โอวหยางฮวากำลังคำนวณค่าก่อสร้างบ้าน เขาตอบโดยไม่เงยหน้าขึ้นว่า “คิดราคาต่อห้อง ไม่ว่าจะพักกันกี่คนก็ตาม”
ซูชิงชิงกับหลี่ซือซือได้ยินดังนั้นก็โล่งอก
ครู่ต่อมา โอวหยางฮวาหยิบกระดาษที่จดตัวเลขต่าง ๆ ขึ้นมาแล้วพูดว่า “พวกคุณมีทั้งหมด 4 ห้อง ฝั่งหญิงเยาวชนที่มีการศึกษาสร้างติดกัน 3 ห้อง ส่วนห้องของโจวเชาสร้างแยกต่างหาก”
โจวเชาไม่มีความเห็นอะไร จึงพยักหน้า
โอวหยางฮวาคลี่กระดาษลงบนโต๊ะ “ใน 3 ห้องของหญิงเยาวชนที่มีการศึกษานี้ ห้องตรงกลางมีค่าก่อสร้างถูกที่สุด ราคา 112 หยวน”
เขาพูดพลางชี้ไปที่แบบแปลน “เพราะผนังสองด้านแบ่งกันรับผิดชอบคนละครึ่ง ห้องละ 24 หยวน ดังนั้นห้องซ้ายกับขวาจึงราคา 124 หยวนเท่ากัน”
หญิงสาวทั้งหลายฟังจบก็ทำท่าครุ่นคิด พลางนับนิ้วคำนวณ ไม่นานก็เข้าใจ
โอวหยางฮวาเคาะโต๊ะเบา ๆ แล้วพูดว่า “นี่เป็นราคาสำหรับเตียงเตาเล็ก ถ้าเป็นเตียงเตาใหญ่เพิ่มอีก 5 หยวน แล้วก็...” เขาหยุดไปครู่หนึ่ง
จากนั้นมองโจวเชา ก่อนค่อย ๆ เอ่ยว่า “โจวเชา ห้องของนายสร้างแยก แถมยังจะทำเตียงเตาใหญ่ด้วย ราคาเลยเป็น 141 หยวน”
โจวเชาขมวดคิ้วน้อย ๆ พอคิดดูก็เข้าใจ ห้องที่สร้างแยก ผนังทุกด้านต้องจ่ายเอง ไม่มีใครช่วยแบ่งค่าใช้จ่าย
หญิงสาวทั้งสี่ได้ยินว่าต้องจ่ายเพิ่มอีกหลายสิบหยวน ต่างก็ชะงักไป
โอวหยางฮวามองปฏิกิริยาของทั้งห้าคน กระแอมเบา ๆ แล้วพูดยิ้ม ๆ ว่า “ผมเสนอว่าเราสร้างทั้ง 4 ห้องติดกันไปเลยดีกว่า” พูดถึงตรงนี้เขาก็หยุด มองทุกคน
เมื่อเห็นทุกคนจ้องมาที่เขาด้วยท่าทีสนใจ เขาจึงหัวเราะเบา ๆ แล้วพูดต่อว่า “แบบนี้ห้องตรงกลางสองห้องจะราคา 112 หยวน ส่วนห้องริมสองห้องราคา 124 หยวน ถ้าต้องการเตียงเตาใหญ่ก็เพิ่มอีก 5 หยวน”
“ไม่เพียงประหยัดเงิน พอถึงฤดูหนาวก็จุดเตียงเตาพร้อมกัน อุ่นกว่าแถมยังประหยัดฟืนด้วย แต่ต้องดูความเห็นของหญิงเยาวชนที่มีการศึกษาก่อน” พูดจบเขาก็มองหญิงสาวทั้งหลาย