ซ่งจื้อเหลียนยืดตัวขึ้น สายตากวาดมองไปทั่วใบหน้าของคนไม่กี่คน:
"พวกคุณลืมไปแล้วหรือไง? จากไท่หู ไปตามทางน้ำสามารถตรงไปถึงปากน้ำเซี่ยงไฮ้ได้ ด้วยนิสัยของหัวหน้า ผมคิดว่าเขาไปทางนี้มากกว่า ยังไงซะถ้ายึดอ่าวหางโจวได้ เราก็ต้องเผชิญหน้ากับกองเรือที่สามของญี่ปุ่นโดยตรง ตอนนี้ไม่มีเรือสักลำ ไม่ใช่เรื่องเล่นๆ นะ"
"แต่ที่หูโจวไม่ใช่มีกองพลที่เก้าอยู่หรือไง?"
"แต่เซี่ยงไฮ้เป็นศูนย์กลางเศรษฐกิจที่ญี่ปุ่นยึดครอง ถ้าขับไล่พวกผีญี่ปุ่นที่เซี่ยงไฮ้ออกไปได้ ของที่ได้มาจะไม่ใช่แค่เพียงเล็กน้อย..."
หลายคนยิ่งพูดยิ่งเมามัน ตั้งแต่เส้นทางไท่หูไปจนถึงการยกพลขึ้นบกที่อ่าวหางโจว ตั้งแต่การสร้างกองทัพเรือไปจนถึงการขนยานเกราะข้ามทะเล ยิ่งพูดยิ่งไกล
จ้าวเต๋อจู้ ซุนโหย่วเซิ่ง จางเต๋อไฉ ต่างก็ถูกดึงดูด ค่อยๆ เดินเข้ามาใกล้ หลิวจ้าวเหอกับเฉินกั๋วต้งสบตากัน ลุกขึ้นเดินเข้าไปใกล้ ฟังพวกเขาวางแผนกลยุทธ์ แล้วแทรกความเห็นบ้างเป็นครั้งคราว
ในลานบ้าน คนกลุ่มใหญ่รวมตัวกัน ถกเถียงกันอย่างคึกคัก
ไม่นานนัก เอี๊ยดอ๊าด ประตูห้องประชุมก็เปิดออก
โจวหวยหย่วนโผล่หัวออกมา มองดูผู้คนในลานบ้านที่รวมตัวกันเป็นวง นั่งยองๆ ขีดเขียนบนพื้น แล้วตะโกน:
"เข้ามาข้างในกันเถอะ ประชุมแล้ว!"
ทุกคนจึงได้แต่ลุกขึ้นอย่างไม่ค่อยเต็มใจ กระทืบขาที่เมื่อยเล็กน้อย แล้วทยอยกันเดินเข้าไปทีละสองสามคน
ในห้องประชุม เฉินกุยนั่งอยู่หัวโต๊ะ มีสมุดบันทึกวางอยู่ตรงหน้า ถือปากกาอยู่ในมือ กำลังใช้ปลายปากกาแตะๆ สมุดอย่างไม่รีบไม่ร้อน
ทุกคนนั่งลงตามลำดับยศ บรรยากาศในห้องค่อยๆ เงียบลง