หลังจากสือเหยาสิ้นใจ วิญญาณของนางก็ออกจากร่างในทันที ลอยอยู่กลางอากาศและมองเห็นความเปลี่ยนแปลงของจี้เหยียนด้วยตาตนเอง
นางรู้ว่า จี้เหยียนทั้งสองได้หลอมรวมกันแล้ว ภารกิจจึงสำเร็จไปกว่าครึ่ง อันตรายถึงชีวิตผ่านพ้นไปแล้ว สิ่งที่เหลือคือทำให้จี้เหยียนมีชีวิตอยู่ต่อไปในฐานะฮ่องเต้ผู้ทรงธรรม
นางครุ่นคิดอยู่ในใจ
ทันใดนั้นนางก็เห็นใบหน้าคุ้นเคย จึงสะดุ้งเฮือก นั่นมิใช่จี้หลานที่หายตัวไปหรอกหรือ?
เสี่ยวลิ่วเห็นความฉงนของนาง จึงกล่าวว่า “โฮสต์ ภารกิจของจี้หลานคือ...สังหารจี้เหยียน ช่วงนี้ที่ข้าไม่ปรากฏตัวก็เป็นเพราะฝีมือของจี้หลาน ระบบของนางมีสิทธิ์เหนือกว่าข้า จึงตัดการเชื่อมต่อระหว่างข้ากับโฮสต์ไป”
“อะไรนะ? มิใช่ว่าต้องทำให้จี้เหยียนกลับใจเป็นฮ่องเต้ผู้ทรงธรรมหรือ เหตุใดจึงส่งผู้ทำภารกิจอีกคนมาสังหารเขา?” สือเหยาไม่เข้าใจ
“เพราะก่อนหน้านี้มีผู้ทำภารกิจมากมายในโลกนี้ที่ไม่อาจทำให้จี้เหยียนกลับใจได้ เพื่อป้องกันไม่ให้โลกพังทลาย จึงทำได้เพียงสังหารเขา บางทีระบบหลักคงนึกไม่ถึงว่าพวกเราจะทำภารกิจสำเร็จ”
ทำเช่นนี้ก็ได้ด้วยหรือ?
ความฮึกเหิมในการต่อสู้พลันลุกโชนขึ้นในใจสือเหยา “ถ้าอย่างนั้นพวกเราก็พิสูจน์ให้ระบบหลักเห็น ว่าพวกเราทำภารกิจได้ดีเพียงใด!”
“ใช่!”
ทั้งสองพลันฮึกเหิมขึ้นมาทันที
“เดิมทีข้ายังกังวลว่าโฮสต์จะตกหลุมรักจี้เหยียน จนไม่มีสมาธิทำภารกิจต่อไป ผู้ทำภารกิจหน้าใหม่หลายคนถึงกับเป็นถึงตายเพราะภารกิจในโลกเล็ก ๆ แห่งหนึ่ง” เสี่ยวลิ่วถอนหายใจ
“เสี่ยวลิ่ว วางใจเถอะ ข้ารู้จักประมาณตน หัวใจที่ไม่ควรหวั่นไหวก็จะไม่หวั่นไหว อย่างมากก็แค่ถูกยั่วจนใจคัน ข้าเป็นผู้ทำภารกิจ เป้าหมายของพวกเราคือหมู่ดาวและมหาสมุทร!”