ทางฝั่งตะวันตกของเขาโกวเฟิง
เมื่อรูเหรียญทองแดงปรากฏขึ้น ข้อมูลก็แสดงว่า ราคาประเมิน 160 หยวน ความแม่นยำร้อยเปอร์เซ็นต์ หมูป่า! ระวัง อัตราการโจมตีสูงถึง 100%!
ลู่หยางมีสีหน้าตื่นเต้น คิดอะไรก็ได้อย่างนั้นจริง ๆ!
เพิ่งคิดว่าอยากเจอตัวใหญ่
หมูป่าก็โผล่มาพอดี!
ลู่หยางรีบยกปืนล่าสัตว์ขึ้น แล้วดึงลู่เว่ยจวินไปหลบไว้ข้างหลัง
ลู่เว่ยจวินเคยออกมากับลู่หยางหลายครั้ง จึงเข้าใจได้ทันทีว่าพวกเขาเจอตัวใหญ่เข้าแล้ว...
ลู่หยางมีสีหน้าเคร่งขรึม “ปัง!”
“รีบหนี! ขึ้นต้นไม้!”
ลู่หยางพุ่งไปที่ต้นไม้ ปีนขึ้นไปอย่างคล่องแคล่วในไม่กี่ก้าว
ลู่เว่ยจวินช้ากว่าเล็กน้อย แต่ก็ปีนขึ้นต้นไม้ที่อยู่ข้าง ๆ ได้ทัน
ไม่นาน หมูป่าที่ถูกยิงก็พุ่งเข้ามา ร่างของมันมีเลือดเปรอะเปื้อน
ลู่หยางเล็งปืนอีกครั้ง
แต่แล้วก็มีหมูป่าอีกหลายตัวพุ่งตามมา
หมูป่ามาทั้งฝูงเลยหรือ?
ลู่หยางแอบตกใจ หมูป่าพวกนี้เจ้าเล่ห์เกินไปแล้ว ถึงกับผลัดกันพุ่งชนต้นไม้หรือเนี่ย?
ลู่หยางหยิบมีดพร้าขึ้นมา มือหนึ่งกอดต้นไม้ไว้แน่น แล้วฟันลงไปเต็มแรง
หมูป่าตัวหนึ่งที่กำลังพุ่งชนต้นไม้ถูกฟันจนหัวกระเด็นไปกองอยู่ข้าง ๆ ทันที
เลือดหมูป่าพุ่งกระจายเป็นแอ่งใหญ่ตรงโคนต้นไม้
ลู่เว่ยจวินเห็นภาพนี้แล้วตกใจจนหน้าซีด
แต่ถึงอย่างนั้น ลู่เว่ยจวินก็ไม่กล้าประมาทแม้แต่น้อย
ลู่หยางกำลังเอาชีวิตเข้าแลกอยู่ชัด ๆ
ถ้าหมูป่าพวกนั้นไม่กลัวตายและยังพุ่งชนต้นไม้ต่อไป ไม่ช้าก็เร็วพวกเขาสองคนคงถูกชนจนตายหรือไม่ก็บาดเจ็บ