ถึงอย่างไรก็ต้องแต่งภรรยาคนที่ห้าอยู่แล้ว
แต่พอลู่หยางได้ยินคำพูดของแม่สื่อ เขาก็ไล่แม่สื่อออกไปทันที พร้อมบอกว่าห้ามมาที่บ้านอีก ไม่อย่างนั้นจะอัดให้เข็ด...
ตอนนั้นหลิวซิ่วหลานเสียใจอยู่พักใหญ่ พอนึกถึงครั้งก่อน ๆ ก็เป็นแบบนี้เหมือนกัน เธอเห็นกับตาว่าลู่หยางแต่งงานกับคนหนึ่ง แล้วก็แต่งกับอีกคน จากคนหนึ่งไปสู่อีกคน...
แต่เรื่องราวราวกับฝันร้ายนั้นกลับไม่เกิดขึ้นอีกแล้วหรือ?
นี่มันเป็นเรื่องมหัศจรรย์จริง ๆ!
ตอนนี้หลิวซิ่วหลานถึงได้เชื่อว่าลู่หยางอยากใช้ชีวิตดี ๆ กับพวกเธอสี่คนและลูก ๆ อีกแปดคนจริง ๆ ถ้ามีโอกาส เขาก็อยากให้พวกเธอมีลูกเพิ่มอีกสักคนสองคน เป็นเสี่ยวจิ๋วกับเสี่ยวสือ จะได้ครบสิบคนอย่างสมบูรณ์แบบ!
ลู่หยางไม่ได้หลอกใครจริง ๆ ด้วย...
ลู่หยางกลับถึงบ้าน เปิดพัดลมให้พัดลมเย็น ๆ ไม่นานก็ผล็อยหลับไป
เพราะตอนกลางคืนต้องไปล่าสัตว์ที่หมู่บ้านเชียนจิ้น เขาจึงนอนหลับสบายมาก
พอหลิวซิ่วหลานกับคนอื่น ๆ กลับมา ก็เกือบพลบค่ำแล้ว ทุกคนจึงผัดกับข้าว หุงข้าว และต้มน้ำ
จากนั้นทุกคนก็กินข้าวด้วยกัน หลังอาหารครึ่งชั่วโมงก็ฝึกซ้อมกันสักพัก จนราวสองทุ่ม ทุกคนก็ล้างเนื้อล้างตัวแล้วขึ้นเตียงเข้านอน
ลู่หยางตื่นขึ้นมาราวสามทุ่มครึ่ง กินกับข้าวที่เก็บไว้ให้ แล้วหยิบอุปกรณ์ล่าสัตว์ออกไป
เขานึกขึ้นได้ว่าตั้งใจจะไปซื้อจาน แต่วันนี้ก็ยังไม่ได้ไป
คิดแล้วค่อยบอกหลิวซิ่วหลานทีหลัง ให้ซิ่วซิ่วไปซื้อจากสหกรณ์มาสักสองสามใบก็พอ
ลู่หยางนั่งรถวัวของลู่เว่ยจวินกับลุงหลัวไปหมู่บ้านเชียนจิ้น