จางเหวินยกยาที่ต้มแล้วเข้ามา ซูม่อถังรีบรับมาแล้วป้อนเข้าปากฉินโยวโยวทีละน้อย
ครู่หนึ่งต่อมา จางเหวินจับชีพจรอีกครั้ง
"ชีพจรของคุณหนูน้อยสงบนิ่ง หนักแน่นกว่าเมื่อครู่นี้มากนัก อีกไม่นานคงฟื้นตื่นเป็นแน่ ฝ่าบาทโปรดวางพระทัย"
ก้อนหินที่ทับอกทั้งสองคนในที่สุดก็ร่วงหล่น ฉินสวินอวี่น้อยครั้งนักจะฉีกยิ้มที่มุมปาก "รบกวนท่านหัวหน้าหมอหลวงแล้ว"
"ฝ่าบาททรงเกรงพระทัย"
เมื่อจางเหวินจากไป สวีเหลียงที่รออยู่หน้าประตูแต่ครู่ก่อนจึงเข้ามา "นายท่าน จวนอันหนิงโหวส่งคนมาตามหาคุณหนูซู พวกเขาถามว่าจะรับตัวกลับเดี๋ยวนี้ได้หรือไม่"
ซูม่อถังใจสั่น กำผ้าเช็ดหน้าในมือแน่น สิ่งที่ควรจะมาถึงก็มาถึงจนได้
ฉินสวินอวี่กวาดสายตาเป็นห่วงผ่านใบหน้าซีดขาวของซูม่อถัง โบกมือให้สวีเหลียงออกไปก่อน
สวีเหลียงหลุบตาลง เบนสายตาออกถอยหลังไป
ซูม่อถังคิดถึงความเป็นไปได้และวิธีการมากมาย แต่สุดท้ายนางก็ปฏิเสธทุกอย่างด้วยตนเอง ทุกสิ่งล้วนถูกควบคุมโดยตระกูล แม้แต่จะแยกตั้งครัวเรือนสตรีนางก็ยังทำมิได้ ไหนเลยจะเรื่องอื่น
ฉินสวินอวี่พินิจใคร่ครวญอยู่เนิ่นนาน ลังเลครู่หนึ่งแล้วเอ่ยปาก "ถัง ซู... คุณหนูซู จะให้โอกาสข้าอธิบายเรื่องราวเมื่อครั้งนั้นได้หรือไม่"
ซูม่อถังตะลึงงัน เรื่องเมื่อครั้งนั้น...
ฉินสวินอวี่จับจ้องที่นาง มิใช่เขาอยากขุดคุ้ยเรื่องเก่าๆ แต่หากไม่พูดให้กระจ่าง ต่อให้เขาอยากวางแผนสิ่งใดเพื่อนาง นางก็คงปฏิเสธ
นั่นคือเงื่อนปมในใจของทั้งสอง การเปิดแผลเป็นที่โหดร้ายนองเลือดจึงจะทำให้บาดแผลสมานได้ เพียงแต่กระบวนการนั้นเจ็บปวดยากเข็ญยิ่ง
คู่รักวัยเยาว์ สัญญาจะครองคู่กันชั่วชีวิต
สามวันก่อนวันหมั้นหมาย เกิดศึกที่ชายแดน ฉินสวินอวี่สวมเกราะออกรบ ก่อนจากทั้งสองลอบแลกสัญญาแต่งงานกัน ให้คำมั่นว่าเมื่อกลับมาจะเข้าพิธีวิวาห์