อาจเป็นเพราะโจวเชาอยู่ข้าง ๆ หญิงสาวทั้งสี่จึงยังวางตัวไม่ค่อยถูก ไม่ได้ส่งเสียงเชียร์ดีใจเหมือนคราวก่อน มีเพียงเสียงน้ำไหลเอื่อย ๆ แผ่วเบา บรรยากาศจึงเงียบงันปนคลุมเครือ
ตอนนี้โจวเชาเองก็อึดอัดไม่น้อย หญิงสาวรูปร่างหน้าตาน่ารักทั้งสี่คนอยู่ข้างหลัง แต่ละคนมีเสน่ห์ต่างกันไป
กลิ่นหอมสะอาดจากฝักส้มป่อยลอยมากับสายลมอ่อน ๆ คลออยู่ปลายจมูก ทำให้จิตใจของเขาปั่นป่วน อดไม่ได้ที่จะอยากหันไปมอง
โจวเชาไม่หันกลับไปมองอยู่ตลอด ในที่สุดหญิงสาวทั้งสี่ก็คลายกังวล ซุนเหยาหยาเป็นคนเริ่มก่อน เธอวักน้ำสาดใส่เจียงหว่านอี๋ จากนั้นหลี่ซือซือกับซูชิงชิงก็เข้าร่วมด้วย
ทันใดนั้นเสียงน้ำซ่าก็ดังขึ้น เสียงหัวเราะกับเสียงร้องโวยวายสลับประสานกัน ทำลายความเงียบสงัดยามค่ำคืนในพริบตา
หญิงสาวทั้งสี่เล่นกันอย่างเต็มที่ ความเหนื่อยล้าที่สะสมมาหลายวันและความอึดอัดหลังจากลงชนบท ราวกับถูกแปรเปลี่ยนเป็นสายน้ำในมือ แล้วสาดทิ้งออกไปครั้งแล้วครั้งเล่า
เสียงหัวเราะที่ไพเราะชวนให้คนคล้อยตามได้ โจวเชาจึงหันกลับไปมองโดยไม่รู้ตัว
ซูชิงชิงเปลี่ยนเสื้อผ้าเรียบร้อยแล้ว กำลังเล่นสาดน้ำกับทั้งสามคนในแม่น้ำ โจวเชาไม่ได้คิดอะไรมาก แค่รู้สึกว่าปล่อยให้สามคนรุมแกล้งเธอคนเดียวไม่ได้
เขารีบเดินไปที่ริมแม่น้ำ วักน้ำสาดใส่ทั้งสามคนที่อยู่ในน้ำ ทั้งสามชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะเริ่มโต้กลับ
สถานการณ์พลันดุเดือดขึ้น ทั้งสามคนในน้ำเหมือนจะตกลงกันไว้ ต่างพากันวักน้ำสาดโจวเชา ราวกับตั้งใจเล่นสนุกลงโทษเขาสักยก
ครู่ต่อมา
เสียงหยอกล้อค่อย ๆ สงบลง ความเบิกบานเมื่อครู่ยังคงค้างอยู่ในใจ ทุกคนต่างรู้ดีว่าความสุขของผู้ใหญ่นั้นแสนสั้น ทั้งยังมา ๆ หาย ๆ