ย้อนกลับสู่ปี 70 หัวหน้าห้องสาวงามไปชนบทกับผม

ตอนที่ 100 ย้อนกลับสู่ยุค 70 หัวหน้าห้องสาวสวยลงชนบทไปกับผม

7 นาที· 1.5K คำ

ตามซอกหินบนหน้าผาและบนลานหิน มีแพะเขียวขนาดเล็กใหญ่หลายสิบตัวหมอบอยู่แน่นขนัด

พวกมันมีขนหนาสีน้ำตาลเทา มีลายสีเข้มพาดอยู่บนหลัง เมื่อแนบตัวกับผนังหินก็แทบกลมกลืนไปกับภูผา

ฝูงแพะเขียวกำลังก้มหน้ารวมกลุ่ม เลียดินเค็มบนโขดหินเพื่อเติมเกลือแร่ให้ร่างกาย

โจวเชามองระยะห่างแล้วพบว่าอยู่ไกลออกไปถึง 200 เมตร

เขากลั้นหายใจ นิ่งไม่ขยับ

ในทักษะล่าสัตว์ระบุไว้ว่าแพะเขียวว่องไวอย่างยิ่ง ขวัญอ่อนมาก และวิ่งเร็วสุดขีด

บนพื้นราบพวกมันวิ่งได้เร็วถึง 60 กิโลเมตรต่อชั่วโมง ทั้งยังคล่องแคล่วเป็นเลิศ โดยเฉพาะการกระโดด เลี้ยว และปีนป่ายบนหน้าผา

ที่รับมือยากที่สุดคือแพะป่าชนิดนี้อยู่รวมกันเป็นฝูงและระแวดระวังสูงมาก เพียงมีลมไหวหรือหญ้าขยับนิดเดียว ทั้งฝูงก็จะแตกฮือหนีไปทันที

ถึงเขาจะเร็วแค่ไหน อย่างมากก็ไล่จับได้ครั้งละตัวเท่านั้น

หากคิดจะจับเป็นจำนวนมากแล้วโยนเข้าไปในมิติ เลี้ยงไว้ช้า ๆ ก็ยากเอาการ

แต่พอมองแพะเขียวหลายสิบตัวตรงหน้า โจวเชาก็ตัดใจปล่อยไปไม่ลง จึงตั้งใจแน่วแน่ว่าต้องหาทางจับมาให้ได้หลายตัว

ภาพแพะย่างทั้งตัวลอยเข้ามาในหัว กลิ่นหอมมันราวกับโชยมาแตะจมูก เขากลืนน้ำลายโดยไม่รู้ตัว

เขาหยิบปืนไรเฟิลกึ่งอัตโนมัติรุ่น 56 ออกจากมิติ บรรจุกระสุนและขึ้นลำกล้อง เผื่อจับเป็นไม่ได้ อย่างน้อยยิงสักตัวสองตัวก็ยังดี

วันนี้ต้องได้กินเนื้อแพะ!

เขาเล็งแพะเขียวสองตัวที่อยู่ใกล้ที่สุด แล้วใช้วิชาหลบหนีผ่านมิติ หายวับจากจุดเดิมไปปรากฏตัวห่างออกไป 20 เมตร

ทำซ้ำเช่นนี้ 5 ครั้ง เขาพลิ้วไหวดุจเงา หายจากจุดนี้ไปปรากฏอีกจุดหนึ่ง ค่อย ๆ ย่นระยะเข้ามาเหลือ 100 เมตร

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป