ย้อนวัย 80: ล่าสัตว์ หาปลา คนเดียวเลี้ยงสี่บ้าน

ตอนที่ 127 ไม่หรอก เห็นก็ไม่เป็นไร!

7 นาที· 1.6K คำ

เสี่ยวจิ๋วใกล้จะตั้งท้องแล้ว!

ตอนนี้ยังไม่รู้เลยว่าเสี่ยวจิ๋วจะอยู่ในท้องของใคร

เถียนเสี่ยวอวี่แอบมองลู่หยางอย่างระมัดระวัง

ลู่หยางยิ้มบาง ๆ “ใช่แล้ว บ้านใหม่ก็ต้องคู่กับเฟอร์นิเจอร์ใหม่ ให้เป็นบรรยากาศใหม่ไปเลย!”

หลังจากปรึกษากันเรียบร้อย ลู่หยางก็ไปที่หมู่บ้านเชียนจิ้น บ้านหลังที่สามทางฝั่งตะวันออก เสียงเลื่อยไม้จากบ้านเยี่ยเต๋อหวังดังมาแต่ไกล

ลู่หยางเดินเข้าไปหา “ลุงเยี่ย!”

เยี่ยเต๋อหวังกับบรรดาลูกศิษย์หยุดมือทันที “พวกเธอทำต่อไป ระวังกันด้วยล่ะ”

เยี่ยเต๋อหวังเดินออกมาต้อนรับอย่างสุภาพ “อ้าว เสี่ยวหยางมาแล้วเหรอ”

“ลุงเยี่ย ผมอยากรบกวนให้ลุงช่วยทำเฟอร์นิเจอร์ให้หน่อยครับ”

ระหว่างพูด ลู่หยางหยิบบุหรี่ออกมาจากกระเป๋า แล้วทำท่าจะจุดด้วยไม้ขีด

เยี่ยเต๋อหวังสูบบุหรี่เข้าไปหนึ่งที ก่อนพูดว่า “ทำเฟอร์นิเจอร์ได้สิ อยากให้ทำแบบไหนล่ะ?”

ลู่หยางพูดอย่างสุภาพว่า “ตอนนี้ผมกำลังสร้างตึกหกชั้น ตั้งใจจะจัดเตียงสองหลัง ตู้เสื้อผ้าสองใบ และตู้หัวเตียงสองใบไว้ในแต่ละห้องชุด โต๊ะกินข้าวตัวใหญ่หนึ่งตัว แล้วก็โต๊ะเขียนหนังสือทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้าสำหรับให้เด็ก ๆ ทำการบ้านอีกตัว พร้อมเก้าอี้ให้เข้าชุด แล้วก็โซฟา ลุงว่าเป็นยังไงครับ?”

เยี่ยเต๋อหวังสูบบุหรี่เข้าไปลึก ๆ หนึ่งที “ถ้าทำทั้งหมดนี่คงใช้เงินไม่น้อย ฉันต้องช่วยคำนวณดูก่อน แล้วค่อยเสนอราคาให้แก ถ้าแกเห็นว่าราคาเหมาะสม ฉันก็เริ่มทำได้เลย ยังไงตอนนี้ฉันก็ไม่มีงานของคนอื่นค้างอยู่”

ลู่หยางพยักหน้ายิ้ม ๆ “ได้ครับ ลุงคำนวณเสร็จแล้วค่อยบอกผม เงินผมเตรียมไว้แล้ว ยังไงก็ต้องทำเฟอร์นิเจอร์ชุดนี้แน่ ลุงเยี่ยเหนื่อยหน่อยนะครับ”

“ไม่เหนื่อยหรอก อย่างช้าพรุ่งนี้ฉันก็คำนวณราคาเสร็จแล้วจะเอาไปบอกแก”

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป