(ฉลองวันชาติจีน ขอให้ทุกคนมีความสุขในวันหยุด ปลอดภัยและราบรื่น ตอนนี้อัปเดตตามปกติ)
ผู้มาเยือนคือหลี่เว่ยกั๋ว เขาไม่ได้ใช้รถของทางการ แต่ปั่นจักรยานคานสูงคันหนึ่งมา
ทุกคนในลานรีบลุกขึ้น โจวเชาในฐานะเจ้าภาพเดินเข้าไปต้อนรับ «หัวหน้าหลี่ มาทำอะไรที่นี่ครับ?»
เจียงหว่านอี๋เดินตามอยู่ข้างโจวเชา ใบหน้าเปื้อนยิ้มและต้อนรับอย่างกระตือรือร้น
หลี่เว่ยกั๋วมองเขา พลางพูดหยอกว่า «อะไรล่ะ? ความสัมพันธ์ของเราจืดจางลงแล้วหรือ? แต่งงานทั้งทีไม่เชิญฉันมาดื่มเหล้ามงคลด้วยซ้ำ ถ้าไม่ได้ยินเจ้าหน้าที่คอมมูนคุยกัน วันนี้ฉันคงไม่รู้ด้วยซ้ำว่านายจัดงานมงคล»
«ขอโทษจริง ๆ ครับหัวหน้าหลี่ ผมกลัวว่าจะรบกวนงานสำคัญของคุณ เลยไม่กล้าไปกวน» โจวเชารีบยิ้มประจบพร้อมอธิบาย
«ไม่ต้องมาไม้เดิม ต่อให้ยุ่งแค่ไหนก็ยังมีเวลาจิบเหล้าสักแก้ว»
โจวเชาไม่รู้จะตอบอะไร ได้แต่ยิ้มเจื่อน ๆ
เห็นเขาเป็นเช่นนั้น หลี่เว่ยกั๋วก็ยิ้มอย่างได้ใจเล็กน้อย «เอาละ ไม่แกล้งแล้ว»
เขาหยิบคู่มือสมุนไพรจีนที่ห่อด้วยกระดาษออกมาจากกระเป๋าข้างจักรยาน พร้อมกับซองกระดาษแดงอีกซอง «ยินดีด้วยนะ ขอให้ใช้ชีวิตคู่ให้ดี คอยช่วยเหลือเกื้อกูลกัน นายเป็นหมอประจำห้องพยาบาล หนังสือเล่มนี้น่าจะมีประโยชน์กับนาย ของขวัญเล็ก ๆ น้อย ๆ»
โจวเชารับของทั้งสองมือ
ในซองแดงมีเงิน 20 หยวน สำหรับยุคนี้นับว่าเป็นเงินก้อนใหญ่แล้ว
หลี่เว่ยกั๋วเป็นหัวหน้าคอมมูน เงินเดือนเดือนหนึ่งยังไม่ถึง 50 หยวน ของขวัญชิ้นนี้จึงมีน้ำใจมากจริง ๆ ส่วนคู่มือเล่มนี้เขาก็ตั้งใจเลือกมาให้โดยเฉพาะ แสดงถึงความจริงใจเต็มเปี่ยม
«ขอบคุณครับหัวหน้าหลี่ ผมชอบของขวัญชิ้นนี้มาก»
โจวเชาเชิญเขาไปนั่งที่นั่งประธาน
ทั้งโต๊ะล้วนเป็นคนคุ้นเคย ระหว่างมื้ออาหารทุกคนพูดคุยกันอย่างสนุกสนาน งานเลี้ยงมงคลมื้อนี้จึงจบลงด้วยความสุขของทั้งเจ้าภาพและแขก