“เกิดอะไรขึ้น? ให้ข้าสอบเกาเข่าได้ที่หนึ่งของทั้งโรงเรียนหรือ?” สือเหยาตกตะลึงเมื่อได้ยินภารกิจ
“มิใช่ว่าเราต้องกอบกู้โลกที่พังทลายหรอกหรือ? เหตุใดจู่ ๆ จึงมาบอกให้ข้าตั้งใจเรียนเพื่อคว้าอันดับหนึ่งเล่า?”
“คราวนี้สถานการณ์ไม่เหมือนเดิมเจ้าค่ะ โฮสต์ คราวนี้มีผู้ว่าจ้าง ผู้ว่าจ้างตายอย่างไม่เป็นธรรม ความแค้นของนางหนักหนายิ่ง ส่งผลร้ายต่อพัฒนาการของโลก เราจึงต้องขจัดความแค้นของนาง”
“ร่างที่เข้าสิงคราวนี้ไม่ใช่ข้อมูลจำลองของระบบ แต่เป็นตัวละครในโลกใบเล็กที่มีอยู่จริง เราได้รับความยินยอมจากผู้ว่าจ้าง โดยใช้อวิญญาณของนางเป็นสิ่งแลกเปลี่ยน เพื่อให้เราไปช่วยทำตามความปรารถนา เราจะได้รับค่าบุญกุศลด้วย ค่าบุญกุศลนี้ใช้เสริมความมั่นคงของโลกได้ และเรายังใช้มันขอสิทธิ์ระดับสูงขึ้นจากระบบหลักได้อีกด้วย”
หลังจากเสี่ยวลิ่วอธิบายความรู้ต่าง ๆ ให้นางฟังเป็นชุด สือเหยาจึงรู้ว่าภารกิจมีหลายรูปแบบ ทั้งภารกิจกอบกู้โลกที่พังทลายโดยตรง ภารกิจเก็บค่าบุญกุศล และภารกิจพิชิตผู้มีโชคชะตาเพื่อดูดซับวาสนา...
“นางหวังว่าจะได้มีชีวิตอยู่ต่อไปอย่างดี ดูแลบิดามารดากับน้องชายให้ดี ส่วนการสอบให้ได้ที่หนึ่งของทั้งโรงเรียนเป็นเงื่อนไขเพิ่มเติมของนาง ถึงอย่างไรสิ่งที่นางต้องแลกก็คือวิญญาณทั้งหมด”
สือเหยาพยักหน้า หากมิใช่เพราะสิ้นหวังอย่างแท้จริง คงไม่มีผู้ใดยอมแลกวิญญาณเพื่อให้นางมามีชีวิตแทนอีกครั้ง
แต่ยึดติดกับการเรียนเกินไปหรือไม่ ถึงอยู่ในสถานการณ์เช่นนี้ยังอยากได้ที่หนึ่งอีก
นางลุกขึ้นนั่ง กวาดตามองบ้านของร่างเดิมที่ตนเข้าสิง
ห้องของนางเรียบง่ายยิ่ง มีเพียงเตียงหนึ่งหลัง โต๊ะหนึ่งตัว และเก้าอี้หนึ่งตัว ไม่มีเครื่องเรือนอื่นอีก