อิโนะอุเอะ อิจิโร่ หัวหน้าหน่วยปลอบประโลมยังไม่ได้รูดซิปกางเกงด้วยซ้ำ มือกางเกงวิ่งลงมาจากชั้นสอง
เขาเป็นสายลับเก๋าเกม เชี่ยวชาญการบีบบังคับชาวบ้านให้ส่งเสบียง บังคับผู้หญิงไปปรนนิบัติทหาร แต่เรื่องรบพุ่งนั้นโง่สนิท
“ท่านอิโนะอุเอะ!”
หัวหน้าสารวัตรทหารเห็นอิโนะอุเอะ อิจิโร่ ก็รีบวิ่งเข้าไปหา ยืนตรง รายงานเสียงดัง
“ที่พักของร้อยโทโอทาเกะถูกศัตรูไม่ทราบฝ่ายโจมตี! ขอคำสั่ง!”
อิโนะอุเอะ อิจิโร่ เกาหัวล้านไร้ผมเส้นเดียว ใบหน้าลำบากใจ ในมือมีแค่สารวัตรทหารยี่สิบกว่านายที่ดูแลความสงบเรียบร้อย จะให้ไปสนับสนุนทหารประจำการ ไม่ใช่ฆ่าตัวตายหรือ?
แต่ถ้าไม่ไป เกิดโดนลงโทษทีหลัง...
กำลังลังเลอยู่ ไอ้หันทรยศใส่ชุดยาวม้ากว้า ผู้ช่วยแปลพุ่งพรวดออกมาจากห้องข้าง ๆ มือกางเกง วิ่งเร็วไปหน่อย โดนขากางเกงเกี่ยวสะดุด กระแทกพื้นเสียงดัง
มันไม่สนใจอะไรแล้ว ลุกขึ้นหน้าตาบิดเบี้ยวด้วยความเจ็บปวด วิ่งมาข้าง ๆ อิโนะอุเอะ
ช่วงนี้มันช่วยหน่วยปลอบประโลมชี้ตัวผู้ต่อต้านญี่ปุ่น บังคับเกณฑ์ผู้หญิงชาวบ้านดี ๆ ใจรู้ดีว่า ถ้าทหารก๊กมินตั๋งบุกเข้ามา มันโดนยิงเป้าสิบทีก็ไม่พอ
“ท่านแม่ทัพ!”
ไอ้หันไม่สนใจเข่าที่เมื่อกี้กระแทกจนเจ็บระบม เบียดเข้าไปใกล้อิโนะอุเอะ อิจิโร่ ใบหน้ายิ้มแสยะ
“เรื่องด่วนที่สุดคือรีบ ๆ ส่งทหารไปปิดประตูเมืองครับ! รอให้ศัตรูเข้ามา พวกเราหมดกันหมดแน่!”
“บากะ!”
อิโนะอุเอะ อิจิโร่ กำลังหงุดหงิดไม่มีที่ระบาย หันมือตบฉาดเข้าให้ ไอ้หันหมุนติ้วอยู่กับที่ เลือดซิบออกมุมปากทันที