หลินเผยหนานมีสีหน้าหม่นหมองยิ่ง เขาไม่คิดว่าคนรุ่นนี้จะมีคุณสมบัติย่ำแย่ถึงเพียงนี้
เขาค่อย ๆ สงบสติ ก่อนเอ่ยเรียกชื่อคนถัดไปด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ
「หลินจื่อหลู่!」
「พี่จื่อหลู่ สู้เขา!」เด็กสาวคนหนึ่งกลางลานตะโกนให้กำลังใจหลินจื่อหลู่
หลินจื่อหลู่พยักหน้า มิได้ตอบคำ ก่อนรีบวางมือลงบนไข่มุกวิเศษ
ชั่วพริบตา ไข่มุกวิเศษก็ส่องประกาย แสงสีแดง สีเหลือง และสีขาวส่องสว่างขึ้นบนไข่มุก
เมิ่งชวนเพิ่งสังเกตเห็นว่า บนไข่มุกวิเศษมีร่องอยู่ห้าร่อง แต่ละร่องยังมีขีดบอกระดับกำกับไว้
「หลินจื่อหลู่ รากวิญญาณแท้สามธาตุ」หลินเผยหนานกล่าวด้วยสีหน้าตื่นเต้น
「รากวิญญาณสามธาตุ ที่แท้ก็เป็นรากวิญญาณแท้!」ผู้คนรอบข้างต่างตื่นเต้นไม่แพ้กัน
หลินจื่อหลู่ยืนอยู่กลางลาน รับเสียงโห่ร้องยินดีจากทุกคน มุมปากของเขายังเผยรอยยิ้มบาง ๆ
หลินเผยหย่วนผู้เป็นบิดาถึงกับวิ่งพรวดเข้ามาจากด้านนอก กอดเขาแล้วหอมแก้มสองฟอด!
「เถ้าแก่หลิน รากวิญญาณแท้หมายความว่าอย่างไรหรือ?」เมิ่งชวนเกาศีรษะ เอ่ยถามคนข้างกาย
เถ้าแก่หลินมีสีหน้าสงบนิ่ง ครั้นเห็นเมิ่งชวนถามจึงอธิบายขึ้น
「รากวิญญาณแบ่งเป็นห้าธาตุ ได้แก่ ทอง ไม้ น้ำ ไฟ และดิน เหนือกว่านั้นยังมีรากวิญญาณกลายพันธุ์ เพียงแต่ตระกูลเราไม่มีปัญญาซื้อสมบัติทดสอบราคาแพงเช่นนั้น」
「รากวิญญาณห้าธาตุเรียกว่ารากวิญญาณไร้ค่า ส่วนสี่ธาตุเรียกว่ารากวิญญาณเทียม ทั้งสองชนิดล้วนบำเพ็ญได้ ทว่าความสำเร็จย่อมไม่สูงนัก」
「ยิ่งมีรากวิญญาณหลายธาตุ ความเร็วในการบำเพ็ญก็ยิ่งช้า เพราะยามฝึกฝนจะดูดซับปราณวิญญาณธาตุอื่นเข้ามาด้วย」
เมิ่งชวนได้ฟังดังนั้น ใบหน้าเล็ก ๆ พลันฉายแววฉงน ก่อนเอ่ยถามขึ้น
「เถ้าแก่หลิน ดูดซับปราณวิญญาณธาตุอื่นได้ มิควรทำให้ฝึกฝนได้เร็วขึ้นหรือ?」
เถ้าแก่หลินได้ฟังก็หัวเราะเสียงดัง คนที่เพิ่งเริ่มสัมผัสการฝึกฝนล้วนมีข้อสงสัยเช่นนี้ เขาจึงอธิบายให้เมิ่งชวนฟังอย่างอดทน
「สมมติเจ้าฝึกวิชาบำเพ็ญเพียรธาตุไม้ วิชานั้นย่อมแปรเปลี่ยนได้เพียงปราณวิญญาณธาตุไม้ให้กลายเป็นพลังวิญญาณ ทว่ารากวิญญาณห้าธาตุมีครบทุกธาตุ ปราณวิญญาณทุกชนิดจึงถูกดึงดูดเข้ามา พวกมันย่อมรบกวนกัน ต่อสู้กัน และสลายหายไป」
「ท้ายที่สุด พลังวิญญาณที่เจ้าแปรเปลี่ยนได้ยังไม่ถึงหนึ่งในสิบของผู้มีรากวิญญาณแท้เสียด้วยซ้ำ」
「เช่นนั้นไม่มีวิชาบำเพ็ญเพียรห้าธาตุหรือ?」
เมิ่งชวนเพิ่งเริ่มเรียนรู้เรื่องเหล่านี้ ความใคร่รู้พลุ่งพล่าน จึงถามขึ้นอีกข้อ
เถ้าแก่หลินมิได้รู้สึกรำคาญ กลับอธิบายให้เมิ่งชวนฟังด้วยความสนใจ
「ฮ่า ๆ ยังไม่ต้องพูดถึงว่าข้ายังไม่เคยพบเห็น ต่อให้บนโลกมีวิชาเช่นนั้นจริง ก็ยังมีปัญหาอีกข้อหนึ่ง ซึ่งผู้บำเพ็ญที่มีรากวิญญาณหลายธาตุส่วนใหญ่ล้วนต้องเผชิญ」
「นั่นคือบางครั้งยามโคจรวิชาไปตามวัฏจักร ปราณวิญญาณธาตุอื่นอาจถูกพาเข้าสู่ตันเถียน หรือร่างกายอาจดูดซับและแปรเปลี่ยนมันเป็นพลังวิญญาณธาตุอื่นตามสัญชาตญาณ ส่งผลให้พลังเวทของเจ้าไม่บริสุทธิ์」
「เมื่อสะสมไปหลายสิบปี จนมีปริมาณถึงระดับหนึ่ง ก็จะส่งผลร้ายแรงต่ออานุภาพของวิชา ความแม่นยำในการควบคุมพลังวิญญาณ และที่หนักกว่านั้นคือทำให้การทะลวงคอขวดยากขึ้น!」
「ผู้คนมากมายติดอยู่ที่ขั้นกลางของการบำเพ็ญลมปราณไปชั่วชีวิต ก็เพราะเหตุนี้」
เถ้าแก่หลินลูบศีรษะเมิ่งชวนเบา ๆ
เมิ่งชวนพยักหน้าอย่างเข้าใจบ้างไม่เข้าใจบ้าง ก่อนเอ่ยถามว่า「แล้วในตำบลเรามีผู้มีรากวิญญาณแท้กี่คนหรือ?」
เถ้าแก่หลินยิ้มเมื่อได้ฟัง
「รากวิญญาณแท้สามธาตุของหลินจื่อหลู่ ในตำบลตระกูลหลินของเรา มีเพียงผู้อาวุโสใหญ่ที่มีพรสวรรค์เช่นนี้」
เมิ่งชวนพยักหน้าอย่างเข้าใจบ้างไม่เข้าใจบ้าง เขารู้จักผู้อาวุโสใหญ่
เป็นยอดฝีมืออันดับหนึ่งของตำบลตระกูลหลิน ผู้บำเพ็ญลมปราณขั้นแปด ทั้งยังเป็นผู้บำเพ็ญที่มีอาวุโสสูงที่สุดในตำบลแห่งนี้ หากไม่นับเมืองชิงเหอ เมื่อลองมองไปยังตระกูลผู้บำเพ็ญสามแห่งโดยรอบ จะกล่าวว่าเขาเป็นยอดฝีมือระดับแนวหน้าก็ไม่เกินจริง
「คนถัดไป หลินจื่อเยว่!」
เด็กสาวที่ให้กำลังใจหลินจื่อหลู่เมื่อครู่เดินออกมากลางลาน นางวางฝ่ามือลงบนไข่มุกวิเศษด้วยสีหน้าสงบนิ่ง
แสงสีแดง สีเหลือง สีขาว และสีเขียวส่องวูบวาบบนไข่มุกวิเศษ
「หลินจื่อเยว่ รากวิญญาณเทียมสี่ธาตุ!」หลินเผยหนานลูบเคราอย่างพึงพอใจ มีคนสองคนนี้ ต่อให้คนที่เหลือไร้คุณสมบัติกันหมด ก็ยังนับว่าไม่เลว
หลังทดสอบหลินจื่อเยว่เสร็จ ศิลาวิญญาณทั้งเก้าก็แตกสลาย หลินเผยหนานหยิบศิลาวิญญาณอีกเก้าก้อนออกมาวางแทน
「คนถัดไป หลินจื่อหมิง!」
บางทีเสียงในใจของหลินเผยหนานคงมีคนได้ยิน เพราะคนกว่ายี่สิบคนที่ทดสอบต่อจากนั้น กลับไม่มีใครมีคุณสมบัติรากวิญญาณแม้แต่คนเดียว
เมิ่งชวนเองก็สะดุ้งกับโอกาสอันน้อยนิดนี้ แม้ปีก่อนเขาเคยได้ยินมา แต่เมื่อได้เห็นกับตาในวันนี้ จึงเข้าใจว่ารากวิญญาณนั้นหาได้ยากยิ่ง!
「เถ้าแก่หลิน ในตำบลเราเคยมีผู้มีรากวิญญาณสูงสุดแค่สามธาตุหรือ?」
เถ้าแก่หลินมีสีหน้าแปลกพิกล ก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นหม่นหมอง
「เมื่อหลายสิบปีก่อน ในตำบลเคยมีผู้มีรากวิญญาณสวรรค์ สำนักเสวียนเทียนส่งคนมาพาตัวไป หลังจากนั้นก็ไม่มีข่าวคราวอีก」
「การทดสอบรากวิญญาณในวันนี้สิ้นสุดลงแล้ว!」หลินเผยหนานประกาศเสียงดัง!
「ช้าก่อน! ข้ายังมีอีกคนหนึ่ง เขาต้องการเข้าร่วมการทดสอบรากวิญญาณในวันนี้!」
เถ้าแก่หลินเอ่ยขัดขึ้นในยามนั้น พร้อมพาเมิ่งชวนไปยังกลางลานด้วย
「ลูกพี่ลูกน้อง เจ้าหมายความว่าอย่างไร?」หลินเผยหนานมองเมิ่งชวนด้วยสีหน้าฉงน
「นี่คือบุตรบุญธรรมที่ข้ารับไว้ ชื่อเมิ่งชวน เขาก็อยากเข้าร่วมการทดสอบเช่นกัน!」เถ้าแก่หลินชี้ไปที่เมิ่งชวน
「นี่มิใช่เด็กใช้ตรงปากทางเข้าตำบลหรอกหรือ? กลายเป็นบุตรบุญธรรมของหลินเผยโจวตั้งแต่เมื่อใดกัน?」
「เด็กใช้ยังมาทดสอบด้วย หรืออยากให้ผู้คนหัวเราะจนฟันร่วง?」
คนรอบข้างบางคนจำเมิ่งชวนได้ อย่างไรเสียตำบลก็ไม่ได้กว้างใหญ่ ย่อมมีคนเคยพบเห็นเขาอยู่บ้าง
หลินเผยหนานได้ยินเสียงรอบข้างชัดเจน จึงดึงหลินเผยโจวไปยังด้านหนึ่ง
「ลูกพี่ลูกน้อง เจ้าจริงจังหรือ?」หลินเผยหนานมีสีหน้าไม่สู้ดีนัก จึงถามย้ำอีกครั้ง
หากเป็นคนอื่นในตระกูลเอ่ยขอเช่นนี้ เขาคงปฏิเสธโดยไม่ลังเล ทว่าคนตรงหน้าทำให้เขาลำบากใจอยู่บ้าง
「ประมุขตระกูล ท่านก็รู้ว่าข้าอายุมากแล้ว ทั้งยังไม่มีบุตรสืบสกุล รับบุตรบุญธรรมสักคนไว้ดูแลยามแก่เฒ่าและจัดการงานศพให้ข้า มิได้เกินเลยกระมัง?」หลินเผยโจวกล่าวช้า ๆ
หลินเผยหนานเห็นหลินเผยโจวกล่าวมาถึงขั้นนี้แล้ว จึงยากจะโต้แย้งอีก
「เช่นนั้นเมิ่งชวน เจ้าขึ้นมาลองดู」
เมิ่งชวนไม่คิดว่าจะมีโอกาสได้ทดสอบจริง ๆ เขาใช้เสื้อถูมืออยู่หลายครั้ง ก่อนค่อย ๆ วางมือลงบนไข่มุกวิเศษ
แรงดูดสายหนึ่งพลันแผ่ออกมาจากไข่มุกวิเศษ ดูดมือเมิ่งชวนติดแน่นอยู่บนนั้น
แสงสีแดง สีเหลือง สีเขียว และสีน้ำเงินส่องวูบวาบบนไข่มุกวิเศษ
ในยามนั้นเอง ศิลาวิญญาณทั้งเก้าก็แตกสลายลงพร้อมกัน
แรงดูดที่ฝ่ามือพลันหายไปเช่นกัน
หลินเผยหนานมีสีหน้าไม่อยากเชื่อ รากวิญญาณสี่ธาตุ!
เด็กใช้คนหนึ่งกลับมีรากวิญญาณสี่ธาตุ!
「รากวิญญาณสี่ธาตุ ในนี้ยังมีรากวิญญาณระดับกลางสองธาตุด้วย!」ผู้คนรอบข้างต่างวิพากษ์วิจารณ์กันเซ็งแซ่ หลายคนเดินไปแสดงความยินดีกับหลินเผยโจว
สองคนที่เพิ่งเยาะเย้ยถากถางเมื่อครู่พากันหลบหนีไปอย่างอับอาย!
หลินเผยหนานสงบจิตใจ ก่อนตะโกนบอกผู้คนรอบข้าง
「ทุกท่าน การทดสอบรากวิญญาณในวันนี้สิ้นสุดลงแล้ว!」
กล่าวจบ เขาก็พาคนทั้งสามเดินเข้าไปในเรือน หลินเผยโจวเห็นดังนั้นจึงเดินตามเข้าไปด้วย
ยามนี้หลินเผยหนานนั่งอยู่บนที่นั่งประธาน สีหน้าซับซ้อนอยู่บ้าง
ตามเหตุผลแล้วเขาควรยินดี อย่างไรเสียทั้งสามคนที่ทดสอบในวันนี้ก็ไม่มีใครมีรากวิญญาณห้าธาตุ
ทว่าเมิ่งชวนเป็นเพียงคนนอก หากเติบโตขึ้นมา ไม่แน่ว่าอาจคุกคามตำแหน่งของสายหลัก!
「ประมุขตระกูล?」หลินเผยโจวเอ่ยขึ้น ขัดจังหวะความคิดของหลินเผยหนาน
เขาย่อมมองความคิดของหลินเผยหนานออก ทั้งสองเติบโตมาด้วยกันตั้งแต่เล็ก
แม้เขาจากไปนานกว่าสามสิบปี หลินเผยหนานก็เปลี่ยนแปลงไปไม่มากนัก
「อ้อ ขอโทษที เมื่อครู่ข้าใจลอย พวกเจ้าทั้งสามคนไม่เลว ล้วนเลือกวิชาบำเพ็ญเพียรไปใช้ฝึกฝนต่อได้คนละหนึ่งวิชา」
หลินเผยหนานหยิบวิชาบำเพ็ญเพียรห้าเล่มออกมาจากถุงเก็บของ!
วิชาบำเพ็ญเพียรทั้งห้าเล่มนี้ล้วนเป็นสิ่งที่พบเห็นได้ทั่วไปในโลกบำเพ็ญเซียน ตระกูลผู้บำเพ็ญลมปราณอย่างพวกเขาย่อมไม่มีวิชาที่ดีนัก!
「คัมภีร์พลังทอง」「เคล็ดวิชาชีวิตยืนยาว」「เคล็ดวิชาตะวันเจิดจ้า」「วิชาบ่มเพาะวารี」「วิชาพลังปฐพีหนา」
วิชาทั้งห้าเล่มสอดคล้องกับธาตุทั้งห้า
「พวกเจ้าเลือกไปฝึกฝนได้คนละหนึ่งเล่ม! จื่อหลู่ เจ้าก่อน」หลินเผยหนานชี้ไปยังหลินจื่อหลู่
หลินจื่อหลู่ไม่ลังเลแม้แต่น้อย ก้าวขึ้นไปหยิบเคล็ดวิชาตะวันเจิดจ้าใส่อกเสื้อ
「จื่อเยว่เลือก」
หลินจื่อเยว่เลือกวิชาพลังปฐพีหนา
「เมิ่งชวน!」
เมิ่งชวนก้าวขึ้นไปหยิบวิชาพลังชีวิตยืนยาวโดยไม่ลังเล ชื่อนี้ฟังดูดีไม่น้อย!
「เมิ่งชวน เมื่อกลับไปแล้วจงท่องจำวิชาบำเพ็ญเพียรให้ขึ้นใจ ห้ามคัดลอก อีกสามวันต้องนำวิชามาคืน!」
เห็นทั้งสามคนหยิบวิชาไปแล้ว หลินเผยหนานก็ย้ำกับเมิ่งชวนเป็นพิเศษอีกครั้ง!
「ประมุขตระกูล สามวันสั้นเกินไปหรือไม่!」หลินเผยโจวเห็นดังนั้นก็รีบเอ่ยแย้ง
หลินเผยหนานมองหลินเผยโจว ทว่าไม่สะดวกโต้เถียงกับเขา
เขาทำได้เพียงจ้องเมิ่งชวนเขม็ง แล้วกล่าวว่า「เมิ่งชวน สามวันพอหรือไม่?」
ฟังดูคล้ายถามความเห็น ทว่าสายตากลับแฝงความข่มขู่ไว้อย่างชัดเจน แท้จริงแล้วเมิ่งชวนไม่มีทางเลือก
「พอแล้ว ขอบคุณประมุขตระกูลที่เมตตา!」เมิ่งชวนประสานมือคำนับ
「เช่นนั้นเจ้าถอยไปก่อน」หลินเผยหนานโบกมือ
เมิ่งชวนกับหลินเผยโจวออกจากเรือนไป