เทพเจ้าสงครามกับแก๊งสาวสวยที่พาบิน

ตอนที่ 7 ข้ายังงั้น... ผมไม่ใช่พันตรงจริง ๆ!

7 นาที· 1.5K คำ

เห็นคู่รักหนุ่มสาวคู่หนึ่งเดินเข้ามาที่ประตู

หญิงสาวแต่งหน้าจัด ท่าทางหยิ่งยโส แต่งตาเป็นทรงหรี่แบบที่เป็นเอกลักษณ์ของพวกเอบีซี ดูฉูดฉาดและก้าวร้าว แต่กลับไม่เข้ากัน ให้ความรู้สึกว่าพยายามแต่งตัวให้เหมือนชาวตะวันตก แต่ก็ทำได้ไม่เหมือน สุดท้ายจึงกลายเป็นการเลียนแบบอย่างไม่เข้าท่า

จิ้นชวนมองแวบเดียวก็รู้ว่าผู้หญิงคนนี้เป็นเอบีซี

เอบีซีหมายถึงคนที่มีเชื้อสายของประเทศนี้ แต่ถือสัญชาติต่างชาติ เดิมทีเป็นเพียงคำเรียกทั่วไป แต่ช่วงไม่กี่ปีมานี้กลับกลายเป็นคำในเชิงดูถูก

เพราะคนประเภทนี้ชอบเสแสร้งเกินไป พออยู่ต่อหน้าชาวตะวันตกก็ประจบประแจงราวกับเป็นทาส คิดว่าตัวเองสูงส่งกว่าคนในประเทศ พยายามเหยียดหยามสายเลือดมังกรกักของตัวเองสุดกำลัง ทั้งยังดิ้นรนอยากเข้าไปเป็นส่วนหนึ่งของสังคมตะวันตก แต่สุดท้ายกลับติดอยู่ในสถานการณ์น่าอึดอัด หลุดพ้นก็ไม่ได้ แทรกตัวเข้าไปก็ไม่สำเร็จ

ทำไมจิ้นชวนถึงมองแวบเดียวก็รู้ว่าอีกฝ่ายเป็นเอบีซีงั้นหรือ? ก็เพราะเธอยิ้มเกร็งเกินไป รอยยิ้มนั้นจงใจทำให้ดูเกินจริงเพื่อแสดงความมั่นใจ ยิ้มปลอมจนตาหยี เผยฟันขาวเรียงทั้งแถว ปากยิ้มแต่ตาไม่ยิ้ม มุมปากแทบฉีกไปถึงหลังหู ราวกับเอาเปลือกแตงโมยัดลงไปในไส้เกี๊ยว ดูขัดตาเป็นที่สุด

คนประเภทนี้เขาเจอมาเยอะมากตอนอยู่ต่างประเทศ

วิธีแยกแยะพวกเขาก็ง่ายมาก

ถ้าคุณเป็นคนมังกรกัก แล้วไปต่างประเทศเจอคนหน้าตาเอเชียสักคน หากคุณรู้สึกว่าคนนั้นหน้าตาน่าเกลียด ดูขัดหูขัดตา คนคนนั้นก็เป็นเอบีซีร้อยเปอร์เซ็นต์

เห็นใบหน้า “ประจบสอพลอที่ถูกฝึกให้เชื่อง” แบบนี้แล้ว จิ้นชวนก็รู้สึกดูแคลนจากใจจริง

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป