“สามปีแล้ว ในที่สุดฉัน เฉินฝาน ก็ได้กลับมาแล้วโว้ย!”
เฉินฝานยืนอยู่บนถนนคดเคี้ยวกลางไหล่เขา มองเมืองเล็ก ๆ ที่คุ้นเคยเบื้องล่างด้วยความตื่นเต้นจนอดตะโกนออกมาไม่ได้
ครอบครัวของเฉินฝานเป็นบ้านมีฐานะในเมืองเล็ก ๆ พ่อแม่ของเขาค้าขายของป่าจนร่ำรวยตั้งแต่เนิ่น ๆ
พวกเขายังสร้างบ้านหลังใหญ่ไว้ในเมือง กลายเป็นครอบครัวที่ใคร ๆ ต่างอิจฉา
หากไม่มีอะไรผิดพลาด หลังเรียนจบมหาวิทยาลัย เฉินฝานคงได้งานดี ๆ จากนั้นก็หาแฟนสาวสวย แต่งงานมีลูก แล้วใช้ชีวิตอย่างสุขสบาย
แต่เรื่องไม่คาดฝันกลับเกิดขึ้นเมื่อสามปีก่อน
คืนนั้น เฉินฝานดื่มเหล้ากับเพื่อน หลังดื่มไปหลายแก้ว เขาก็หมดสติไม่รู้เรื่อง
พอลืมตาตื่นขึ้นมา เขากลับนอนเปลือยกายอยู่บนเตียงเดียวกับกัวเสี่ยวโม่ สาวสวยที่สุดในเมือง
บนเตียงและร่างกายของหญิงสาวล้วนยุ่งเหยิง ใครเห็นก็รู้ทันทีว่าเพิ่งเกิดอะไรขึ้น
เฉินฝานยังไม่ทันได้สติจากความมึนงง ประตูห้องก็ถูกถีบเปิด ตำรวจในชุดพร้อมอุปกรณ์ครบมือกรูกันเข้ามา พร้อมกุญแจมือเย็นเฉียบ
เฉินฝานถูกฟ้องในข้อหาข่มขืนและถูกตัดสินจำคุกสามปี
วันนี้คือวันที่เฉินฝานพ้นโทษ
ตอนนี้เขาคิดถึงบ้านจนแทบทนไม่ไหว อยากรีบกลับไปพบพ่อแม่กับน้องสาวที่รักที่สุด
หลังถูกจับ เฉินฝานก็ขาดการติดต่อกับครอบครัว คนที่บ้านไม่เคยมาเยี่ยมเขาเลยสักครั้ง
เฉินฝานไม่โทษพวกเขา เพราะครอบครัวไม่รู้ว่าเขาถูกใส่ร้าย
ส่วนเรื่องที่ถูกใส่ร้ายเมื่อสามปีก่อน แน่นอนว่าเฉินฝานจะต้องสืบให้กระจ่าง
คนที่ใส่ร้ายเขา เฉินฝานจะไม่ปล่อยไว้แม้แต่คนเดียว!
ตลอดสามปีในเรือนจำ เฉินฝานได้เรียนรู้ความสามารถมากมาย
ไม่นานหลังจากเข้าไปในเรือนจำ เขาก็พบชายชราลึกลับคนหนึ่งที่กำลังจะสิ้นใจ
ชายชราคนนั้นไม่ธรรมดา มองแวบเดียวก็รู้ว่าเฉินฝานไม่ใช่คนสามัญ วันหน้าต้องมีวาสนาใหญ่หลวง
ทั้งยังบอกว่าเฉินฝานมีดวงเรื่องผู้หญิงแรงกล้า ชาตินี้ต้องพัวพันกับสตรีไม่รู้จบ
ตอนนั้นเฉินฝานไม่ได้ใส่ใจเลย เขาเป็นนักโทษติดคุก จะไปมีวาสนาอะไรได้?
ดวงเรื่องผู้หญิงแรงกล้าอย่างนั้นหรือ? เกรงว่าอนาคตจะแต่งเมียยังลำบากเลย!
แต่เฉินฝานกับชายชราถูกชะตากัน เขาจึงดูแลชายชราอย่างดีราวกับปู่แท้ ๆ
ปีกว่าก่อน ชายชราล้มป่วยและเสียชีวิต ก่อนสิ้นใจ เขามอบตำราพิสดารสองเล่มให้เฉินฝาน
เล่มหนึ่งชื่อ “ตำรับทองพันตำลึงราชาโอสถ” บันทึกแก่นแท้ของการแพทย์แผนจีนและสมุนไพรจีนตลอดหลายพันปีของแผ่นดินจีน
อีกเล่มชื่อ “เคล็ดวิชาเทพดั้งเดิมวายุเมฆา” เป็นวิชาฝึกตนที่กล่าวกันว่า เมื่อฝึกถึงขอบเขตหนึ่งจะครอบครองอิทธิฤทธิ์อันเกรียงไกร
ตอนแรกเฉินฝานไม่ได้ใส่ใจนัก แต่พออ่านตำราทั้งสองอย่างละเอียด ก็พบว่ามันไม่ธรรมดา
จากนั้นเขาก็เริ่มตั้งใจศึกษาวิชาแพทย์และฝึกเคล็ดวิชา ผ่านไประยะหนึ่ง ร่างกายของเฉินฝานก็เปลี่ยนแปลงไปอย่างพลิกฟ้าพลิกดิน
ในที่สุดวันนี้ เฉินฝานผู้มีความสามารถติดตัวมากมายก็ได้รอจนถึงวันพ้นโทษ
ด้วยใจที่คิดถึงบ้าน เฉินฝานจึงเร่งฝีเท้ามุ่งลงไปยังเชิงเขา
ทันใดนั้น เสียงเครื่องยนต์คำรามก็ดังมาจากบริเวณกลางไหล่เขา!
“บรื้น ๆ!”
เสียงเครื่องยนต์ดังกระหึ่ม ผสานเสียงยางเสียดสีกับพื้นถนนจนแสบแก้วหู
เมืองที่ครอบครัวของเฉินฝานอาศัยอยู่ชื่อเมืองผานสือ ส่วนภูเขาด้านหลังเมืองผานสือเรียกว่าภูเขาผานสือ
ภูเขาผานสือคดเคี้ยวและสูงชัน มีโค้งหักศอกนับไม่ถ้วน ตั้งแต่สิบกว่าปีก่อน ทุกปีจะมีพวกนักซิ่งจากในเมืองมาซิ่งรถที่นี่
แน่นอนว่าคนที่เป็นนักซิ่งล้วนมีเงิน พวกเขาชอบความตื่นเต้นและแสวงหาความเร้าใจ
แต่ทุกปีก็มีอุบัติเหตุไม่น้อย ถนนอันตรายและลื่น เพียงประมาทนิดเดียวก็อาจตกลงไปในเหวลึกจนสิ้นชีพ หรือไม่ก็แขนขาหักจนพิการ
เรื่องพวกนั้นไม่เกี่ยวกับเฉินฝาน ตอนนี้เขาคิดถึงบ้านจนอยากรีบกลับไปให้เร็วที่สุด
แต่ในตอนนั้นเอง ก็มีเสียงดังสนั่นขึ้น!
รถมอเตอร์ไซค์ขนาดใหญ่คันหนึ่งพุ่งผ่านเฉินฝานไปอย่างรวดเร็ว เฉียดขอบทางโค้ง ก่อนจะพุ่งหัวทิ่มลงไปในหน้าผาข้างทาง!
เฉินฝานเห็นชัดเจนว่าคนขับรถมอเตอร์ไซค์คันนั้นเป็นหญิงสาว รูปร่างเพรียวบาง อรชรได้สัดส่วน
เฉินฝานสะดุ้ง รีบวิ่งเข้าไปดูโดยไม่รู้ตัว
เบื้องล่างหน้าผา รถมอเตอร์ไซค์คันนั้นกระแทกโขดหินจนแตกเป็นชิ้น ๆ
แม้แต่ล้อรถก็ยังกระเด็นไปไกลกว่าสามสิบเมตร
รถพังขนาดนี้แล้ว หญิงสาวคนนั้นคงไม่รอดแน่
สวยขนาดนั้นแท้ ๆ ไม่คิดจะใช้ชีวิตดี ๆ กลับหาเรื่องตายเอง
เฮ้อ!
เฉินฝานส่ายหน้า กำลังจะเดินจากไป
แต่ทันใดนั้น เงาดำวูบหนึ่งก็ดึงดูดความสนใจของเขา
ผู้หญิงคนนั้นอยู่ตรงนั้น!
เฉินฝานมองเห็นหญิงสาว บริเวณรอยแยกของหินริมหน้าผามีต้นไม้เก่าแก่นับพันปีงอกอยู่ และหญิงสาวก็ตกลงไปค้างอยู่บนกิ่งไม้พอดี
กิ่งไม้ที่ไขว้กันระเกะระกะเกี่ยวเสื้อผ้าของเธอไว้ได้พอดี
หญิงสาวยังขยับตัวได้เล็กน้อย ส่งเสียงพึมพำออกมา
“ช่วย...ช่วยฉันด้วย...”
ผู้หญิงคนนี้ดวงแข็งจริง ๆ ตกลงไปแบบนั้นแล้วยังไม่ตาย!
เฉินฝานไต่ลงไปตามริมหน้าผา อาศัยโขดหินที่ยื่นออกมาออกแรงกระโดดขึ้นไปบนต้นไม้ใหญ่ ตั้งใจจะอุ้มหญิงสาวลงมา
แต่เครื่องประดับที่ห้อยระโยงระยางบนตัวเธอกลับพันกับกิ่งไม้ยุ่งเหยิงไปหมด
เฉินฝานพยายามอยู่นานก็แกะไม่ออก
“ขอล่วงเกินแล้วนะ!”
เฉินฝานหมดหนทาง จึงได้แต่กัดฟันกระชากสิ่งของยุ่งเหยิงบนตัวหญิงสาวจนขาด
ขณะเดียวกัน เขาก็อดชื่นชมไม่ได้ว่า ผู้หญิงคนนี้ขาวเนียน แถมหุ่นดีชะมัด
จากนั้นเฉินฝานก็โอบเอวบางของหญิงสาว แล้วค่อย ๆ ปีนกลับขึ้นไปบนหน้าผา
กว่าจะขึ้นมาได้ก็เล่นเอาเหนื่อย เฉินฝานรีบวางหญิงสาวลงบนพื้นอย่างระมัดระวัง
หมวกกันน็อกของหญิงสาวกระเด็นหายไปนานแล้ว เส้นผมยาวสยายปลิวตามลม เผยให้เห็นใบหน้าขาวผ่องเนียนละเอียด
เครื่องหน้าสวยงาม ประณีตราวกับแกะสลักอย่างพิถีพิถัน งามเย็นชาและหยิ่งทะนงอยู่หลายส่วน
ทั่วร่างแผ่กลิ่นอายเย้ายวน แต่หางตากลับเชิดขึ้นเล็กน้อย ผู้หญิงแบบนี้มีเสน่ห์เย้ายวนซ่อนอยู่ในตัวโดยกำเนิด
ศีรษะของหญิงสาวไม่ได้รับบาดเจ็บ แต่มีเลือดซึมออกมาจากบาดแผลหลายแห่งบนร่างกาย
ต้องห้ามเลือดเดี๋ยวนี้ ในสถานการณ์ฉุกเฉิน เพื่อช่วยชีวิตคน เฉินฝานจึงไม่อาจคำนึงถึงความแตกต่างระหว่างชายหญิงได้อีก
“คนสวย ขอล่วงเกินแล้วนะ เราตกลงกันก่อน ฉันไม่ได้ตั้งใจจะฉวยโอกาสหรอก”
เฉินฝานพึมพำ พลางกระชากเสื้อผ้าของหญิงสาวออกแล้วตรวจดูอย่างละเอียด
โอ้โห ใหญ่จริง ๆ
แน่นอนว่าเฉินฝานหมายถึงบาดแผลบนร่างของหญิงสาว
แม้หญิงสาวจะมีสติเลือนราง แต่ดูเหมือนจะรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น เธอฝืนลืมตามองเฉินฝาน
อาจเป็นเพราะเฉินฝานไปโดนแผลเข้า หญิงสาวจึงครางในลำคอออกมาสองครั้ง
บางทีเพราะเขิน ใบหน้างามจึงแดงระเรื่อขึ้นสองปื้น
เฉินฝานตรวจดูอย่างละเอียด โชคดีที่แผลไม่ลึก น่าจะถูกกิ่งไม้บาด
เฉินฝานตักน้ำจากลำธารบนเขามาล้างแผลให้หญิงสาว
จากนั้นก็ไปเก็บสมุนไพรแถว ๆ นั้นมาเคี้ยวให้แหลก แล้วพอกลงบนบาดแผลของเธอ
สมุนไพรช่วยห้ามเลือดและลดการอักเสบ ทั้งยังช่วยไม่ให้ผิวของหญิงสาวทิ้งรอยแผลเป็น
“เรียบร้อย!”
เฉินฝานจัดการทุกอย่างเสร็จในที่สุด เขาถอดเสื้อตัวเองคลุมร่างหญิงสาวไว้
ตอนนั้นหญิงสาวเริ่มฟื้นตัวขึ้นเล็กน้อย เธอเอ่ยเสียงอ่อนแรงว่า “ขอบคุณค่ะ”
“ไม่เป็นไร ให้ผมเรียกรถพยาบาลไหม?” เฉินฝานมองใบหน้าของหญิงสาวอีกครั้งอย่างพินิจ
ขาวสวยจริง ๆ ดูไม่เหมือนคนแถวนี้ น่าจะมาจากเมืองใหญ่ ดูมีเสน่ห์มาก
แน่นอนว่าใบหน้าสวย รูปร่างยิ่งสวยกว่า
เอวบางสะโพกผาย ตามคำพูดของคนบ้านเดียวกันก็คือเหมาะจะมีลูกชาย
ผู้หญิงสวยขนาดนี้ แค่มองแวบเดียวก็ทำให้ใจเต้นแรงได้แล้ว
“ไม่ต้องค่ะ”
หญิงสาวส่งสัญญาณให้เฉินฝานหยิบโทรศัพท์จากกระเป๋าเสื้อของเธอ ก่อนจะหอบหายใจเอ่ยว่า “ฉันจะโทรหาคนของฉัน พวกเขาจะมาถึงเร็ว ๆ นี้”
เฉินฝานพยักหน้า แล้วยื่นโทรศัพท์ให้หญิงสาว
หญิงสาวโทรติดอย่างรวดเร็ว สิบกว่านาทีต่อมา คนกลุ่มหนึ่งก็วิ่งหน้าตาตื่นมาทางนี้พลางตะโกนเรียกไปด้วย
หญิงสาวพยายามขยับตัวตอบรับ ดูเหมือนคนของเธอมาถึงแล้ว
เฉินฝานฉวยโอกาสเดินจากไป เรื่องเล็กน้อยแค่นี้ เขาไม่สนใจจะรอให้ใครมาขอบคุณ
ทว่าในใจก็อดจินตนาการไปต่าง ๆ นานาไม่ได้ ถ้าผู้หญิงสวยขนาดนี้ได้มาเป็นของเขาก็คงดี
เย็นชา เซ็กซี่ แถมยังมีเสน่ห์เย้ายวนซ่อนอยู่ นี่แหละผู้หญิงแบบที่เฉินฝานชอบ
ถ้าได้พาขึ้นเตียงจริง ๆ รสชาติจะเป็นยังไงนะ...
แค่ก ๆ ถ้าเป็นอย่างนั้นจริง ต่อให้เอาเซียนมาแลกก็ไม่ยอม!
เฉินฝานแค่คิดเพ้อเจ้อไปเรื่อย แต่ไม่มีทางคาดคิดได้เลยว่า อีกไม่กี่วันต่อมา สิ่งที่เขาคิดไว้จะกลายเป็นจริง
และหญิงสาวที่เขาช่วยเอาไว้ จะมีบทบาทสำคัญที่สุดในชีวิตของเขานับจากนี้
เฉินฝานรีบเดินเข้าเมือง พอมาถึงหน้าบ้านทรุดโทรมหลังหนึ่งตรงฝั่งตะวันตกของเมือง ก็เห็นผู้คนกลุ่มหนึ่งยืนล้อมอยู่ และได้ยินเสียงกรีดร้องของเด็กสาวดังมาจากข้างใน