได้สำเร็จอีกครั้ง”
สิ้นเสียง
หน้าจอสรุปผลของระบบที่มีเพียงเธอมองเห็นก็เปิดออกเต็มตา
【สรุปผลดันเจี้ยนระดับเอ “พิพิธภัณฑ์ที่ไม่มีวันปิด” เสร็จสิ้น】
【คะแนนประเมินโดยรวม: เอส】
【กำลังมอบรางวัลพื้นฐาน……】
เหรียญเรื่องพิสดาร
การเสริมความแข็งแกร่งของร่างกาย
ความต้านทานทางจิตเพิ่มขึ้นเล็กน้อย
รางวัลหลายรายการปรากฏขึ้นเรียงตามลำดับ
เสิ่นเนียนเนียนอ่านอย่างตั้งใจ
หลังจากผ่านสวนสนุกมรณะมา ตอนนี้เธอกลับให้ความสำคัญกับการเสริมความแข็งแกร่งพื้นฐานที่ดูไม่สะดุดตาเท่าของพิสดารมากขึ้นเรื่อย ๆ
ของพิสดารช่วยรักษาชีวิต
กฎช่วยพลิกสถานการณ์
แต่ถ้าร่างกายกับจิตใจไม่มีแม้แต่คุณสมบัติจะตัดสินใจลงมือ ต่อให้รู้คำตอบก็ยังต้องตายอยู่ดี
เหมือนมลทินทางจิตของโจ๊กเกอร์ในตอนนั้น
รู้ว่ากฎกำหนดให้ต้องยิ้มอยู่เสมอ
แต่ร่างกายกลับไม่ฟัง
แบบนั้นก็ไร้ประโยชน์อยู่ดี
ขณะที่เธอกำลังครุ่นคิด
หน้าจอสรุปผลก็สว่างวาบขึ้นอีกครั้ง
【ตรวจพบว่าผู้เล่นผ่านดันเจี้ยนระดับเอด้วยคะแนนประเมินระดับเอส】