นักฆ่าพราวเสน่ห์

ตอนที่ 1 นักฆ่าเจ้าสำราญ

7 นาที· 1.6K คำ
เนื้อหาถูกแปลด้วย AI และขัดเกลาโดยผู้มีประสบการณ์ด้านการแปลเรียบร้อยแล้ว

“แทงเข้าไปแรง ๆ! ไม่ต้องกลัวว่าจะพัง ฉันจะรอไม่ไหวแล้ว!”

“ใจเย็น อีกเดี๋ยวก็แทงเข้าไปได้แล้ว”

“รีบหน่อยสิ จะปล่อยให้ฉันอั้นตายหรือไง?”

“ใกล้แล้ว ใกล้แล้ว”

เสียงกึกดังขึ้น

ในที่สุดพนักงานก็เปิดประตูห้องน้ำได้สำเร็จ

เฮ่อฮวนเดินออกมาจากห้องน้ำพลางบ่นด่าไม่หยุด

“ห้องน้ำบนรถไฟของพวกคุณห่วยแตกจริง ๆ ฉันเกือบออกมาไม่ได้แน่ะ!”

พนักงานรีบขอโทษซ้ำแล้วซ้ำเล่า “ขอโทษครับ ขอโทษที่ทำให้ประสบการณ์การเดินทางของคุณไม่ดี”

เฮ่อฮวนไม่ได้พูดอะไรต่อ รีบลงจากรถไฟอย่างอดใจรอไม่ไหว

หลายปีมานี้เขาออกไปหาเงินข้างนอก ไม่ได้กลับบ้านมาหลายปีแล้ว

ตอนนี้กลับบ้านพร้อมความสำเร็จ สิ่งเดียวที่อยากทำคือรีบกลับไปหาภรรยา ซุนหย่า แล้วมีความสุขด้วยกัน

ซุนหย่าภรรยาของเขาเป็นผู้หญิงที่สวยมาก นิสัยร่าเริงสุด ๆ

เฮ่อฮวนลากกระเป๋าเดินทาง เพิ่งเดินออกจากสถานีรถไฟ ก็มีหญิงสาวคนหนึ่งเข้ามาขวาง

“พี่ชาย สนใจนวดหลังไหมคะ ราคาถูกมากเลย”

หญิงสาวแต่งตัวเซ็กซี่เร่าร้อน รูปร่างเพรียวบาง หน้าอกอวบอิ่มสะดุดตาเป็นพิเศษ

“บริการถูกกฎหมายไหม?” เฮ่อฮวนกวาดตามองเธอตั้งแต่หัวจรดเท้าด้วยสายตาชื่นชม

ก่อนหน้านี้เขาเคยได้ยินว่ามีสาว ๆ คอยเรียกลูกค้าไปนวดอยู่แถวสถานีรถไฟ

ไม่คิดเลยว่าวันนี้เรื่องแบบนี้จะเกิดขึ้นกับตัวเอง ช่างน่าประหลาดใจจริง ๆ

หญิงสาวแต่งตัวเปิดเผยมาก ไม่ได้มิดชิดเหมือนคนชนบทแถวนี้ กลับดูใจกว้างไม่น้อย

“ถูกกฎหมายค่ะ ถูกกฎหมาย!”

คนดีที่ไหนเขาทำบริการถูกกฎหมายกันล่ะ?

เฮ่อฮวนเหลือบมองเธอ ก่อนหันหลังจะเดินไป!

หญิงสาวรีบเข้ามาขวาง ยิ้มประจบพลางพูดว่า “พี่ชาย อย่าเพิ่งไปสิคะ! มีทั้งบริการถูกกฎหมายและไม่ถูกกฎหมาย จะล้างตัว จะทำออรัล หรือจะมีอะไรก็ได้ ขอแค่จ่ายเพิ่ม บริการก็จัดเต็ม รับรองว่าพี่จะสุขจนตัวลอย อยากทำแบบไหนก็บอกมาเลย!”

พอได้ยินแบบนั้น เฮ่อฮวนก็หรี่ตามอง พลันสนใจขึ้นมา “แบบไม่ถูกกฎหมายราคาเท่าไร?”

หญิงสาวตอบทันที “399!”

เฮ่อฮวนส่ายหน้าไม่หยุด “ไม่เอา แพงเกินไป!”

399 ก็เกือบเท่ากับ 400 แล้ว

เขาไม่ใช่คนร่ำรวยมีเงินทอง ถ้ามีเงินเท่านี้เอาไปนวด สู้เอาไปกินของดี ๆ สักมื้อยังดีกว่า

อีกอย่าง ภรรยาก็รอเขาอยู่ที่บ้าน มีภรรยาแล้วยังไม่รัก ดันไปยุ่งกับผู้หญิงข้างนอก เขาไม่ทำเรื่องน่ารังเกียจแบบนั้นหรอก

พูดจบ เขาก็เดินผ่านหญิงสาวไป

นิสัยของหญิงสาวแปรปรวนราวกับอากาศเดือนสิงหาคม เดี๋ยวดีเดี๋ยวร้าย พอจะพลิกหน้าก็พลิกทันที เธอแค่นเสียงว่า

“399 ยังว่าแพงอีกเหรอ? แต่งตัวดี หน้าตาก็หล่อ ฉันนึกว่าเป็นคนรวยเสียอีก ที่แท้ก็ไอ้กระจอกจน ๆ นี่เอง”

พอได้ยินคำพูดนั้น

เฮ่อฮวนก็ไม่พอใจขึ้นมา

ตั้งแต่โตมาจนป่านนี้

เขาไม่เคยถูกผู้หญิงดูถูกมาก่อน

อุตส่าห์กลับบ้านในวันมงคลแบบนี้ทั้งที กลับโดนผู้หญิงขายบริการเยาะเย้ย ทนไม่ได้จริง ๆ!

เฮ่อฮวนเดินเข้าไปถามเสียงแข็งว่า “เมื่อกี้แกพูดอีกทีซิ ด่าใครว่าไอ้กระจอกจน ๆ?”

หญิงสาวกอดอก ทำหน้าบึ้ง “399 ยังว่าแพง ถ้าแกไม่ใช่ไอ้กระจอก แล้วใครล่ะ?”

ถูกผู้หญิงดูถูกเนี่ยนะ?

จะยอมได้ยังไง? ไม่แย่งซาลาเปาก็ต้องแย่งศักดิ์ศรี เฮ่อฮวนถกแขนเสื้อขึ้น พูดเสียงเข้มว่า

“แกนี่มันพูดจาเหมือนผายลมจากโลงศพจริง ๆ ฟังแล้วขัดหู ฉันบอกไว้เลยว่าฉันไม่ได้ขาดเงิน เลิกพูดไร้สาระ แล้วพาฉันไปทำเดี๋ยวนี้!”

เขารู้ว่าอีกฝ่ายกำลังยั่วให้เขาติดกับ

ถึงอย่างนั้นก็ต้องแสดงให้เห็นว่ามีเงิน

ศักดิ์ศรีของเขาไม่ยอมให้ผู้หญิงมาดูถูก แถมเงินไม่กี่ร้อยหยวนก็ไม่ได้ทำให้เขาลำบากอะไร

ลำบากตรากตรำอยู่ในสังคมมาตั้งหลายปี ไม่เคยมีใครกล้าเยาะเย้ยเขา หลักของเขามีอยู่ว่าไม่กลัวตาย ถ้าไม่พอใจก็ลุย!

จะปล่อยให้สาวเรียกลูกค้ามาดูถูกได้ยังไง?

วันนี้เขาจะทำให้ผู้หญิงคนนี้รู้ว่าเฮ่อฮวนไม่เพียงแต่ไม่ขาดเงิน แต่ยังใจกว้างอีกด้วย

พอเห็นเฮ่อฮวนตกลง หญิงสาวก็ยิ้มอย่างได้ใจ “ได้เลยค่ะเถ้าแก่ เดี๋ยวฉันพาไป!”

พูดจบ

เธอก็พาเฮ่อฮวนขึ้นรถตู้ด้วยท่าทางสุภาพ

รถตู้แล่นออกไปอย่างรวดเร็ว ก่อนจะพาเขาไปยังโรงแรมแห่งหนึ่งในที่เปลี่ยว

—

โรงแรม

ภายในห้อง

เฮ่อฮวนนอนเอกเขนกบนเตียงอย่างสบายใจ

“จ่ายเงินเท่าไรก็ต้องได้บริการเท่านั้น ถ้าบริการไม่ถึงใจ อย่าหาว่าฉันไม่จ่ายเงินก็แล้วกัน!” เฮ่อฮวนพูดเสียงเข้ม

ส่วนหญิงสาวกำลังคุยโทรศัพท์อยู่ในห้องน้ำ ท่าทางลับ ๆ ล่อ ๆ

“ใช่ เขามาแล้ว เตรียมตัวได้เลย!”

เธอคุยโทรศัพท์อยู่ประมาณหนึ่งนาที ก่อนเดินออกมาพร้อมรอยยิ้มเจ้าเล่ห์

เฮ่อฮวนนอนขี้เกียจอยู่บนเตียง เร่งว่า “รีบเริ่มได้แล้ว ให้ฉันดูหน่อยว่าฝีมือนวดของเธอเป็นยังไง!”

หญิงสาวไม่พูดพร่ำทำเพลง หยิบโทรศัพท์ออกมาถ่ายรูป

ถ่ายเสร็จแล้ว

เธอก็ยิ้มกริ่ม แต่ไม่ได้ให้บริการเขาเลย

ทันใดนั้นประตูห้องก็ถูกถีบเปิด ชายร่างกำยำถือท่อนเหล็กบุกเข้ามา

“ไอ้เด็กเวร แกกล้าเอาน้องสาวฉันเหรอ? คอยดูเถอะ ฉันจะตีแกให้ตาย!”

เฮ่อฮวนชะงัก!

แม่งเอ๊ย!

โดนหลอกแล้ว นี่มันแผนล่อให้ติดกับชัด ๆ!

เขาตกใจจนวิ่งไปที่หน้าต่าง คิดจะกระโดดหนี

ชายร่างกำยำคว้าตัวเขาไว้ทันที ตะคอกว่า “ไอ้เด็กเวร เอาน้องสาวฉันแล้วยังคิดจะหนีอีกหรือไง? เชื่อไหมว่าฉันจะตีแกให้ตาย!”

พูดพลางยกท่อนเหล็กขึ้น เตรียมฟาดเฮ่อฮวน

แต่ยังไม่ทันได้ตี พอเห็นหน้าเฮ่อฮวนก็ถึงกับอึ้ง “เชี่ย เสี่ยวเฮ่อ? ทำไมเป็นนายล่ะ?”

เฮ่อฮวนเงยหน้าขึ้นมอง พอเห็นอีกฝ่ายก็อึ้งเหมือนกัน

ชายร่างกำยำที่วางแผนล่อคนเข้ากับดักไม่ใช่ใครอื่น แต่เป็นจางหู่ พี่น้องร่วมสาบานของเขานั่นเอง!

“เชี่ย เหล่าจาง นี่มันเรื่องอะไรกัน?”

พอเห็นว่าทั้งสองรู้จักกัน เฉินเหมยเจียวก็หน้าเจื่อนจนเขียวคล้ำ รีบถามว่า “พี่หู่ พี่รู้จักหมอนี่เหรอ?”

จางหู่พยักหน้าแรง ๆ “รู้จักสิ เขาเป็นพี่น้องร่วมสาบานที่โตมาด้วยกันกับฉันตั้งแต่เด็ก เฮ่อฮวน! เจียวเจียว นี่เธอทำอะไร? ทำไมถึงหลอกพี่น้องฉันมาที่นี่?”

พูดจบ

จางหู่ก็หัวเราะแห้ง ๆ พลางพยุงเฮ่อฮวนให้ลุกขึ้น

“เสี่ยวเฮ่อ กลับมาตั้งแต่เมื่อไหร่? กลับมาแล้วทำไมไม่บอกฉันสักคำ เกือบโดนฉันตีเหมือนตีสัตว์ไปแล้วไหมล่ะ”

เฮ่อฮวนทำหน้ากลุ้มใจ อธิบายว่า “เหล่าจาง เรื่องของฉันมันพูดยากจริง ๆ! เพิ่งลงจากรถไฟ ยังไม่ทันออกจากสถานี ก็โดนผู้หญิงคนนี้เข้ามาขวาง ตอนแรกฉันไม่คิดจะใช้บริการหรอก แต่เธอดันเยาะเย้ยว่าฉันจน ฉันเลยตกลง ไม่คิดเลยว่าจะเป็นน้องสาวนาย เฮ้อ…นี่มันเรื่องบ้าอะไรกันเนี่ย?”

วันมงคลแบบนี้

เกือบกลายเป็นวันซวยไปแล้ว

จางหู่หัวเราะแห้ง ๆ “ฮ่า ๆ ๆ บังเอิญจริง ๆ แปลว่าพวกเรามีวาสนาต่อกัน เสี่ยวเฮ่อ ฉันแนะนำให้รู้จัก นี่น้องสาวฉัน เธอชื่อเฉินเหมยเจียว พี่น้องเราสองคนหาเงินพิเศษด้วยการหลอกคนต่างถิ่นโดยเฉพาะ เหมยเจียว ยังไม่รีบมาขอโทษเสี่ยวเฮ่ออีก!”

เฉินเหมยเจียวยิ้มเจื่อน ๆ พลางพยักหน้าให้เฮ่อฮวน “ฮ่า ๆ ๆ ๆ ขอโทษนะคะ ไม่รู้ว่าคุณเป็นพี่น้องร่วมสาบานของพี่ชายฉัน เลยเกิดเรื่องเข้าใจผิดกัน”

โดนน้องสาวของพี่น้องร่วมสาบานวางแผนล่อให้ติดกับ

เรื่องประหลาดแบบนี้ดันเกิดขึ้นกับเขาจริง ๆ นี่มันเหลือเชื่อเกินไปแล้ว!

เฮ่อฮวนเกาหัวอย่างกระอักกระอ่วน “ไม่เป็นไรหรอกน้องสาว ฉันกับเหล่าจางเป็นพี่น้องกัน ในเมื่อเป็นเรื่องเข้าใจผิด ก็ไม่มีอะไรต้องพูดแล้ว ไม่ใช่เรื่องใหญ่!”

จริงอย่างที่ว่า

คำว่าเสน่หามีดซ่อนอยู่เหนือศีรษะ

ผู้หญิงข้างนอกอย่าไปยุ่งด้วยง่าย ๆ ถ้าไม่รู้จักจางหู่ วันนี้เขาคงซวยไปแล้ว

จางหู่โอบไหล่เฮ่อฮวน ยิ้มพลางว่า “เสี่ยวเฮ่อ นายว่าหน้าตาน้องสาวฉันเป็นยังไง? รูปร่างเพรียว ผิวขาว หน้าสวย แถมยังอวบอิ่ม! เหมือนดาราหญิงไหม?”

เฮ่อฮวนพูดไม่ออก คิดในใจว่า: น้องสาวนายหน้าตาดีแล้วเกี่ยวอะไรกับฉัน? ก็ทำให้ฉันสุขสักหน่อยไม่ได้อยู่ดี!

แม้จะคิดแบบนั้น แต่เขาไม่ได้พูดออกมา เพียงพยักหน้าอย่างสุภาพ “ใช่ ๆ เหมือนดาราหญิงอยู่ หน้าตาดี สวยจริง ๆ…ว่าแต่ นายแซ่จาง เธอแซ่เฉิน แล้วมันยังไงกัน?”

“จะยังไงได้ล่ะ ก็คนละพ่อเดียวกันไง! พอแล้ว ไม่พูดเรื่องไร้สาระล่ะ!” จางหู่พูดอย่างใจกว้าง “เสี่ยวเฮ่อ นาน ๆ นายจะกลับมาสักที ไปนั่งเล่นที่บ้านฉันไหม? ฉันจะให้เฉินเหมยเจียวผัดกับข้าวให้กิน ฝีมือทำกับข้าวของเธออร่อยมาก ตั้งแต่มีเธอ ฉันก็ไม่อยากแต่งงานแล้ว”

เฉินเหมยเจียวพูดแทรกขึ้นว่า “ยังไม่อยากแต่งงานอีกเหรอ? หรือว่าไม่มีปัญญาหาเมียกันแน่?”

เฮ่อฮวนรีบกลับบ้านไปหาภรรยา ซุนหย่า ไม่มีเวลามานั่งคุยไร้สาระกับพี่น้องคู่นี้ เขาจึงโบกมือปฏิเสธทันที

“ช่างเถอะ ฉันจะกลับบ้านไปหาภรรยา เรื่องอื่นค่อยว่ากันทีหลัง”

พูดจบ เขาก็สวมเสื้อผ้าแล้วเดินออกไป

จางหู่ยังอยากพูดอะไรต่อ แต่เฮ่อฮวนออกจากห้องไปแล้ว

“เดี๋ยว ๆ รอก่อน ๆ เสี่ยวเฮ่อ อย่าเพิ่งรีบกลับ มีเรื่องหนึ่งที่ฉันลืมบอกนาย ภรรยานาย ซุนหย่า เธอ…”

—

—

เนื้อหานี้ได้รับการคุ้มครอง ไม่อนุญาตให้พิมพ์ อ่านต่อได้ที่ BaoNovel.com
ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป