มื้อกลางวันยังไม่ได้กิน ลู่หยางจึงรีบเข้าไปหาอะไรกินในครัว
เปิดดูก็เห็นว่าเก็บอาหารกลางวันไว้ให้เขาแล้ว มีหัวสิงโตตุ๋นซีอิ๊วลูกโตสองลูก ไชโป๊วผัดหมูหนึ่งจาน ผักสดหนึ่งจาน และข้าวสวยหนึ่งถ้วย
“โอ้โห รู้ใจผมจริง ๆ มีทั้งกับข้าวเนื้อกับผัก แบบนี้ถูกใจสุด ๆ!”
หลิวซิ่วหลานได้ยินแล้วก็ยิ้มน้อย ๆ “ชอบก็ดีแล้ว”
หลิวซิ่วหลานหยิบตะกร้าผักขึ้นมา แล้วรีบออกไปเก็บผักต่อ
เยี่ยอ้ายเหลียนก็รีบเดินตามเธอไปติด ๆ
ลู่หยางมองแผ่นหลังของทั้งสองคนแล้วคิดว่า ดีจริง ๆ แต่ละคนวิ่งกันเร็วเหลือเกิน
รอผมพักจนหายเหนื่อยก่อนเถอะ แล้วจะเรียกมาลงแปลงเก็บลูกแพร์กันทีละคน...
จากนั้นเขาก็ยกอาหารออกมากินอย่างเอร็ดอร่อย
ตอนนั้นลู่หยางนึกขึ้นได้ว่าต้องแวะไปบ้านหัวหน้าทีมสักครั้ง เหอชุยฮัว ลูกสะใภ้คนที่สองของหัวหน้าทีมคนก่อน เคยทำงานที่ร้านอาหารมาหลายปี
ลู่หยางต้องเชิญเธอมาช่วยดูแลคนเหล่านี้
ลู่หยางกินอาหารจนหมดเกลี้ยง แล้วพบว่าหัวสิงโตตุ๋นซีอิ๊วทำออกมาได้อร่อยจริง ๆ
เนื้อเป็นเนื้อแดงเจ็ดส่วน เนื้อมันสามส่วน ใส่เห็ดหอมลงไปนิดหน่อย ปรุงรสได้หอมมาก
ลูกหนึ่งมีขนาดพอ ๆ กับกำปั้นเล็ก ๆ ของโหย่วหัว
อร่อยจริง ๆ กินไปสองลูกก็เริ่มอิ่มแล้ว เขากินข้าวไปนิดหน่อย ตามด้วยผักอีกหน่อย ส่วนที่เหลือก็เทลงในเล้าไก่ให้ลูกไก่กิน
โอ้โห หัวสิงโตตุ๋นซีอิ๊วแบบนี้ คราวหน้าก็อยากกินอีก
อร่อยสะใจจริง ๆ
ลู่หยางกินมื้อกลางวันเสร็จ เวลาก็ล่วงเลยจนเกือบห้าโมงเย็นแล้ว เขาจึงไปที่บ้านหัวหน้าทีมและบอกธุระที่มา