“แม่งเอ๊ย รีบเอาเงินมาคืนซะ! ไม่งั้นกูจะเผาบ้านมึงให้วอด!” ชายเสียงห้าวตะคอกอย่างกร่าง
“ถึงเฉินตงซานจะไม่มีเงิน แต่ลูกสาวเขาหน้าตาสะสวยไม่เบา เอาตัวลูกสาวมาขัดหนี้ก็ไม่เลวนะ!”
พวกนักเลงหัวไม้หลายคนจ้องเฉินหรานที่อยู่ข้างเฉินตงซาน ดวงตาวาววับอย่างคนมีแผน
เฉินตงซานซึ่งนั่งอยู่บนรถเข็นรีบเข็นตัวมาบังลูกสาว พลางตะโกนอย่างร้อนใจ “ไอ้พวกสารเลว พวกแกห้ามแตะต้องลูกสาวฉัน!”
“ไสหัวไปลงนรกซะ!”
ปัง! ปัง! ปัง!
เสียงข้าวของถูกทุบทำลายดังต่อเนื่องขึ้นอีกครั้งในบ้าน พร้อมเสียงร้องโหยหวนของเฉินตงซาน และเสียงร่ำไห้อย่างไร้ทางสู้ของเฉินหราน
เมื่อได้ยินเสียงเหล่านั้น เฉินฝานก็แหวกฝูงชนที่มุงดู แล้วพุ่งเข้าไปในบ้านซอมซ่อทันที
พอเห็นภาพภายในบ้าน ดวงตาของเฉินฝานก็แดงก่ำขึ้นมาทันที!
“พ่อ! น้องสาว!”
เฉินตงซาน พ่อของเฉินฝาน ถูกซ้อมจนกลิ้งเกลือกอยู่บนพื้น ส่วนเฉินหราน น้องสาวของเขา พยายามปกป้องพ่อสุดชีวิต แต่กลับถูกนักเลงสองคนกระชากตัวขึ้นมา
นักเลงทั้งสองยังฉวยโอกาสลวนลามเธอด้วย เฉินหรานร้องไห้พลางตะโกนขอความช่วยเหลือ ทว่าชาวบ้านที่มุงดูอยู่เต็มไปหมดกลับไม่มีใครกล้าเข้าไปช่วย
“ไอ้เดรัจฉาน!”
เลือดในกายเฉินฝานพลุ่งพล่าน เขาคำรามแล้วพุ่งเข้าใส่ เหวี่ยงหมัดซัดพวกนักเลงจนล้มระเนระนาด
เมื่อเห็นพ่อกับน้องสาวถูกทำร้ายถึงเพียงนี้ ดวงตาของเฉินฝานก็แดงก่ำด้วยความโกรธ!
“ฉันจะฆ่าพวกแกให้หมด!”
เฉินฝานกำลังจะพุ่งเข้าไป แต่เฉินตงซานกลับกอดขาซ้ายของเขาไว้แน่น!
พวกนักเลงเห็นว่าเฉินฝานฝีมือไม่ธรรมดา ต่างก็หวาดกลัวจนชะงักไป
นักเลงตาเหล่ที่เป็นหัวโจกถลึงตามองเฉินฝาน ก่อนตวาดถาม “ไอ้หนู แกเป็นใครวะ? กล้ามายุ่งเรื่องของกูหรือ?”
“เสี่ยวฝาน!”
เฉินตงซานกอดขาเฉินฝานไว้ พลันตื่นเต้นขึ้นมา
“พ่อ!”
เฉินฝานรีบก้มลงประคองเฉินตงซานให้ลุกขึ้นนั่ง แล้วโอบพ่อไว้ในอ้อมแขนอย่างปวดใจ
“เสี่ยวฝาน ลูกกลับมาแล้ว”
“พวกนี้เราไปมีเรื่องด้วยไม่ได้ รีบไปเร็ว รีบหนีไป!”
เฉินตงซานมองเฉินฝานอย่างตื่นเต้น จากนั้นก็รีบยื่นมือผลักเขาให้หนีไป
แต่ไม่มีทางหนีได้แล้ว เพราะพวกของนักเลงตาเหล่ยืนขวางประตูไว้แน่น
“นึกว่าใคร ที่แท้ก็ลูกชายขี้คุกของเฉินตงซานกลับมานี่เอง!”
นักเลงตาเหล่จำเฉินฝานได้ในที่สุด ก่อนหัวเราะเยาะอย่างเหี้ยมเกรียม
เฉินฝานจ้องเขาอย่างเย็นชา “ทำไมถึงรังแกครอบครัวฉัน?”
เพราะฝึกเคล็ดวิชาเทพดั้งเดิมวายุเมฆา ออร่าเฉินฝานจึงเย็นเยียบจนบีบให้นักเลงตาเหล่ถอยหลังไปหลายก้าวอย่างอดไม่ได้
ถึงอย่างนั้นนักเลงตาเหล่ก็ยังวางท่าอวดดี เขากวาดตามองเฉินฝานตั้งแต่หัวจรดเท้า “เฉินฝาน ไม่นึกเลยว่าแกติดคุกไปสามปีแล้วยังได้ฝึกวิชาต่อสู้ด้วย”
“แต่ฉันจะบอกให้ ต่อให้แกเก่งแค่ไหนก็ไม่มีประโยชน์ พ่อแกติดหนี้ฉันสามแสนหยวน วันนี้ถ้าไม่เอาเงินมาให้ ฉันจะแจ้งความให้ตำรวจจับพ่อแกเข้าคุกด้วย!” นักเลงตาเหล่พูดอย่างกร่าง
“แกพูดเหลวไหล! พวกเราไม่ได้ยืมเงินมากขนาดนั้น ยืมแค่สามหมื่นหยวนเอง!”
เฉินหรานโต้กลับอย่างโมโห
นักเลงตาเหล่ยิ้มเยาะโดยไม่ยิ้ม “น้องสาว เงินที่ยืมไปคิดดอกเบี้ยหรือเปล่าล่ะ?”
เขาถลึงตา “ตอนนั้นตกลงกันไว้แล้วว่าดอกทบต้น ตอนนี้ก็พอดีสามแสนหยวน พวกแกไม่มีทางไม่จ่าย!”
“แน่นอน ถ้าน้องสาวยอมรับข้อเสนอ พี่ชายจะแนะนำที่ทำเงินดี ๆ ให้ เงินก้อนนี้จะยังไม่คืนตอนนี้ก็ได้!” นักเลงตาเหล่ยิ้มกรุ้มกริ่มอย่างมีเลศนัย
พวกนักเลงข้าง ๆ พลอยขยิบตาล้อเลียนตามไปด้วย “ใช่แล้ว ที่นั่นแค่นอนเฉย ๆ ก็หาเงินได้แล้ว ไม่เพียงหาเงินครบสามแสน ยังร่ำรวยเป็นเศรษฐีได้ด้วยนะ!”
“ฮ่า ๆ ๆ!” พวกนักเลงหัวเราะลั่นอย่างไม่เกรงใจ
ใบหน้าเล็ก ๆ ของเฉินหรานแดงก่ำด้วยความโกรธ เธอกำลังจะเถียงกลับ แต่เฉินฝานห้ามไว้
เฉินฝานฟังแล้วเข้าใจว่า ครอบครัวติดหนี้อยู่ พวกนี้จึงมาทวงเงิน
แต่ไอ้เดรัจฉานพวกนี้จะใช้เรื่องทวงหนี้มาเป็นข้ออ้างรังแกคนแบบนี้ไม่ได้!
ตอนนี้เฉินฝานแทบอยากหักแขนหักขาพวกสารเลวให้หมด!
แต่เขาข่มความโกรธเอาไว้ การติดคุกสามปีทำให้เฉินฝานรู้ว่า บางเรื่องใช้กำลังอย่างเดียวแก้ปัญหาไม่ได้
ยิ่งไปกว่านั้น เขาไม่อาจลงมืออย่างโหดเหี้ยมต่อหน้าพ่อกับน้องสาว
ดังนั้นเฉินฝานจึงฝืนกดโทสะที่อัดแน่นในอกลงไปก่อน
“เอาอย่างนี้แล้วกัน”
เฉินฝานกำหมัดแน่น ก่อนพูดเสียงเย็น “ให้เวลาฉันหน่อย ไม่เกินสามวัน ฉันจะคืนเงินให้ครบแน่นอน!”
นักเลงตาเหล่หัวเราะเย็นชา “เฉินฝาน แกเพิ่งออกจากคุก จะไปหาเงินมาจากไหน?”
“เรื่องนั้นไม่ต้องให้พวกแกยุ่ง อีกสามวันถ้าฉันยังหาเงินมาคืนไม่ได้ พวกแกจะเอาชีวิตฉันก็ได้!” เฉินฝานกล่าวเสียงเย็น
นักเลงตาเหล่กลอกตาอยู่สองสามรอบ ก่อนพยักหน้า “ได้ งั้นฉันจะให้เวลาแกอีกสามวัน!”
“ถึงตอนนั้นถ้ายังคืนไม่ได้ ฉันไม่สนใจชีวิตแกหรอก แต่น้องสาวแกต้องไปกับพวกเรา!”
“ไสหัวไป!”
เฉินฝานหน้าบึ้งตึง ชี้ไปทางประตูแล้วด่ากราด
นักเลงตาเหล่หัวเราะเย็นชา “ไป!”
เขาไม่เชื่อเลยว่าเฉินฝานจะหาเงินสามแสนหยวนได้ภายในสามวัน
ถึงตอนนั้นก็อย่าหาว่าเขาไม่ไว้หน้า หากต้องใช้กำลังฉุดคนไป!
ยัยหนูตระกูลเฉินหน้าตาน่ารักไม่เบา ถ้าพาไปไว้ที่สถานอาบอบนวดในอำเภอ คงขายได้ราคาดีแน่!
นักเลงตาเหล่พาคนของเขาจากไป สายตาของเฉินฝานพลันจับจ้องไปยังขาของเฉินตงซาน
“พ่อ ขาพ่อเป็นอะไรไป?”
เฉินฝานตกใจเมื่อพบว่าพ่อของเขา เฉินตงซาน ยืนขึ้นไม่ได้เลย!
ไม่ไกลจากตรงนั้นยังมีรถเข็นที่ถูกทุบพังอยู่อีกคัน!
นี่มันเกิดอะไรขึ้น?
เมื่อก่อนขาของพ่อยังดี ๆ อยู่เลย แล้วทำไมพวกเขาถึงมาอยู่ในบ้านโทรม ๆ แบบนี้?
เมื่อก่อนครอบครัวเขาเป็นเศรษฐีอันดับหนึ่งของตำบล ไม่เพียงมีบ้านสองชั้นหลังเล็ก ๆ แต่ยังมีบ้านอิฐมุงกระเบื้องอีกสิบกว่าหลัง!
แล้วแม่ล่ะ?
ทำไมไม่เห็นแม่เลย?
เฉินตงซานก้มหน้าเงียบ เฉินฝานรีบร้อนดึงมือเฉินหราน “เสี่ยวหราน ตกลงมันเกิดอะไรขึ้น?”
“อย่ามาแตะตัวฉัน! ทั้งหมดเป็นความผิดของไอ้สารเลวอย่างพี่!”
เฉินหรานสะบัดมือเฉินฝานทิ้ง ดวงตาแดงก่ำ ก่อนหันหลังวิ่งจากไป
หลังพวกนักเลงจากไป เพื่อนบ้านหลายคนก็พากันเข้ามามุง
“เสี่ยวฝาน ในที่สุดเธอก็กลับมาแล้ว พ่อกับน้องสาวเธอถูกคนรังแกจนแทบแย่!”
“ใช่ เธอออกมาแล้วก็อย่ากลับไปทำตัวเหลวไหลอีกเลย ครอบครัวเธอลำบากมากจริง ๆ!”
เพื่อนบ้านต่างพูดกันคนละคำสองคำ เฉินฝานจึงค่อย ๆ รู้ว่าในช่วงสามปีที่เขาติดคุก ครอบครัวต้องเจอกับเรื่องอะไรบ้าง
ที่แท้เมื่อสามปีก่อน หลังเฉินฝานถูกจับเข้าคุก ครอบครัวของกัวเสี่ยวโม่ก็ยกโขยงไปหาเฉินตงซานอย่างเอาเรื่อง เรียกร้องให้เฉินตงซานชดใช้ค่าเสียหาย
พี่ชายสองคนของกัวเสี่ยวโม่บอกว่าเฉินฝานข่มขืนน้องสาวพวกเขา ถ้าไม่จ่ายสามล้านหยวน พวกเขาจะฟ้องร้องและให้ศาลประหารเฉินฝาน
เพื่อช่วยลูกชาย เฉินตงซานไม่มีทางเลือกนอกจากหยิบยืมเงินจากคนนั้นคนนี้ และเมื่อไม่มีทางอื่นก็ไปกู้เงินนอกระบบ
เงินยังไม่พอ เขาจึงจำต้องตีราคาบ้านแล้วเอาไปชดใช้หนี้ตามที่พี่น้องตระกูลกัวเรียกร้อง
เพียงชั่วข้ามคืน ครอบครัวเฉินจากที่เคยอยู่ดีกินดี ก็กลายเป็นครอบครัวยากจนข้นแค้น
เพื่อหาเงินใช้หนี้ เฉินตงซานขึ้นเขาไปเก็บของป่าทั้งวันทั้งคืน แต่กลับประสบกับพายุฝนกระหน่ำ
เขาพลัดตกจากหน้าผาจนขาหัก
ส่วนแม่ของเฉินฝานเดิมทีก็สุขภาพไม่ดีอยู่แล้ว หลังผ่านเรื่องเลวร้ายมากมายก็ตรอมใจตาย
เฉินหราน น้องสาวของเฉินฝาน สอบเข้ามหาวิทยาลัยได้แล้ว แต่เพราะความเปลี่ยนแปลงในครอบครัว จึงถูกบังคับให้ลาออกจากโรงเรียน
ครอบครัวต้องเผชิญเคราะห์ร้ายใหญ่หลวงเพราะตัวเขา เฉินฝานจึงรู้สึกหนักอึ้งในใจ
แม่ถึงกับตายเพราะเขา ความรู้สึกผิดนั้นบาดลึกประหนึ่งถูกมีดกรีดหัวใจ
แต่ไม่ว่าจะอย่างไร ตอนนี้เขากลับมาแล้ว เขาจะไม่ปล่อยให้พ่อกับน้องสาวต้องทนทุกข์อีกต่อไป
และความอยุติธรรมเมื่อสามปีก่อน เฉินฝานต้องสืบหาความจริงและคืนความบริสุทธิ์ให้ตัวเอง!
เฉินฝานรู้ดีว่าข้อกล่าวหาเรื่องข่มขืนนั้นเป็นการใส่ร้ายทั้งเพ
เพราะมีหลายอย่างผิดปกติเกินไป
เฉินฝานคอแข็ง แต่คืนนั้นเขากลับเมาหลังดื่มไปเพียงไม่กี่แก้ว
พอฟื้นขึ้นมา เขาก็พบว่าตัวเองนอนเปลือยอยู่กับกัวเสี่ยวโม่
ยังไม่ทันได้ตั้งสติ ตำรวจก็พังประตูเข้ามาแล้ว
ทุกอย่างราวกับมีใครจงใจจัดฉาก ทำให้เฉินฝานอดสงสัยไม่ได้
เขาต้องสืบเรื่องนี้ให้กระจ่าง!