ในป่า เฉินกุยนั่งยองอยู่หลังปืนใหญ่ภูเขาแบบ 94 มือกุมล้อปรับทิศทาง หมุนมันอย่างช้า ๆ
เขาหลับตา ในแผนที่ในสมอง ตรงหน้าภูเขา พวกผีญี่ปุ่นพุ่งเข้ามาถึงระยะยิงของปืนกลหนักแล้ว
และเลยกองกำลังไล่ตามของพวกผีญี่ปุ่นออกไปอีก ท่ามกลางกลุ่มคนที่ห้อมล้อมอยู่ ตรงใจกลางนั่นแหละคือหัวหน้ากองพันของกองพันที่สองแห่งกรมทหารที่ 35
ระยะยิง 2,800 เมตรเหมือนเรื่องตลกของปืนใหญ่ทหารราบเก้าสองไม่สามารถเอื้อมถึงเขาได้ แต่ระยะ 8 กิโลเมตรของปืนใหญ่ภูเขาแบบ 94 นี่สิ วิ่งวนไปกลับใส่เขาได้ถึงสองรอบ!
เฉินกุยหลับตา เส้นสีแดงที่ยื่นออกมาจากปืนใหญ่ภูเขาในสมองตกลงที่เท้าของหัวหน้ากองพันผีญี่ปุ่นอย่างแม่นยำ
เขาถอยหลังอย่างรวดเร็ว ปล่อยปืน แล้วคำรามลั่น
"ยิง!"
พลปืนที่รออยู่นานกระชากเชือกปืนอย่างแรง
ตูม!
กระสุนระเบิดแรงสูง 75 มม. ฉีกอากาศ วาดโค้งสวยงาม พุ่งเข้าชนกลางกลุ่มทหารองครักษ์อย่างแม่นยำ
ลูกไฟพุ่งสูง หัวหน้ากองพัน ผู้ช่วยผู้บังคับบัญชา ทหารสื่อสาร ทหารองครักษ์ กว่าสิบคนถูกคลื่นแรงระเบิดซัดลอยขึ้นฟ้า เศษแขนขาขาดกระเด็นคละเคล้าโคลนตกลงมา โดยไม่มีแม้แต่เสียงร้องสักแอะ
แนวหน้าของป่า หน้าที่ประจำปืนใหญ่ทหารราบเก้าสองทั้งสี่กระบอก จางเต๋อไฉยืนอยู่ข้าง ๆ ได้ยินเสียงปืน ก็ตะโกนสนั่น
"สามนัด! ยิงกราด!"
ตูม ตูม ตูม ตูม!
ปืนใหญ่ทหารราบเก้าสองทั้งสี่กระบอกที่เล็งแนววิถีไว้แล้วยิงพร้อมกัน ลูกปืนตกลงบนลานหินกรวดหน้าฐานที่มั่นสกัดของหลี่หมิงหย่วนไป 100 เมตรอย่างแม่นยำ
ตูม!
ในเสียงระเบิดกัมปนาท กองหน้าผีญี่ปุ่นที่กำลังรุกเข้าเนินดินราวกับถูกกวาดด้วยเส้นลวดเหล็ก ล้มตะครุบเป็นหน้ากระดาน พวกผีญี่ปุ่นที่ตามมาถูกม่านกระสุนที่เทลงมากระทันหันตรึงอยู่กับที่ ร้องลั่นพลางทิ้งตัวราบกับพื้น