“ช่วยด้วย! อึก ๆ...”
เสียงร้องขอความช่วยเหลือด้วยความหวาดกลัวของหญิงสาวดังก้องไปทั่วผิวน้ำ ร่างบอบบางของเธอลอยขึ้นลอยลงอยู่ในน้ำ ราวกับจะถูกกระแสน้ำเชี่ยวกรากกลืนกินได้ทุกเมื่อ
ในช่วงเวลาอันตรายถึงชีวิตนั้นเอง ร่างปราดเปรียวในชุดสีเขียวก็พุ่งเข้ามาจากที่ไกลราวกับสายฟ้า
เขาถอดหมวกบนศีรษะออกอย่างไม่ลังเล ก่อนจะกระโดดพรวดลงน้ำราวกับลูกธนูที่พุ่งออกจากคัน
เมื่ออยู่ในน้ำ เขาก็ว่ายตรงไปยังหญิงสาวอย่างรวดเร็ว ปราดเปรียวราวกับปลา
เพียงชั่วพริบตา เขาก็มาถึงข้างกายหญิงสาว
เขาช้อนร่างหญิงสาวที่ใกล้จมน้ำขึ้นจากด้านหลัง แล้วกอดประคองเธอไว้ ก่อนออกแรงว่ายกลับเข้าฝั่งอย่างรวดเร็ว
ในที่สุดก็กลับถึงฝั่งได้อย่างยากลำบาก ชายหนุ่มไม่ทันได้พักหายใจ รีบวางหญิงสาวลงบนพื้นอย่างราบเรียบ ตบแก้มเธอเบา ๆ แล้วร้องเรียกด้วยความร้อนใจ
“สหาย ตื่นสิ สหาย สหาย...”
เวลานี้ใบหน้าของหญิงสาวซีดขาว ลมหายใจและชีพจรแทบไม่เหลือ สถานการณ์อันตรายอย่างยิ่ง
ชายหนุ่มสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ เวลาเท่ากับชีวิต เขาตัดสินใจลงมือช่วยเหลือฉุกเฉินทันที
เขากดหน้าอกหญิงสาวอย่างชำนาญ หนึ่งครั้ง สองครั้ง สามครั้ง...
ทุกครั้งที่กดล้วนเต็มไปด้วยแรง
แต่ไม่มีปฏิกิริยา
ยังคงไม่มีปฏิกิริยา
เมื่อเห็นว่าหญิงสาวแทบไม่หายใจแล้ว...
ชายหนุ่มครุ่นคิดเพียงชั่วอึดใจ ก่อนบีบจมูกหญิงสาวไว้ สูดลมหายใจเข้าลึก ๆ แล้วค่อย ๆ เป่าลมเข้าปากเธอ
เขาทำเช่นนี้ซ้ำหลายครั้ง หยาดเหงื่อเม็ดโตไหลพรั่งพรูลงจากหน้าผาก แต่เขาไม่ทันสังเกตเลย ยังคงกดหน้าอกและผายปอดให้เธออย่างไม่ย่อท้อ
ในที่สุด หลังการช่วยชีวิตอันตึงเครียดและยากลำบาก หญิงสาวที่นอนอยู่บนพื้นก็ไอโขลกขึ้นมาหลายครั้ง สำลักน้ำออกมา ก่อนจะค่อย ๆ กลับมาหายใจได้อย่างแผ่วเบา
หญิงสาวลืมตาขึ้นอย่างยากลำบาก เธอได้รับการช่วยเหลือแล้วหรือ?
เมื่อเห็นภาพตรงหน้า ชายหนุ่มก็ผ่อนคลายความตึงเครียดในใจลงได้เล็กน้อย
ถึงอย่างนั้นเขาก็ยังไม่วางใจ ยังคงอยู่ที่เดิมเพื่อสังเกตอาการของหญิงสาวต่อ จนแน่ใจว่าอาการดีขึ้นแล้ว จึงถอนหายใจยาว ก่อนจะอุ้มเธอวิ่งไปทางโรงพยาบาล
แสงแดดสาดลงบนริมฝั่งอันเงียบสงบ ราวกับเหตุการณ์ช่วยชีวิตที่เฉียดตายเมื่อครู่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน...
ภาพเปลี่ยนไป
“ไปตายซะ ซูรั่ว!”
หญิงสาวมีสีหน้าคลุ้มคลั่ง กรีดร้องโวยวายอย่างเสียสติ
“ตลอด 20 ปีมานี้ แกครอบครองตัวตนที่ควรเป็นของฉัน เสวยสุขกับความมั่งคั่งที่ควรเป็นของฉัน ถึงเวลาจบเรื่องนี้สักที!
วันนี้ฉันจะส่งแกลงนรกขุมลึกที่ไม่มีวันผุดขึ้นมาได้อีก!
ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า
จากนี้ไป ความรักทั้งหมดจากพ่อแม่กับพี่ชายจะเป็นของฉันคนเดียว ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า...”
ตอนนี้หญิงสาวตกอยู่ในอาการคลุ้มคลั่งอย่างหนัก เธอกดร่างหญิงสาวที่อ่อนแรงลงไปในน้ำอย่างบ้าคลั่ง พลางกวาดตามองรอบด้านอย่างร้อนรน
“ตายซะ! ไปตายซะ! ขอแค่แกตาย ก็จะไม่มีใครรู้ว่าฉันเป็นคนผลักเด็กอ้วนคนนั้นตกน้ำด้วยมือของตัวเอง!
ใครใช้ให้แกสอดเรื่องชาวบ้านล่ะ!!!
ฮ่าฮ่าฮ่า...”
“แค่ก ๆ ๆ...”
หญิงสาวที่ถูกกดอยู่ใต้น้ำดิ้นรนสุดกำลัง
เธอตะเกียกตะกายไม่หยุด พยายามไม่ให้ร่างจมลงไปก้นน้ำ ขณะเดียวกันก็พยายามคว้ามือของหญิงสาวคนนั้น แล้วออกแรงดึงมือที่กดศีรษะตนไว้ออก
น่าเสียดายที่เมื่อครู่เธอเพิ่งใช้แรงทั้งหมดช่วยเด็กอ้วนที่ตกน้ำขึ้นฝั่ง ตอนนี้จึงหมดเรี่ยวแรงจนแทบขยับไม่ไหว
เธอคิดไม่ถึงเลยว่าคนคนนั้นจะโผล่มาอย่างกะทันหันราวกับภูตผี แล้วลงมือสังหารเธอด้วยการกดเธอลงน้ำอย่างเอาเป็นเอาตาย
เมื่อเห็นแววตาที่แทบคลุ้มคลั่งและเต็มไปด้วยความอาฆาตของหญิงสาวคนนั้น หัวใจเธอก็พลันสะท้านด้วยความหวาดกลัว
กลับเป็นช่วงเวลาคับขันเช่นนี้ รอบด้านไม่มีใครอยู่เลย ต่อให้ร้องขอความช่วยเหลือเสียงดังแค่ไหน ก็ไม่มีใครขานรับ
เมื่อเรี่ยวแรงค่อย ๆ หมดไป เธอก็รู้สึกว่าตนขัดขืนได้น้อยลงเรื่อย ๆ ท้ายที่สุดทำได้เพียงมองผิวน้ำที่ท่วมมิดศีรษะอย่างช่วยไม่ได้ และกล้ำกลืนลมหายใจสุดท้ายลงไปด้วยความไม่ยินยอม
อาจเป็นเพราะคนเรามักระเบิดพลังอันน่าทึ่งออกมาในยามใกล้ตาย ก่อนที่เธอจะหมดสติไปอย่างสิ้นเชิง หญิงสาวก็ไม่รู้ว่าเรี่ยวแรงมหาศาลมาจากไหน พลันปะทุขึ้นราวกับแสงสุดท้ายก่อนดับสูญ
เธอรวบรวมแรงทั้งหมดเอื้อมมือไปคว้าคอหญิงสาวคนนั้น แล้วฉวยจังหวะกระชากอีกฝ่ายให้ตกลงไปในสายน้ำเย็นเฉียบด้วยกัน
ฮ่า ๆ!
ซูรั่วสะดุ้งตื่นราวกับถูกทำให้ตกใจอย่างหนัก เธอลืมตาแล้วลุกพรวดขึ้นนั่งบนเตียง หน้าผากเต็มไปด้วยเหงื่อเม็ดเล็กละเอียด
เธอหอบหายใจถี่ ราวกับเพิ่งผ่านการต่อสู้ถึงตายมา หน้าอกกระเพื่อมขึ้นลงอย่างรุนแรง
ความจริงแล้ว ดูเหมือนจะเป็นเช่นนั้นจริง ๆ
เพราะความรู้สึกใกล้ตายแบบนั้นสมจริงเกินไป ราวกับเธออยู่ในเหตุการณ์ด้วยตัวเอง
ผ่านไปครู่ใหญ่ ซูรั่วจึงค่อย ๆ ได้สติกลับมา แล้วสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ
เธอขมวดคิ้ว ใบหน้าเต็มไปด้วยความสับสนและไม่สบายใจ
คนนั้นเป็นใครกัน?
ที่สำคัญ ทำไมเธอถึงฝันเรื่องนี้อีกแล้ว?
ความฝันประหลาดนี้รบกวนเธอมาหลายวันติดกัน ทุกครั้งเธอจะสะดุ้งตื่นจากฝันร้าย เหงื่อเย็นชุ่มไปทั้งตัว
วันนี้ก็เช่นกัน ตอนแรกเธอแค่อยากพักบนเตียงสักครู่ ไม่คิดเลยว่าความเหนื่อยล้าสะสมหลายวันจะทำให้เผลอหลับไป แล้วกลับเข้าไปอยู่ในฝันอันน่ากลัวนี้อีกครั้ง
แต่วันนี้ความฝันดูผิดปกติไปบ้าง
ซูรั่วสงบสติแล้วนึกทบทวนอย่างละเอียด
ในฝันก่อน ๆ เธอมักจะสะดุ้งตื่นทันทีที่ถูกหญิงสาวคนนั้นกดลงน้ำ สำลักน้ำจนหายใจไม่ออก แต่ครั้งนี้ความฝันกลับดำเนินต่อไป
ในฝัน เธอถูกหญิงสาวคนนั้นกดไว้ใต้น้ำแน่นจนดิ้นไม่หลุด
เธอดิ้นรนสุดชีวิตเพื่อสูดอากาศบริสุทธิ์สักเฮือก แต่สายน้ำเย็นเฉียบไหลเข้าปากและจมูกไม่หยุด ทำให้ทรมานเหลือเกิน
ในที่สุด เธอก็เหมือนจะขัดขืนไม่ไหว ค่อย ๆ จมลงสู่ก้นน้ำ
แต่ในตอนนั้นเอง เรื่องมหัศจรรย์ก็เกิดขึ้น
หญิงสาวที่กำลังได้ใจกลับถูกแรงฮึดเฮือกสุดท้ายของเธอลากลงไปใต้น้ำด้วย
หญิงสาวคนนั้นเสียขวัญจนทำอะไรไม่ถูก เธอตะเกียกตะกายพยายามโผล่พ้นผิวน้ำ
น่าเสียดายที่ท้ายที่สุดก็ไร้ประโยชน์ เธอทำได้เพียงมองร่างของตัวเองค่อย ๆ จมลงทีละน้อย
ตอนนั้น “เธอ” ในความฝันดูเหมือนจะได้สติกลับมาบ้าง
เมื่อเห็นหญิงสาวคนนั้นหวาดกลัวสุดขีด ในใจเธอก็อดรู้สึกสะใจขึ้นมาไม่ได้
ร่างของหญิงสาวคนนั้นลอยขึ้นลอยลงอยู่บนผิวน้ำ บางครั้งก็ร้องไห้ บางครั้งก็หัวเราะ
ขณะที่ซูรั่วคิดว่าหญิงสาวคนนั้นคงหนีชะตากรรมจมน้ำไม่พ้นเหมือนเธอ จู่ ๆ ก็มีร่างที่คุ้นตาปรากฏขึ้นริมฝั่ง—
ซูต๋า!
พี่ชายของเธอ!
ซูต๋าวิ่งหน้าตาตื่นมาทางนี้ แวบเดียวก็เห็นคนทั้งสองที่กำลังดิ้นรนอยู่ในน้ำ
เขาไม่สนใจเธอที่จมลงไปครึ่งตัวเลย รีบร้อนคว้าหญิงสาวคนนั้นไว้ พลางร้องว่า “เชียนเชียน ไม่ต้องกลัวนะ พี่มาช่วยแล้ว”
ท้ายที่สุดหญิงสาวคนนั้นก็ได้รับการช่วยเหลือขึ้นฝั่งสำเร็จ
แต่เธอกลับไม่มีแรงช่วยตัวเองอีกแล้ว ช่างน่าเสียดาย...