กระทะเหล็กใบใหญ่
ในหม้อมีเครื่องในแพะอยู่เต็มชุด
หั่นเป็นชิ้นเล็ก ๆ ทั้งหมด
น้ำซุปเนื้อหอมอร่อยสุด ๆ
ใส่เครื่องปรุงลงไปนิดหน่อย เติมเกลืออีกเล็กน้อย ก็หอมอร่อยมากแล้ว
คนที่มาช่วยงานทุกคนต่างถือชามเปล่าจากบ้านมาด้วย ไม่มีใครทำใจเก็บไว้กินเองหรอก
พวกเขาต่างตักกลับบ้านกันไป
เติมข้าวสารลงไปนิดหน่อย ต้มให้สุก ก็ทำเป็นโจ๊กข้าวใส่ซุปไส้ในสัตว์ให้ทั้งครอบครัวกินได้แล้ว
คนที่บ้านลู่หยางยังต้มซุปไส้ในสัตว์อีกหม้อ เอาไว้ทำบะหมี่
ขอบอกเลยว่า ในชามของเด็ก ๆ ทุกคนมีเครื่องในแพะกับเนื้อแพะอยู่เต็มชาม
เด็ก ๆ ตื่นเต้นกันสุด ๆ ต่างกัดเนื้อแพะเข้าไปเต็มคำ
“แม่ เนื้อแพะนี่หอมจังเลย ทำไมถึงหอมขนาดนี้?”
ลู่โหย่วหัวถามอย่างตื่นเต้น
“หอมก็กินเยอะ ๆ สิ” หลิวซิ่วหลานพูดเสียงอ่อนโยน
ลู่หยางยิ้ม “กินกันให้เต็มที่ วันนี้มีเนื้อให้กินไม่อั้น!”
กินข้าวเสร็จ อดีตภรรยาทั้งสี่คนก็ช่วยกันเก็บโต๊ะ เก็บชามช้อน ล้างหม้อล้างชาม
เฉิงว่านเจินรีบไปที่เตา เติมน้ำใส่หม้อแล้วก่อไฟ ต้มน้ำให้ทุกคนอาบ
ตั้งแต่ลู่หยางข้ามเวลามากลับมา แม้จะยังไม่ชินกับวิธีอาบน้ำแบบชนบท แต่โชคดีที่เฉิงว่านเจินเป็นคนขยันดูแลบ้าน
บ้านนี้มีน้ำร้อนให้ใช้ตลอดเวลา
เพราะอย่างนี้ ลู่หยางถึงไม่ได้ซื้อถ่านหินมาเผา
อีกอย่าง แถวเชิงเขามีฟืนมากมาย ใช้สะดวกมาก
เขาว่ากันว่าอยู่ใกล้เขาก็อาศัยภูเขาหากิน เรื่องนี้จริงทีเดียว
ลู่หยางล้างหน้าล้างตาเสร็จแล้ว ก็มานั่งรับลมอยู่ในลานบ้านเล็ก ๆ สายลมฤดูร้อนพัดมาเย็นสบายเล็กน้อย
พัดต้องตัวแล้วสบายเหลือเกิน