หลิวซู่เจียงจ้องเล็งผ่านกล้องเล็งไปที่ร่างซึ่งกำลังถูกนายสิบคนหนึ่งดึงแขนอยู่ พยายามดิ้นรนลุกขึ้น จากนั้นก็กดปุ่มยิงอย่างแรง
“ตูม!”
กระสุนปืนใหญ่ 57 มม. อีกนัดพุ่งออกจากลำกล้อง ระเบิดกัมปนาทกลางหว่างเท้าของทั้งคู่
แรงระเบิดซัดร่างทั้งสองลอยขึ้นสูง ก่อนจะกระแทกอย่างแรงเข้ากับผนังหินบนเนินข้างทาง
ร่างนายสิบไถลลงแนบกับก้อนหินอย่างไม่มีแรง ส่วนหลินเซี่ยอิงเปิ่น ไอ้ผู้บังคับหมู่ผีน้อยที่เมื่อไม่กี่นาทีก่อนยังนั่งบนหลังม้าอย่างยโสนั้น ตอนนี้เหลือเพียงครึ่งท่อนบนคาอยู่บนหินที่ยื่นออกมา
“ตั๊กตั๊กตั๊ก!”
ปืนกลหนักรุ่น 92 ที่ซุ่มอยู่กลางเนินเปิดฉากยิงในที่สุด กระสุนหนาแน่นกวาดพวกผีน้อยที่ตะโกนก้อง "บังไซ" แล้ววิ่งเข้าหารถถังเบารุ่น 89 อย่างบ้าคลั่ง ล้มระเนระนาดเป็นผืน
“บุก! เพื่อจักรพรรดิ...”
นายสิบคนหนึ่งโบกปืนพกหนานปู้สือซื่อในมือ ตะโกนยังไม่ทันจบ กระสุนจากปืนกลหนักก็กวาดมา ทะลุอกจากหน้าออกหลัง เป็นรูโหว่ขนาดกำปั้นหลายรู
บนภูเขา เกาชางฝูที่เพิ่งหนีตายออกมา กำลังปีนขึ้นไปอย่างไม่เลือกทาง ไม้พุ่มและกิ่งไม้บาดหน้าเป็นรอยเลือดก็ไม่รู้สึกเจ็บปวดเลย
ตอนที่รถถังคันแรกยิงกระสุนออกมา ในใจก็รู้ว่าเรื่องแย่แล้ว ไม่สนอะไรทั้งนั้น ชักปืนพกออกแล้วปีนขึ้นภูเขาริมทาง
ยังปีนไม่ถึงกลางเนิน เสียงปืนหนาแน่นที่ดังมาจากกลางเนินข้างหน้าก็ทำให้เขาแข็งค้าง กระสุนพุ่งผ่านเหนือศีรษะไม่หยุด จนขาสั่นระริก
“ปัง ปัง!”
หันกายจะวิ่งลงล่าง กระสุนสองนัดยิงโดนก้อนหินข้างเท้า เศษหินกระเด็นใส่หน้าแข้ง เจ็บจนหน้าเบ้
“ตุบ!”
เกาชางฝูขาอ่อน ทรุดตัวลงคุกเข่าจังๆ ปืนพกโยนทิ้งไปนานแล้ว มือทั้งสองกุมศีรษะแน่น โขกศีรษะไม่หยุด