ถ้าเจอแท่งทองใหญ่เข้า ก็แบ่งกันคนละครึ่ง เขาได้ครึ่งหนึ่ง อีกครึ่งหนึ่งส่งให้รัฐ!
เฮ้!
ถึงลู่หยางจะเป็นตำรวจนอกประจำการ แต่ก็ไม่รู้สึกกดดัน เพราะยังคงล่าสัตว์ได้ตามปกติ
เพียงแต่หลังจากเข้าไปในเทือกเขาจื่อหลิงแล้ว พอกลับออกมาต้องเขียนรายงานหนึ่งฉบับ
คล้ายกับบันทึกชีวิตประจำวันระหว่างเข้าไปในเทือกเขา
ลู่หยางเข้าใจดีว่านี่คือบันทึกประจำวันของสถานีตำรวจ หรือแม้แต่ของเหล่าทหารทุกคน
โดยทั่วไปแล้วก็ถือเป็นบันทึกเรื่องราวเล็ก ๆ น้อย ๆ ในชีวิตประจำวัน
แต่ปกติก็แค่เขียนสรุปไม่กี่ประโยคเท่านั้น
บางคนมีเวลามากหน่อย ก็จะเขียนบันทึกละเอียดขึ้นอีกสักนิด
ถ้ามีอะไรอยากฝากบอกคนในครอบครัว ก็เขียนลงไปได้เช่นกัน
ลู่หยางได้รับสมุดเล่มเล็กมาหนึ่งเล่ม เป็นสมุดกันน้ำพร้อมถุงกันน้ำ
ลู่หยางมองดูอุปกรณ์ของตัวเอง ต้องบอกเลยว่าเมื่อสวมชุดพร้อมอุปกรณ์ครบครันแล้ว ก็รู้สึกได้ถึงภารกิจและมุมมองที่แตกต่างออกไป
เมื่อก่อนลู่หยางคิดแค่ว่าขอเพียงดูแลครอบครัวเล็ก ๆ ของตัวเองให้ดีก็พอ
แต่ตอนนี้ เขาไม่ได้มีหน้าที่ดูแลแค่ครอบครัวของตัวเองเท่านั้น ยังต้องกำจัดอันตรายแฝงที่ซ่อนอยู่ในเทือกเขาจื่อหลิงด้วย
อย่างพวกนักโทษหลบหนีนั่นไง!
พวกมันคิดว่าหลบเข้าไปในเทือกเขาจื่อหลิงแล้วจะปลอดภัยหรือไง?
จากนี้ไป การล่าสัตว์เป็นงานรอง ส่วนการตามจับนักโทษหลบหนีคือภารกิจหลัก
แต่เทือกเขาจื่อหลิงกว้างใหญ่ขนาดนี้ จะไปหานักโทษหลบหนีคนหนึ่งได้อย่างไร?
ก็เหมือนหย่อนดินลงทะเล กว่าจะเห็นผลคงไม่ใช่เรื่องง่ายในเวลาอันสั้น
แต่ลู่หยางไม่กลัว!
ขอแค่ทุ่มเทแรงกายแรงใจและให้เวลามากพอ ก็จะจับนักโทษหลบหนีมาลงโทษตามกฎหมายได้ทีละคน ทำให้พวกมันหนีไม่พ้น!