"ไป ออกเดินทาง!"
เฉินกุยหันหลังขึ้นไปนั่งข้างคนขับรถบรรทุก จางเต๋อไฉนำกองร้อยปืนใหญ่ขับรถบรรทุกที่เต็มไปด้วยปืนใหญ่ตามมาติด ๆ
ขบวนรถถังของหลิวซู่เจียงก็ตามหลังมาอย่างทุลักทุเล รถถังเบารุ่น 89 เก้าคัน รถถังเบารุ่น 95 หกคัน รวมกับรถถังเบารุ่น 95 เดิมอีกสามคัน รถถังสิบแปดคันเรียงแถวยาวทยอยออกจากท่าเรือ
ขบวนรถไปสมทบกับกองกำลังที่รักษาฐานปืนใหญ่ด้านนอกท่าเรือ ปืนใหญ่วิถีโค้ง 105 มม. สิบสองกระบอก ปืนใหญ่ภูเขารุ่น 94 สองกระบอก ปืนต่อสู้อากาศยานรุ่น 88 หนึ่งกระบอก ถูกลากด้วยรถบรรทุกและม้าบรรทุกไปตามถนนเลียบแม่น้ำ มุ่งหน้าไปทางที่กองพลที่ 114 มา
เฉินกั๋วต้งแห่งกองพล 147 เพิ่งนำกำลังออกจากเมืองไปได้ไม่ไกล ก็ถูกทหารส่งข่าวขวางไว้
"ผู้บัญชาการเฉิน ท่านแม่ทัพเฉินมีคำสั่ง ให้หน่วยของท่านตามกรมกองพลไปทางตะวันออกเลียบแม่น้ำ"
เฉินกั๋วต้งตอบรับอย่างงุนงงสงสัยว่าจะไปทางตะวันออกทำไม ข้างหน้ารถบรรทุกคันแรกปรากฏขึ้น ท้ายรถลากปืนครก 105 มม. หนึ่งกระบอก แล้วคันแล้วคันเล่า
เขานับอยู่สักพักก็ชินชา พอรุ่น 89 และรุ่น 95 ผ่านไปหมด ในใจเหลือเพียงความคิดเดียว พวกผีน้อยพวกไหนจะโชคร้ายอีกแล้วล่ะ?
……
สายลมแม่น้ำพัดไม่หยุด ปะทะใบหน้าหนาวยะเยือกถึงไขกระดูก
ซ่งจื้อเหลียนยืนบนก้อนหิน หรี่ตามองไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือด้านหลัง
ท้องฟ้าพวยพุ่งด้วยควันดินปืนไม่ขาดสาย เสียงระเบิดที่ดังขึ้นปะปนเป็นแผ่นเดียว
พวกผีน้อยบ้าคลั่ง ถึงขั้นไม่เก็บกู้กับระเบิด เหยียบเข้าไปให้กับระเบิดที่ฝังไว้ระเบิด
