“ทหารล่าสัตว์นะ อย่าทำเกินไปนักสิ”
ลู่เว่ยจวินยังคงพูดต่อไม่หยุด
ตอนนั้นเอง หลิวซิ่วหลานได้ยินเสียงเอะอะ จึงวิ่งออกมาดู “ตาเฒ่าอี แกไม่ส่องกระจกดูบ้างหรือว่าตัวเองมีสภาพแบบไหน? ฉันหลิวซิ่วหลานอยู่บ้านลู่หยาง ใช้ชีวิตสุขสบายดีอยู่แล้ว จะไปลำบากตรากตรำกับแกทำไม แผนการที่แกคิดไว้นี่ช่างคำนวณมาดีจริง ๆ!”
อีเทียถโถวถึงได้เห็นหลิวซิ่วหลาน พอหันไปดูอีกที ผู้ชายที่กำลังซ้อมเขาก็เปลี่ยนเป็นอีกคนแล้วเหรอ?
คนที่อยู่ข้าง ๆ พูดว่า “กล้ามาก่อเรื่องถึงบ้านลู่หยางเชียวหรือ? ซ้อมมันเลย!”
อีเทียถโถวรีบกอดหัวทันที “โอ๊ย~~ ผมไม่กล้าแล้ว! อย่าตี อย่าตี!”
...
สุดท้ายอีเทียถโถวก็เจ็บปวดไปทั้งตัว แถมฟันหลุดไปหนึ่งซี่ เดิมทีก็ดูแก่เกินวัยอยู่แล้ว พอฟันหลุดอีกซี่ อายุเหมือนกระโดดขึ้นไปเป็นรุ่นคุณปู่ทันที
อีเทียถโถวอายุราวสี่สิบเจ็ดปี พอฟันหลุดไปซี่หนึ่งก็ดูแก่ขึ้นไปอีกสิบปีเห็นจะได้!
เวลาพูดมีเสียงลมลอดออกมาด้วย!
เพราะปากรั่วน่ะสิ!
อีเทียถโถวโกรธจนแทบคลั่ง บ้านตระกูลอีก็เป็นครอบครัวใหญ่ มีลูกหลานมากอยู่เหมือนกัน
อีเทียถโถวกลับไปตามพี่น้องของตัวเอง ให้พวกเขามาช่วยหาเรื่องลู่หยาง ทำไมลู่หยางถึงได้ยึดหลิวซิ่วหลานไว้ ไม่ยอมให้เธอแต่งงานกับคนอื่น?
พี่น้องกลุ่มนั้นพอเห็นสภาพน่าเวทนาของอีเทียถโถวเข้า
ก็รีบคว้าอาวุธ ทั้งไม้กระบองทั้งพลั่วเหล็ก แล้วมุ่งหน้ามายังปากทางเข้าหมู่บ้านเซี๋ยโกวว์ถุน
ลู่เจิ้นหมิงรีบนำคนมาล้อมพวกเขาไว้ “ทำอะไรกัน! มาทำอะไรกันที่นี่?”