ลู่หยางรีบเดินเข้าไปทันที
ระบบแจ้งว่าเป็นรูเหรียญทองแดง มูลค่าประเมิน 3,675 หยวน โอกาสถูกต้องร้อยเปอร์เซ็นต์ ขุด เห็ดหลินจือ
โอ้โห เห็ดหลินจือสองดอก โตได้งามมาก ทั้งใหญ่ทั้งหนา ดูจากอายุแล้วอย่างน้อยก็สิบปีขึ้นไป
ลู่หยางเก็บเห็ดหลินจือมา ดอกหนึ่งหนักประมาณ 520 กรัม อีกดอกก็ประมาณ 530 กรัม ตอนนี้เห็ดหลินจือป่าขายกันกรัมละ 3.5 หยวน
คำนวณแล้ว 520+530=1,050 กรัม คูณ 3.5 ก็เท่ากับ 3,675 หยวน
ลู่หยางเก็บเห็ดหลินจือที่ขุดมาอย่างระมัดระวัง วางเบา ๆ ลงในถังมะลิ แล้วใช้หญ้าคลุมไว้
ลู่เว่ยจวินกลืนน้ำลาย “ตามพี่หยางมา ที่ไหนก็มีแต่ของดี ถ้าเป็นผมคนเดียวไม่กล้าเข้ามาลึกขนาดนี้หรอก ปกติก็แค่หาอะไรแถวด้านนอก บางทีก็ตัดฟืนลากกลับบ้านเท่านั้น”
“วางใจเถอะ นายอุตส่าห์ลำบากตามฉันเข้ามาในป่าลึก พอฉันขายเห็ดหลินจือได้แล้วจะแบ่งเงินให้นายหน่อย หรือไม่ก็ซื้อ นมผงสองกระป๋องไปให้เทียนหัวที่บ้านนายกิน!”
ลู่เว่ยจวินพูดอย่างตื่นเต้น “โธ่ แบบนั้นก็ดีมากเลย!”
ลู่เว่ยจวินมีสีหน้าตื่นเต้นสุด ๆ
สำหรับลู่หยางแล้ว เรื่องอื่นคุยกันได้ทั้งนั้น นมผงหนึ่งกระป๋องในยุคนี้ก็แค่ไม่กี่หยวน แต่เห็ดหลินจือมีราคาไม่น้อยเลย
ลู่หยางย่อมไม่บอกลู่เว่ยจวินแน่ว่าเขารู้เรื่องนี้เพราะเห็นคำแจ้งเตือนจากระบบ
นี่เป็นความสามารถพิเศษของลู่หยาง ยังไงก็พูดให้คนนอกรู้ไม่ได้
แม้แต่แม่ของตัวเอง หรือผู้หญิงทั้งสี่คน ลู่หยางก็ไม่เคยเอ่ยถึงสักคำ
เรื่องแบบนี้ช่างลึกลับเกินจะอธิบาย