ช่วงเวลาที่ดวงของนักล่าดีที่สุด ก็คือช่วงนี้
ทั้งยังเป็นช่วงที่อายุน้อยและแข็งแรงที่สุดด้วย
ตอนนี้ลู่หยางพูดได้ว่ามีระบบคอยสนับสนุน ดวงของเขาก็ดีมาก แถมยังหนุ่มแน่น ทุกด้านล้วนอยู่ในช่วงที่ดีที่สุด
ไม่ออกล่าสัตว์หรือ?
แบบนั้นไม่เท่ากับปล่อยให้ทรัพยากรเสียเปล่าหรือ?
การเข้าไปในป่าลึกย่อมหมายถึงโอกาส...
แต่ทว่า
ลู่หยางรู้สึกประหลาดใจอยู่เล็กน้อย ตอนอยู่ในป่าลึก เขาพบ
ร่องรอยของมนุษย์
เพียงแต่เพราะพาลู่เว่ยจวินมาด้วย เขาจึงไม่ได้ตามรอยไป
หรือในป่าลึกแห่งนี้จะมีคนอาศัยอยู่จริง ๆ?
คนคนนั้นเป็นฆาตกรที่หนีเข้าป่าลึกมาหรือ?
หรือเป็นลูกหลานของโจรภูเขา?
หรือเป็นนักล่าเหมือนเขา?
เพราะไม่รู้ที่มาของคนคนนั้น จึงยังไปหาอีกฝ่ายตรง ๆ ไม่ได้
แต่ลู่หยางตัดสินใจแล้วว่าจะหาเวลาสืบดูสักครั้ง ว่าคนคนนั้นเป็นใครกันแน่
ถ้าเป็นฆาตกรล่ะ?
ก็ต้องยิงทิ้ง จะปล่อยให้ฆาตกรลอยนวลอยู่ข้างนอกไม่ได้
ถ้าเป็นนักล่าทั่วไปก็ไม่มีปัญหา ต่างคนต่างล่าสัตว์ของตัวเอง แต่ถ้าเป็นโจรภูเขา ก็ต้องระวังหน่อย และให้คนจากสถานีตำรวจเข้ามาจัดการด้วย
ถ้าวันหนึ่งโจรภูเขาเกิดลงจากเขามาปล้นขึ้นมาล่ะ?
หมู่บ้านเซี๋ยโกวว์ถุน หมู่บ้านเชียนจิ้น และหมู่บ้านอื่น ๆ อีกสิบกว่าหมู่บ้าน คงหนีกรงเล็บของพวกมันไม่พ้น...
ลู่หยางกลับเข้าบ้าน แล้วมีอะไรกับเฉินเสี่ยวเสี่ยวสองรอบ
จากนั้นก็หยิบอุปกรณ์ล่าสัตว์กับเครื่องมือติดตามร่องรอยบางอย่าง แล้วรีบขึ้นเขาไป
เดิมทีลู่หยางตั้งใจจะพักสักสองสามวัน แต่เพราะอยู่นิ่งไม่ไหว สุดท้ายจึงตัดสินใจขึ้นเขาไปดู