"ย้ายปืนครกไปที่หลี่หมิงหย่วน เร็วเข้า!"
เฉินกุยตะโกนลั่น คว้าเครื่องยิงลูกระเบิดแล้ววิ่งออกไป
จางเต๋อไฉชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเรียกพลปืนใหญ่
"ยกปืนครก! ตามมา!"
พวกเขาอยู่ไม่ไกลจากหลี่หมิงหย่วนมากนัก หกร้อยกว่าเมตร แต่มีเขาเล็ก ๆ ลูกหนึ่งบังวิถียิงของปืนครกทหารราบแบบ 92 เอาไว้ ทำให้ยิงไปไม่ถึงกองร้อยนั้น
เมื่อข้ามเขาเล็กไป หลี่หมิงหย่วนนำกำลังคนประมาณร้อยคนหมอบอยู่กลางไหล่เขา กำลังกราดยิงไปทางตีนเขา
พวกผีญี่ปุ่นพยายามอ้อมมาตามไหล่เขา เพื่อเข้าไปสนับสนุนหุบเขา แต่ถูกตรึงไว้แน่น
ด้านล่าง ในค่ายพวกผีญี่ปุ่น มีปืนครกปืนครกทหารราบแบบ 92 สองกระบอกยิงถล่มมาทางนี้ ลูกระเบิดตกใส่ยอดเขาหมด ระเบิดจนเศษหินกระเด็นกระจาย
หลี่หมิงหย่วนเลือกตำแหน่งได้แยบยล อยู่บนลาดกลับของภูเขา ปืนครกของผีญี่ปุ่นยิงไม่ถึง แต่มองเห็นว่าฐานยิงของผีญี่ปุ่นกำลังเคลื่อนเข้ามาใกล้
ที่ตีนเขา หัวหน้ากองพันผีญี่ปุ่นชูดาบบังคับการพลางแผดเสียง
"พลปืนใหญ่! ระเบิดฐานปืนกลนั่นทิ้ง!"
"เครื่องยิงลูกระเบิดล่ะ! ใช้เครื่องยิงลูกระเบิดยิงด้วย!"
"ท่านผู้บังคับกองพัน! เครื่องยิงลูกระเบิดยิงไปไม่ถึง!"
"บากะ! ก็บุกเข้าไปสิ! ศัตรูมีแค่ปืนกลหนักกระบอกเดียว คนไม่มาก บุกเข้าไป! ไปสนับสนุนผู้บังคับการกรม!"
"ฮัย!"
พวกผีญี่ปุ่นร้องคำรามบุกขึ้นมา ปืนกลหนักของหลี่หมิงหย่วนสาดกระสุนเสียงดังสนั่น ล้มตายเป็นหน้ากอง แล้วอีกกลุ่มก็ทะลักขึ้นมา
เฉินกุยหมอบอยู่หลังสันเขา ตั้งเครื่องยิงลูกระเบิดแล้วหลับตาลง
เส้นสีแดงทอดยาวไปถึงตีนเขา ตามคาด หัวหน้ากองพันผีญี่ปุ่นกับปืนครกสองกระบอกอยู่นอกระยะยิงของเครื่องยิงลูกระเบิด ยิงได้แต่ทหารราบที่กำลังบุก