ในค่ายเขาหมาวซาน พวกเขาทำงานกันวุ่นวายอยู่สามวันเต็ม ในที่สุดทุกอย่างก็ถูกจัดเรียบร้อย
สัมภาระถูกแยกประเภท จัดแบ่งไว้เรียบร้อย
ถ้ำหินงอกหินย้อยที่ใหญ่ที่สุดถูกแบ่งออกเป็นหลายส่วน ข้าวของเครื่องใช้ไปทางด้านใน กระสุนดินดำไปทางด้านนอก มอบให้โจวหวยหย่วนดูแล ยารักษาโรคก็แบ่งให้โจวอวี่หลานกับพวก
เงินหยวนยังถูกเก็บไว้ที่ข้าวของ ส่วนทองคำถูกฝังแยกไว้ในถ้ำเล็ก ๆ ทางเข้าถ้ำใช้หินมาปิดตาย ด้านบนอำพรางด้วยของปลอม มองไม่ออกเลยว่ามีร่องรอยอะไร
เฉินกุยฝังด้วยตัวเองในตอนกลางคืน ไม่ให้ใครหน้าไหนมายุ่งเกี่ยว
พวกคนขับรถที่ตามมาจากอำเภอจู้หรง เฉินกุยยกให้จางเต๋อไฉทั้งหมด ไปรวมอยู่ในหน่วยพลปืนใหญ่ ให้เจ้าตัวคุม
พวกทหารหนีทัพที่ตามมาและช่วยขนของจากเขาหมาวซาน รวมถึงคนหนุ่มฉกรรจ์ที่เพิ่งตามมาใหม่ ๆ และชาวบ้านแถว ๆ นั้นที่ยอมอยู่เป็นทหารเพื่อให้มีข้าวกิน
เฉินกุยแบ่งคนพวกนี้เป็นสามส่วน หลี่หมิงหย่วน จ้าวเต๋อจู้ ซุนโหย่วเซิ่งคุมกันไปคนละส่วน เริ่มฝึกปรือให้เข้ากัน
ส่วนข้าวสารที่ตกลงว่าจะให้พวกชาวบ้านที่ช่วยขนสัมภาระก็ให้ไปตามจำนวนที่ว่าไว้
ดูจากแววตาอาลัยอาวรณ์ของพวกเขา เฉินกุยรู้ดีว่าคนพวกนี้ 'สุก' แล้ว คราวหน้ามีเรื่องอะไรอีก แค่ไม่บอก เขาก็จะมาช่วย
ยามเช้า
เฉินกุย จ้าวเต๋อจู้ จางเต๋อไฉ ซุนโหย่วเซิ่ง พากันนั่งยอง ๆ หลังก้อนหิน มองดูหลี่หมิงหย่วนกำลังจัดแจงกล่องสี่เหลี่ยมกล่องหนึ่ง
นั่นคือวิทยุสื่อสารรุ่นเก้าสี่หมายเลขห้าที่ยึดมาจากกองบัญชาการกรมที่สามสิบสาม ตัวใหญ่กว่าวิทยุสื่อสารหมายเลขหกที่ยึดได้จากในเมืองอำเภอจู้หรงหนึ่งขนาด กำลังส่งก็แรงกว่า
หลี่หมิงหย่วนขันนอตตัวสุดท้ายเสร็จ ก็โยนสายอากาศขึ้นไปบนกิ่งสน แล้วดึง ๆ ดูอีกที ให้แน่ใจว่าไม่หล่นลงมาแน่ จึงหันหน้ามา