1937: ข้าล่าทหารญี่ปุ่นด้วยตาทะลุและเล็งอัตโนมัติ

ตอนที่ 253 คุณขายได้หมดเลยหรือ?

6 นาที· 1.4K คำ

เฉินกุยไม่มองทหารหุ่นเชิดหน้าซีดอีกต่อไป หันหลังเดินไปทางห้องปีกด้านตะวันออกของลานบ้าน

ที่นั่นคือที่เคยใช้เป็นที่ทำงานตอนมาอานจี๋ครั้งที่แล้ว กว้างขวางและสว่างไสว สบายกว่าตึกสองชั้นที่ถูกระเบิดถล่มไปมาก

เพิ่งเดินออกไปไม่กี่ก้าว ด้านหลังก็มีเสียงอึกทึกและการร้องไห้ของนายทหารหุ่นเชิดที่สิ้นหวัง ตามด้วยเสียงทึบของด้ามปืนกระแทกเนื้อ และเสียงร้องอย่างสั้น ๆ สองสามครั้ง

เฉินกุยไม่หยุดฝีเท้า เพียงขมวดคิ้วเล็กน้อย แล้วก็คลายออก

ตั้งแต่วินาทีที่พวกเขาตัดสินใจเข้ากับพวกผีน้อยเพื่อก่อกรรมทำเข็ญ พวกเขาก็ควรจะคิดไว้แล้ว

การกวาดล้างในเมืองดำเนินการโดยกองพันขึ้นตรง

พอตกเย็น ศพของพวกผีน้อยและทหารหุ่นเชิดในเมืองก็ถูกฝังเรียบร้อย หลุมกระสุนค่อย ๆ ถูกถม เศษอิฐหักถูกกองไว้ที่มุมกำแพง

เฉินกุยให้กองพันตรงเข้าประจำการในเมืองเข้าควบคุมการป้องกันเมือง กองบัญชาการกองพันตั้งอยู่ที่ลานบ้านติดกับที่ว่าการอำเภอ กองทหารอิสระที่หนึ่งและที่สองแยกกันป้องกันทางเหนือและนอกประตูตะวันออกของเมือง ส่วนกองพันทหารปืนใหญ่ตั้งอยู่นอกประตูใต้ของเมือง

โจวซิงกั๋วพาชาวบ้านกลุ่มแรกที่อพยพกลับมาจากส่วนลึกของภูเขาเทียนมู่ถึงเมืองพอดี

ชาวบ้านเหล่านี้เดิมถูกอพยพไปยังหลายจุดบนภูเขา พอได้ยินว่าอานจี๋ถูกยึดคืน ก็รีบพาคนแก่เด็กกลับมา ไม่รอให้รุ่งสาง ก็รีบไปดูแปลงนาที่ไม่ได้ดูแลมาสิบกว่าวัน

โจนาธานพาไมค์ตามทีมแพทย์ลงมาจากภูเขาด้วย เฉินกุยรู้ดีว่าทำไมคนคนนี้ถึงกระตือรือร้นขนาดนี้

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป