จะรับมือผู้หญิงสี่คนพร้อมกันไหวหรือ? สู้ศึกหนึ่งต่อสี่ได้หรือเปล่า?
นอกจากร่างกายจะแข็งแรงแล้ว ก่อนหน้านี้ก็มีไวน์เขากวาง ต่อมาก็ไวน์กุยหมาป่า ตอนนี้ยังมีไวน์กุยเสืออีก เอาให้เต็มที่ไปเลย!
พอได้ไวน์กุยเสือมา ก็รินให้ลู่เจิ้นหลู่สักสองสามแก้ว ให้พ่อกับแม่ได้ใช้ชีวิตกันสองต่อสองอย่างสบายใจบ้าง...
ลู่หยางหยิบสมุดทะเบียนบ้านไปหาหัวหน้ากองพล แล้วรับถุงยางอนามัยมาจากกล่องเหล็กสีแดงจำนวนหนึ่ง
ของแบบนี้ใช้เป็นครั้งคราวได้
อย่างไรเสีย ตอนนี้เขามีลูกแปดคนแล้ว ถ้าไม่วางแผนกันหน่อย เสี่ยวจิ๋ว เสี่ยวสิบก็จะตามมา
ลู่หยางเองก็ต้องจัดการให้เหมาะสม ใช้ของแบบนี้บ้างเป็นครั้งคราว จะได้ช่วยปรับสมดุล
“ลู่หยาง ของแบบนี้ใช้น้อย ๆ หน่อย มีลูกเพิ่มอีกสักสองสามคนสิ”
หัวหน้ากองพลพูดกลั้วหัวเราะ “อาหมิง ผมมีลูกตั้งแปดคนแล้ว จะให้มีถี่ขนาดนั้นไม่ได้หรอก ผมกลัวผู้หญิงทั้งสี่คนจะเหนื่อยจนแย่”
“เฮ้อ ก็จริงนะ”
“งั้นผมกลับก่อนนะ อาหมิง”
“ไปเถอะ คราวหน้ามีของแบบนี้อีก ฉันจะบอกนาย”
“ได้!”
ในวันที่ 20 สิงหาคม 1980 ถุงยางอนามัยของลู่หยางยังเป็นของที่ต้องใช้ตามระบบจัดสรร
ลู่หยางเอาของกลับไป แล้วแอบเก็บซ่อนไว้ในกล่องเก็บของช่องเล็ก
ว่าไปแล้ว ของแบบนี้ห้ามให้โหย่วหัวกับพวกนั้นเห็นเด็ดขาด ไม่อย่างนั้นต้องเอาไปเป่าจนกลายเป็นลูกโป่งยักษ์แน่!
ตอนเด็ก ๆ มีใครเคยเป่าถุงยางให้เป็นลูกโป่งยักษ์บ้าง?
ลู่หยางยิ้ม แล้วเดินออกจากบ้าน
ส่วนเฉิงว่านเจินกำลังจัดการหนังเสืออยู่ตรงนั้น