เสียงฮือฮาดังขึ้น!
เพียงประโยคเดียวก็พลันก่อคลื่นลูกใหญ่ขึ้นมา
ทั่วทั้งงานตกอยู่ในความโกลาหล
ไม่ใช่พันตรีหรอกหรือ?
ถ้าอย่างนั้นก็หมายความว่าก่อนหน้านี้เขาโกหกมาตลอดงั้นสิ?
“ฮ่า ๆ ๆ นี่ถึงกับสารภาพออกมาเองเลยเหรอ? คุณนี่ซื่อสัตย์ดีจริงนะ” ไป๋เพ่ยเพ่ยหัวเราะจนหุบปากไม่ลง
ที่ผ่านมาเธอถูกไป๋ซู่ข่มอยู่ตลอด วันนี้ในที่สุดก็ได้ล้างแค้นเสียที เธอต้องเหยียบไป๋ซู่ให้จมดินให้ได้
“ลูกพี่ลูกน้อง ฉันไม่ยักรู้ว่าคุณเป็นคนรักหน้าตาขนาดนี้ ถึงกับให้ผู้ชายของตัวเองปลอมเป็นพันตรี? นี่คงเป็นแผนโง่ ๆ ที่คุณคิดขึ้นมาเพราะอยากกุมอำนาจตระกูลไป๋สินะ?” ไป๋เพ่ยเพ่ยวางมือข้างหนึ่งบนไหล่จิ้นชวน แล้วพูดว่า “แต่คุณก็น่าจะเลือกคนที่ดูดีหน่อยนะ ลองดูเขาสิ อย่างกับคนจรจัด ตรงไหนที่เหมือนพันตรีบ้าง?”
จิ้นชวนก้มหน้าลูบจมูก แต่ในดวงตากลับเปล่งประกายคมกริบ
ผู้หญิงคนนี้ ปากคอเราะร้ายจริง ๆ!
ไป๋ซู่หมดอาลัยตายอยาก ใบหน้าเต็มไปด้วยความขมขื่น
แต่เธอไม่ได้โทษจิ้นชวน กลับรู้สึกผิดกับเขาด้วยซ้ำ
เรื่องคุยโวเป็นเธอที่พูดออกไปเอง แต่ตอนนี้กลับทำให้จิ้นชวนต้องพลอยถูกหยามไปด้วย
เฮ้อ ก็ดีเหมือนกัน แบบนี้เธอจะได้ไม่ต้องลำบากทำสัญญาสมรสกับจิ้นชวนต่อไป
“ไป๋ซู่ เรื่องนี้มันยังไงกันแน่?” ไป๋จ้านเสวียเดือดดาล หากเรื่องนี้แพร่ออกไป ตระกูลไป๋จะกลายเป็นตัวตลกของเมืองไห่จูทั้งเมือง
ในฐานะผู้นำตระกูลไป๋ เขาจะยอมให้เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นได้อย่างไร?
ไป๋ซู่เพียงยิ้มขื่น ไม่ได้โต้แย้ง เท่ากับยอมรับโดยปริยาย