กว่าหนึ่งร้อยคนผงกกายขึ้นจากพื้นพร้อมกัน เสียงร้องดังกึกก้องขณะวิ่งทะยานสู่ป้อมปราการสถานีรถไฟ
ปืนยาวซันปาจิในมือสาดกระสุนต่อเนื่อง อาศัยแสงเรืองจากกระสุนส่องสว่าง กดดันพวกผีน้อยประมาณสิบกว่าที่เพิ่งกรูออกจากโรงเรือนเวรยามให้ติดอยู่หลังแนวกั้นกระสอบทราย
"ตั้งปืนกล! อย่าให้พวกผีญี่ปุ่นได้หายใจ!"
ซุนโหย่วเซิ่งตะโกนลั่น ซัมปาจิไดในมือเล็งตรง
"ปัง!"
เสียงคมกังวานขึ้นหนึ่งนัด ทหารผีญี่ปุ่นหนึ่งที่เพิ่งโผล่หัวจากกระสอบทรายกระเด็นหงายอย่างแรง กระสุนทะลุหมวกเหล็ก เลือดกระจายกลางหว่างคิ้ว ร่างอ่อนระทวยร่วงกลับลงไปหลังแนวกั้น
สามชุดปืนกลยกปืนกลหนักรุ่น 97 สำหรับยานพาหนะซึ่งถอดจากรถถังเบารุ่น 95 พุ่งตัวไปหลังคันดินยกสูงนิดหนึ่ง ปักขาหยั่งมั่นคง แล้วเริ่มระดมยิง
ตั๊กตั๊กตั๊ก!
กระสุน 7.7 มม. กราดเฉียดพื้นกวาดออกไป
พวกผีน้อยที่ยกกำลังเสริมออกจากโรงทหารในระยะไกล หมายใจจะพุ่งเข้าหลบที่บังเกอร์ กลับถูกร้อยทะลวงกลางลำตัวล้มระเนระนาด เนื้อหนังสาดกระเซ็นบนกระสอบทรายเป็นทางแดงฉาน
ส่วนพวกผีญี่ปุ่นที่เหลือถูกอัดอยู่ในสนามเพลาะก็ถูกห่าฝนกระสุนตอกตรึงไว้แน่นิ่ง แม้แต่จะแหงนหน้ามองก็หมดความกล้า
"บุก!"
อาศัยช่องว่างระหว่างที่ปืนกลกดดันข้าศึก ซุนโหย่วเซิ่งตวาดลั่น แล้วทะยานนำหน้าขบวนจู่โจม
ไม่นานก็ประชิดถึงบริเวณไม่ไกลจากบังเกอร์กระสอบทรายของพวกผีญี่ปุ่น
พลทหารชั้นหนึ่งผู้ตามหลังมาติด ๆ ง้างแขนเหวี่ยงระเบิดมือหนึ่งลูก ตกลงหลังบังเกอร์กระสอบทรายจุดหนึ่งอย่างแม่นยำ